ในแคนาดาเคยขุดพบศพเด็ก 215 ราย คาดว่าซากศพเก่าแก่ที่พบเป็นอินเดียนแดงทั้งหมด การค้นพบน่าสะเทือนใจดังกล่าวพบในบริเวณโรงเรียนประจำคัมลูปส์อินเดียน (Kamloops Indian Residential School) ในรัฐบริติชโคลัมเบียที่ปิดตัวไปในปี ค.ศ.1978 แต่เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1863 คือร้อยกว่าปีก่อน

ต่อมามีการขุดเจอซากศพเด็กอินเดียนแดงเพิ่ม  หนนี้มากถึง 751 ราย โดยพบในบริเวณที่เคยเป็นโรงเรียนประจำคาทอลิก สำหรับเด็กชาวอินเดียนแดงในรัฐซัสแคตเชวัน

การค้นพบนี้เหมือนการเปิดหน้าประวัติศาสตร์ของแคนาดา ที่ไม่เคยจารึกเรื่องราวโหดร้ายที่คนผิวขาวกระทำต่ออินเดียนแดงไว้ในประวัติศาสตร์ของชาติ จนกลายเป็นความลับดำมืด ที่ถูกเปิดเผยให้เห็นความอัปลักษณ์ร้อยกว่าปีต่อมา

ข่าวนี้เป็นข่าวใหญ่ที่สร้างความตกตะลึงให้คนทั้งโลก  เพราะซากศพย้อนยุคที่พบ บางศพเพียงแค่สามขวบเท่านั้น  ทุกศพเป็นเด็กน้อยวัยเรียนและเป็นอินเดียนแดงทั้งหมด โรงเรียนประจำคัมลูปส์อินเดียนเป็นหนึ่งในโรงเรียนประจำกว่า 130 แห่งซึ่งดำเนินการในแคนาดาระหว่างปี ค.ศ. 1863 ถึง ค.ศ. 1996

โรงเรียนเหล่านี้พรากเด็กอินเดียนแดงจากครอบครัวดั้งเดิม กดดันให้เลิกพูดภาษาของตัวเอง เรียนภาษาอังกฤษ และบีบให้นับถือศาสนาคริสต์ บังคับให้เด็กน้อยอินเดียนแดงปรับตัวเข้ากับวัฒนธรรมของคนผิวขาว โดยละทิ้งภาษาและมรดกทางวัฒนธรรมรากเหง้าเดิมของตน พ่อแม่อินเดียนแดงคนไหนที่ไม่ยอมส่งลูกมาเรียน จะต้องถูกลงโทษอย่างหนัก

ไม่ใช่เฉพาะในแคนาดาหรอก ที่มีโรงเรียนแบบที่ว่า ในอเมริกาก็มี แถมโหดกว่าหลายเท่า ชาวอาณานิคมถือว่าตนเป็นผู้ที่พระเจ้าทรง “เลือก”  จึงมองว่าอินเดียนแดงเป็นคนชั้นต่ำและป่าเถื่อน บีบบังคับให้อินเดียนแดงนับถือคริสต์ศาสนา  หากใครขัดขืนจะถูกจับไปทรมาน  มีการประกาศใช้กฎหมายสีน้ำเงิน  (Blue Laws) ที่หากถามอเมริกันที่เดินว่อนอยู่ตอนนี้ มั่นใจว่าร้อยละเก้าสิบห้าจะไม่รู้ว่าคืออะไร

กฎหมายสีน้ำเงินเกี่ยวพันกับเรื่องความเชื่อในคริสตศาสนา เช่น ห้ามอินเดียนแดงล่าสัตว์หรือจับปลาในวันอาทิตย์ เพราะคริสเตียนถือว่าพระเจ้ามีพระประสงค์ให้ทุกคนทำงานเป็นเวลา 6 วัน   และกำหนดให้วันอาทิตย์เป็นวันหยุด  จึงออกคำสั่งห้ามอินเดียนแดงไม่ให้ทำงานในวันอาทิตย์ ซึ่งไม่เป็นธรรมนักกับอินเดียนแดง เพราะพระเจ้าของอินเดียนแดงกับพระเจ้าของชาวอาณานิคมไม่ใช่พระเจ้าพระองค์เดียวกัน แต่ชาวอาณานิคมก็ยึดถือตามความพึงพอใจของตนฝ่ายเดียว โดยบังคับให้อินเดียนแดงทำตาม

นอกจากนี้ยังสั่งห้ามไม่ให้อินเดียนแดงใช้ยาสมุนไพรที่เคยใช้กันมาในอดีต หรือแม้แต่การออกไปเต้นรำท่ามกลางแสงจันทร์ในคืนเดือนหงายตามที่เคยปฎิบัติก็ถือเป็นสิ่งต้องห้าม เพราะขัดกับความเชื่อแบบคริสเตียน   นี่คือบทเรียนที่ชาวอาณานิคมบีบให้อินเดียนแดงยอมรับให้มานับถือศาสนาคริสต์

อินเดียนแดงจำนวนมากปฎิเสธ ไม่ยอมเปลี่ยนความเชื่อทางศาสนามาเป็นคริสเตียน จึงถูกชาวอาณานิคมฆ่าตายเป็นเบือ ทำให้หลายคนจำใจต้องยอมรับพระเจ้าของคนผิวขาว เพราะไม่อยากถูกฆ่า พวกอาณานิคมสร้างเมืองที่เรียกว่า “เมืองแห่งการภาวนา” ( Praying towns) ขึ้นมา  เพื่อให้อินเดียนแดงที่ยอมเปลี่ยนมานับถือคริสต์เข้ามาอาศัย โดยละทิ้งกระโจมพักและครอบครัวไว้เบื้องหลัง

เมืองเหล่านี้มีทั้งหมด 14 แห่งกระจายอยู่ทั่วนิวอิงแลนด์ ในปี ค.ศ.1646-1675  อินเดียนแดงที่ยอมละทิ้งที่พักอาศัยในเผ่ามาอยู่ในเมืองนี้เรียกว่า สาธุชนอินเดียนแดง  (Praying Indians)

เหตุผลหลักที่สร้างเมืองเหล่านี้ขึ้นมา คือเพื่อบีบให้อินเดียนแดงยกเลิกวิถีชีวิตและความเชื่อแบบอินเดียนแดง เพราะพวกอาณานิคมมองว่าป่าเถื่อนล้าหลัง 

การจะกลายเป็นผู้เจริญและเป็นอารยชนได้   จะต้องนับถือในสิ่งเดียวกับที่พวกตนนับถือ นั่นคือพระเจ้าในคริสตศาสนา อินเดียนแดงที่กลายมาเป็นคริสเตียนจะต้องเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่าง นอกจากวิถีความเป็นอยู่แล้ว ยังต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เหมือนคนอังกฤษ รวมทั้งตัดผมยาวแบบชาวอินเดียนแดงออกด้วย

นี่คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์การสร้างบ้านแปงเมืองของอเมริกา แต่เป็นประวัติศาสตร์ที่ไม่เคยได้รับการบรรจุในแบบเรียนอเมริกัน เพื่อปกปิดรอยด่างดำในอดีต เช่นเดียวกับการซุกซากร่างเด็กอินเดียนแดง จนสร้างความตื่นตะลึงให้ชาวโลกในอีกร้อยกว่าปีต่อมา