เลือกตั้งสส.ปี 2566 ภายใต้วลี“เงินไม่มา-กาไม่เป็น”สำหรับชาวบ้านในชนบท ได้หัวละ 1,500 บาท สูงสุดจากพรรคการเมืองใหญ่ๆ สองสามพรรคที่ผู้สมัครมีโอกาสจะได้รับเลือกตั้ง ซึ่งก็ไม่รู้ว่า กำนัน-ผู้ใหญ่บ้าน และ สมาชิก อบต.-อบจ. ที่ส่วนใหญ่เป็นหัวคะแนนตัดหัวคิวไปเท่าไหร่ ก่อนจะมาถึงมือลูกบ้านที่มีสิทธิเลือกตั้ง

สำหรับการเลือกตั้งครั้งนี้ คณะกรรมการร่วมภาคเอกชน 3 สถาบัน หรือ กกร. (JSCCIB) ประกอบด้วย สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย, สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และสมาคมธนาคารไทย ได้ออกมาเปิดเผยข้อมูล จากการสำรวจการเลือกตั้งครั้งนี้ มีการซื้อเสียงกันดุเดือด ราคาอยู่ที่หัวละ 7,500 บาท

และประเด็นนี้ รศ.ดร.เจษฎ์ โทณะวณิก แคนดิเดตนายกรัฐมนตรีของพรรครักชาติ ก็ยังได้ออกมาประสานจากการให้สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 20 มกราคมนี้ ระหว่างลงพื้นที่หาเสียงกับนายชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ หัวหน้าพรรครักชาติ และแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีของพรรครักชาติลำดับที่หนึ่ง ที่ตลาดสะพาน 2 เขตวังทองหลาง กทม. ว่า ราคาซื้อเสียงในพื้นที่ กทม.พุ่งสูงถึง 7,500 บาทต่อหัว และพื้นที่ต่างจังหวัด เฉลี่ยอยู่ที่ 3,000 – 5,000 บาทต่อหัว

อาจารย์เจษฎ์ โทณะวณิก ยังเปิดเผยด้วยว่า เรื่องนี้ต่อเนื่องจากที่เคยเปิดประเด็นเรื่องเม็ดเงินสะพัดเมื่อสัปดาห์ก่อนถึงข้อมูลที่น่าตกใจว่า พรรครักชาติได้รับรายงานข่าวกรองถึงความผิดปกติทางการเงิน มีการนำเงินเข้าสู่ระบบการเลือกตั้งในภาคพื้นที่สูงถึง 100,000 ล้านบาท และยังมีกระแสข่าวเรื่องการเบิกถอนเงินสดจากธนาคารพาณิชย์ลอตใหญ่กว่า 160,000 ล้านบาท โดยที่ไม่มีธนาคารใดออกมาปฏิเสธ เมื่อรวมตัวเลขแล้ว อาจมีเม็ดเงินสะพัดจริงสูงถึง 200,000 ล้านบาท และจากการคำนวณเม็ดเงินดังกล่าว จึงพบอัตราการจ่ายเงินซื้อเสียงที่สูงขึ้นอย่างผิดปกติตามตัวเลขที่กล่าว

สำหรับเรื่องความผิดปกติทางการเงินเกี่ยวกับการถอนเงินสดที่อาจารย์เจษฎ์ โทณะวณิก อ้างนั้นก่อนหน้านี้นายชัยวัฒน์ สถาวรวิจิตร ผู้สมัคร สส.บัญชีรายชื่อของพรรคประชาชน ก็เคยออกมาเปิดประเด็นแล้วว่า อาจจะเป็นการถอนเงินไปใช้สำหรับการซื้อเสียง โดยโยงข้อมูลจากสถิติธนบัตรของแบงก์ชาติ หรือธนาคารแห่งประเทศไทยระหว่างเดือนกรกฎาคม-พฤศจิกายน 2568 พบว่ามีธนบัตรถูกเบิกออกจากระบบรวมทั้งสิ้นประมาณ 160,816 ล้านบาท

