คงต้องระบุกัน ชัด ชัด ว่า นายพรานไพรที่เข้าไปลุยป่าทึบแห่งการเมือง เพื่อไล่ล่าขุมทรัพย์แห่งอำนาจนั้น

ทุกพรรคล้วนเป็น “อินเดียน่า โจนส์” ที่มี “เป้าหมายที่ต้องการพุ่งชน”แตกต่างกันไปอย่างชัดเจนทั้งสิ้น

“แต่ทุกเป้าหมายที่นายพรานไพรต้องการพุ่งชน ล้วนเป็น “เป้าหมายสุดหิน” ที่ต้องแย่งชิงกับนายพรานไพรคณะอื่นๆ อย่างถึงพริกถึงขิง”

ดังนั้น “อินเดียน่า โจนส์” ทั้งหลายไม่ว่าเป็นระดับโลก” อย่างเช่น “ป้าทรัมป์ประจำเดือนไม่มาอย่างผิดปกติ” หรือ “ระดับประเทศ” อย่างเช่น “นักเลือกตั้งในสารขัณฑ์” ทั้งพรรคส้ม พรรคฟ้า พรรคน้ำเงินและพรรคเสื้อแดงต่างต้องการ “พุ่งชนเป้าหมายที่แตกต่าง” อย่างดุเดือด ดุดันและดุฉกรรจ์

“เป้าหมายที่ “ป้าทรัมป์” ต้องการ “พุ่งชน” ในเวลานี้คือ “ยุติสงครามตะวันออกกลางอย่างฉับพลัน แต่เป้าหมายที่สุดหินนั้น ช่างยากเย็นที่สุดยากยิ่งกว่ากลิ้งครกขึ้นยอดเขาหิมาลัยก็ว่าได้”

“ยากตรงที่ ทรัมป์ต้องการสงบศึก โดยอินทรีหัวขาวมีแต่ได้บวกได้ยกกำลัง 5 ตามมาด้วยทรัมป์ไม่เสียหน้าเนทันยาฮูไม่เสียหาย และอิหร่านต้องไม่ยิ่งใหญ่จนเป็นภัยแก่อาณาจักรยิว”

“เหลียวมาดูสารขัณฑ์” บ้าง ในวันนี้ “เป้าหมายของอินเดียน่า โจนส์”ทั้งจากพรรคส้ม พรรคน้ำเงิน พรรคฟ้าและพรรคเสื้อแดงล้วนเป็น “เป้าหมายที่ต้องการพุ่งชน” ระดับ “เข็นครกขึ้นหน้าผา” เช่นกัน

“ปรับโฟกัสไปที่พรรคส้ม” เป้าหมายที่ต้องการพุ่งชนอย่างดุฉกรรจ์ในวันนี้ ต้องชนะเลือกตั้งทั้งผู้ว่าฯกทม.และผู้ว่าพัทยารวมถึงชนะสก.เขตต่างๆ อย่างเป็นกอบเป็นกำ “เป็นการแผ้วทางการวางเกมขยายอำนาจ”

“จากนั้น ต้องการได้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ที่ทุกมาตราล้วนมาจากจิตวิญญาณแท้ของตูข้า โดยเป้าหมายสูงสุดที่ตูข้าอยากได้ ใช้เป็นเส้นทางไปสู่ตำนานอันยิ่งใหญ่คือชัยชนะของจิร็องแดงในปีค.ศ.1789”

“ปรับโฟกัสไปที่พรรคน้ำเงิน” เป้าหมายที่ต้องการพุ่งชนคือ ได้รัฐธรรมนูญที่เป็นป้อมปราการสุดแข็งแกร่ง ให้ระบอบอนุรักษ์นิยมปลอดภัยอย่างยาวไกล และต้องการเตะสกัดการเติบโตของพรรคฟันน้ำนมที่หมกมุ่นอยู่กับการชุบวิญญาณตุ๊กตาผี และบูชาลัทธิจิร็องแดงอย่างไม่ลืมหูลืมตา

“ส่วนเป้าหมายของพรรคฟ้าและพรรคเสื้อแดง” ขณะนี้ต้องการฟื้นฟูพรรคที่ตกต่ำให้กลับมากาววาวยิ่งใหญ่อีกครั้ง

สำหรับชาวสารขัณฑ์ ทุกครอบครัวต่างมีเป้าหมายที่ต้องการพุ่งชนคล้ายๆ กัน คือต้องการคุณภาพชีวิตที่ดีกว่านี้

เป้าหมายสุดหินที่แต่ละพรรคการเมืองต้องการและเป้าหมายสุดหิน ที่ทุกครอบครัวสารขัณฑ์อยากได้ดูเหมือน “ต่างเดินคนละทางมายาวนาน”

แม้จะต้อง “เดินทางกันคนละทางอีกยาวไกล” จบท้ายก็ขอให้อย่ามีใคร “ต้องหลงทาง” จนกู่ให้พบกันไม่ได้ จร้า

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม