เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคมวานนี้ ทันทีที่ศาลชั้นต้นยกฟ้อง “ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ” คดี “วัคซีนพระราชทาน” เสียงตอบรับของ “ด้อมส้ม” ในโลกโซเชียลเห็นว่า ศาลให้ความยุติธรรม และคดีนี้ไม่ถูกนำไปใช้เป็น“นิติสงคราม”

ขณะที่ฝ่ายซึ่งอยากเห็นนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจติดคุก บ่นว่าเสียดาย เพราะที่ผ่านมามีแต่เยาวชนคนหนุ่มสาวที่ถูกยุยงปลุกปั่นให้ออกไปต่อสู้บนท้องถนน และต้องติดคุกติดตะรางในคดีความผิดมาตรา 112 กันเป็นส่วนใหญ่ แต่ผู้ยุยงปลุกปั่นที่อยู่ข้างหลังรอดตัวกันหมด

เยาวชนหนุ่มสาวเหล่านั้น เวลานี้ยังติดคุกอยู่ในเรือนจำก็มี และมีอีกจำนวนหนึ่งหลบลี้หนีคดีไปเป็นพลเมืองชั้นสองในฐานะ“ผู้ลี้ภัยทางการเมือง”ในสหรัฐฯ, แคนาดา, ฝรั่งเศส, นิวซีแลนด์ และเยอรมนี ฯลฯ

ที่ติดคุกอยู่ในเรือนจำเวลานี้ ซึ่งคดียังไม่ถึงที่สุดอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาก็มี อาทิ “อานนท์ นำภา” ที่ศาลชั้นต้นตัดสินแล้ว9 คดี จากทั้งหมด 14 คดี มีโทษจำคุก 24 ปี 33 เดือน 20 วัน, “ไผ่ ดาวดิน” หรือ นายจตุภัทร์ บุญภัทรรักษา ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นโทษจำคุก 2 ปี 12 เดือน และ“ครูใหญ่” หรือนายอรรถพล บัวพัฒน์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นเช่นกันโทษจำคุก 2 ปี

และที่หลบลี้หนีคดีไปอยู่ต่างประเทศเป็นพลเมืองชั้นสอง ระดับหัวขบวนของ “ม็อบสามนิ้ว” ก็มี“เพนกวิน-พริษฐ์ ชิวารักษ์”, “ไมค์-ภาณุพงศ์ จาดนอก”,“รุ้ง-ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล”, “ฟอร์ด-ทัตเทพเรืองประไพกิจเสรี”, “เบนจา อะปัญ”, “จัสติน-ชูเกียรติ แสงวงค์” และ“นิว-จตุพร แซ่อึง” เป็นต้น

สำหรับ“ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ” ประธานคณะก้าวหน้า ซึ่งเป็นอดีตหัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ ถูกพนักงานอัยการฝ่ายคดีอาญา 5 เป็นโจทก์ยื่นฟ้องคดีนี้เมื่อปี 2565 ในความผิด ฐานหมิ่นประมาท ดูหมิ่นหรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และ พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ฯอันมีต้นเหตุมาจากการจัดรายการ“ไลฟ์สด”วิพากษ์วิจารณ์การบริหารจัดการวัคซีน“โควิด-19” ของรัฐบาล“พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา”

โดยเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2564 ในช่วงเกิดการแพร่ระบาดของ“โควิด-19” จำเลย คือ “ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ” ได้ไลฟ์สดเผยแพร่ทางเฟซบุ๊กในหัวข้อ “วัคซีนพระราชทาน ใครได้-ใครเสีย” และทางฝ่ายรัฐซึ่งเป็นโจทก์เห็นว่า ข้อมูลที่นายธนาธรนำเสนอนั้นเข้าข่าย“บิดเบือนข้อมูล” ทำให้ประชาชนเข้าใจผิด พาดพิงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับ“บริษัทสยามไบโอไซเอนซ์”และการจัดหาวัคซีน จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้คดีและได้รับการประกันตัว

การไลฟ์สดของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจครั้งนั้น พยายามจะอธิบายให้เห็นว่า“บริษัทสยามไบโอไซเอนซ์” ซึ่งรัชกาลที่ 10 ทรงถือหุ้น 100 เปอร์เซ็นต์ และได้รับการว่าจ้างจาก“บริษัทแอสตราเซเนกา”ที่เป็นบริษัทเภสัชกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพของ “สวีเดน-อังกฤษ” ให้ผลิตวัคซีน ไม่เคยประสบความสำเร็จทางธุรกิจอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นบริษัทสยามไบโอไซเอนซ์หรือบริษัทในเครือ ทุกบริษัทมียอดขาดทุนสะสมโดยเฉพาะอย่างยิ่ง บริษัทสยามไบโอไซเอนซ์ ตั้งมา 11 ปี ขาดทุนไปแล้วถึง 581 ล้านบาท

สรุป ก็คือ การไลฟ์สดของนายธนาธรจึงรุ่งเรืองกิจ ดังกล่าว พยายามโฉบไปโฉบมาเกี่ยวกับ“บริษัทสยามไบโอไซเอนซ์” และมาลงที่รัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ว่า “ข้อตกลงเรื่องวัคซีนที่ทำกับบริษัทแอสตราเซเนกา เป็นการฝากอนาคตของประเทศไทยไว้กับบริษัทแอสตราเซเนกา และกับบริษัท สยามไบโอไซเอนซ์ มากเกินไปหรือไม่ และการเจรจาเช่นนี้ทำให้ตัดโอกาสการพิจารณาทางเลือกอื่นๆ เพื่อจัดหาวัคซีนให้ครอบคลุมประชากรได้มากที่สุด และให้ประชาชนได้รับการฉีดวัคซีนได้เร็วที่สุดในประเทศไทยหรือไม่?”

ดังนั้น จากคำพิพากษาของศาลชั้นต้นเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคมวานนี้ ศาลจึงเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการวิพากษ์วิจารณ์ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชาในฐานะนายกรัฐมนตรี ซึ่งศาลชี้ว่า “ในการพิจารณาว่าข้อความใดที่จะเป็นข้อความที่ผิดตามมาตรา 112 จะต้องพิจารณาทั้งหมด ไม่ใช่ส่วนใดส่วนหนึ่ง จำเลยวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลในการจัดการวัคซีน และมีการพูดถึงบริษัทวัคซีนหลายแห่งที่เกี่ยวข้อง โดยกล่าวถึงรัชกาลที่ 10 เป็นส่วนน้อย และข้อความทั้งหมดไม่ได้เป็นการอาฆาตมาดร้ายต่อพระมหากษัตริย์”

ส่วนข้อความที่ระบุว่า “ใครได้ใครเสีย” ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า จำเลยพูดพาดพิงถึง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยตรงในการบริหารจัดการวัคซีน หรือประชาชนที่จะได้รับผลจากการจัดหาวัคซีน ซึ่งการวิพากษ์วิจารณ์ต่อนายกรัฐมนตรี ไม่อาจเป็นความผิดตามมาตรา 112 ได้ และการพิจารณาความผิดในข้อหามาตรา 112 ต้องพิจารณาโดยเคร่งครัดพยานหลักฐานที่โจทก์ฟ้องยังมิอาจรับฟังได้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 112 และ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ-พิพากษายกฟ้องจำเลย

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ศาลชั้นต้นจะยกฟ้อง “ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ” แต่ก็ยังมีศาลอุทธรณ์และศาลฎีการออยู่อีกสองศาล-ถ้าเป็นหนังก็ต้องถือว่าเพิ่งเริ่มต้น !

รุ่งเรือง ปรีชากุล