โดยที่ธนาคารแห่งประเทศไทย ซึ่งมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลสถาบันการเงินและการชำระเงิน ก็ได้ออกมาแถลงข้อเท็จจริงผ่านเพจเฟซบุ๊ก“ธนาคารแห่งประเทศไทย - Bank of Thailand” ชี้แจงว่า การถอนเงินจำนวนมากนั้น เป็นผลจากความกังวลต่อการขยายผลของมาตรการอายัดบัญชีม้า ที่ทำให้ประชาชนถอนเงินสดออกมาเก็บและใช้จ่ายแทนการทำธุรกรรมผ่านบัญชีออนไลน์ อีกทั้งร้านค้าหลายแห่งก็หันมารับชำระค่าสินค้าเป็นเงินสดมากขึ้น โดยสถานการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเป็นช่วงสั้นๆ และได้กลับสู่ภาวะปกติแล้วตั้งแต่เดือนตุลาคม 2568

ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่14 พฤษภาคม ปี 2566 นั้น ราคาทองคำที่เป็นทองแท่งน้ำหนักหนึ่งบาทอยู่ที่ 32,300 บาท และการเลือกตั้งปีนี้ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์เดือนหน้า ราคาทองแท่งน้ำหนักหนึ่งบาทในช่วงเช้าเมื่อวันที่ 20 มกราคมวานนี้ อยู่ที่บาทละ 69,050 บาท

ที่ยกราคาทองคำมาพูด ก็เพื่อจะเปรียบเทียบให้เห็นว่า เลือกตั้งปี 2566 ราคาซื้อเสียงในต่างจังหวัดอยู่ที่หัวละ 1,500 บาท ซึ่งการเลือกตั้งคราวนี้ จริงเท็จอย่างไรไม่ทราบเพราะยังไม่ถึงวันเลือกตั้ง แต่ก็ได้มีการพูดถึงเรื่องการซื้อเสียงกันแล้ว และเป็นราคาที่สูงมาก

ถ้าหากนำราคาซื้อเสียงมาเทียบกับราคาทองคำในปี 2566 กับราคาทองคำปี 2569 จากตัวเลขเมื่อวันที่ 20 มกราคมวานนี้ ก็เท่ากับว่าราคาทองคำแท่งขึ้นมา 53.24 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่ราคาซื้อเสียงเทียบกับระหว่างปี 2566 กับปี 2569 จากตัวเลขหัวละ 7,500 บาท ก็เท่ากับค่าหัวในการซื้อเสียงครั้งนี้เพิ่มสูงขึ้นจากปี 2566 ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ ถือว่าราคาซื้อเสียงพุ่งขึ้นสูงกว่าราคาทองคำหลายเท่า

สรุปแล้ว เรื่องการซื้อเสียงในการเลือกตั้งต้องยอมรับว่าเป็นเรื่องจริงของประเทศนี้ที่มิอาจปฏิเสธได้ ไม่ว่าจะเลือกตั้งท้องถิ่นหรือการเลือกตั้ง สส. ล้วนแล้วแต่มีการใช้เงินซื้อเสียง
ทั้งสิ้น ยิ่งถ้าพื้นที่ไหนที่มีการขับเคี่ยวกันหนักราคาก็จะสูงตามไปด้วย

ด่านสุดท้ายก็อยู่ที่ กกต.ในฐานะองค์กรรับผิดชอบโดยตรง ซึ่งมีหน้าที่จัดการเลือกตั้งให้โปร่งใสและเที่ยงธรรม ว่าจะสามารถป้องกันควบคุมไม่ให้มีการซื้อเสียงได้หรือไม่

แต่ถ้าดูจากการทำหน้าที่ของ กกต.ที่ผ่านๆ มาแล้ว คงพูดได้คำเดียวว่า “ยาก” !

รุ่งเรือง ปรีชากุล