ก่อนก่อตั้งประเทศที่มีนามว่า “สหรัฐอเมริกา” ในปัจจุบัน แผ่นดินนี้ในอดีตไม่ได้มีแต่อาณานิคมอังกฤษที่เข้ามาจับจองกอบโกยหาประโยชน์ แต่ทุกชาติในยุโรปต่างเข้ามาปักหลักเขตครอบครองแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็น สวีเดน สเปน โปรตุเกส ฝรั่งเศสและฮอลแลนด์

ทุกชาติร่วมแบ่งเค้กกันอย่างสนุกสนาน  บางหนทำสงครามแย่งชิงเค้กก้อนใหญ่ที่สุด แต่สุดท้ายอังกฤษสามารถตั้งตัวเป็นใหญ่เหนือชาติยุโรปอื่นๆ

อาณานิคมแห่งแรกของอังกฤษคืออาณานิคมเจมส์ทาวน์และอาณานิคมแห่งที่สองคืออาณานิคมพลีมัธ เกิดอาณานิคมแบบนี้ตามมาระหว่างปี ค.ศ.1607-1733 เรียงรายตามฝั่งตะวันออกของอเมริกาตั้งแต่เหนือจรดใต้รวมทั้งสิ้น 13 อาณานิคม

พวกเควกเกอร์ (Quakers)  คือกลุ่มชาวคริสต์ที่เคร่งครัดในศรัทธา โดยเน้นการมีประสบการณ์ส่วนตัวกับพระเจ้า พื้นฐานความเชื่อของคนกลุ่มนี้คือเชื่อว่าพระเจ้าตรัสกับผู้ศรัทธาแต่ละคนโดยตรง ไม่ต้องผ่านนักบวชคณะเควกเกอร์หรือสมาคมมิตรภาพ (Society of Friends) 

นิกายนี้เกิดในอังกฤษ โดยจอร์จ ฟอกซ์  แต่แพร่หลายในอเมริกาโดยวิลเลียม เพนน์ โดยเฉพาะในรัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งเป็นดินแดนแห่งแรกที่เพนน์ตั้งรกรากและเผยแพร่ศาสนา

นิกายนี้ต้องการรื้อฟื้นศาสนาคริสต์แบบดั้งเดิม จึงเน้นประสบการณ์ตรงในการเข้าถึงพระเจ้า โดยใช้แสงสว่างที่เกิดขึ้นภายใน (Inner Light) นำสู่การรู้แจ้ง บางทีการรู้แจ้งเห็นจริงผ่านประสบการณ์ส่วนตัวทำให้สั่นเทิ้มไปทั้งร่าง จนเป็นที่มาของคำว่า “เควกเกอร์”

เควกเกอร์เป็นกลุ่มศาสนาคริสต์สายโปรแตสแตนต์ที่เน้น "ทำจริง" มากกว่า "พิธีกรรม"  หลักยึดที่เป็นนิยามของเควกเกอร์คือ SPICES นั่นคือ Simplicity = เรียบง่าย ไม่ฟุ่มเฟือย  Peace = สันติ ไม่ใช้ความรุนแรง Integrity = ซื่อสัตย์ พูดจริง Community = ชุมชน ช่วยเหลือกัน  และ Equality = เท่าเทียม

นิกายนี้ไม่มีโบสถ์แบบคนอื่น ไม่มีพระ ไม่มีไม้กางเขนใหญ่ๆ ไม่มีพิธีศีลมหาสนิท แค่ "Meetinghouse" ห้องโล่งๆ นั่งเป็นวงกลม ใครรู้สึกว่าพระเจ้าต้องการให้พูด ก็ลุกขึ้นพูด คนกลุ่มนี้นับเป็นกลุ่มแรกๆ ที่ต่อต้านทาส ก่อตั้งโรงเรียน มหาวิทยาลัย โรงพยาบาล  ด้วยความเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนมีคุณค่าเท่ากัน

ปัจจุบันนี้เควกเกอร์แบ่งเป็น 2 สายใหญ่ สายที่ยังแต่งตัวเรียบๆ แบบ Amish กับสาย "Liberal Quakers" ที่แต่งตัวเหมือนคนทั่วไป แต่ยังถือหลัก SPICES เหมือนเดิม

ปี ค.ศ.1665 เจ้าชายเจมส์ ดยุคออฟยอร์ค ยกดินแดนที่ได้รับมาให้พระสหายสองคนคือ จอห์น เบอร์เคเลย์ และจอร์จ คาร์เทเรต ซึ่งเป็นขุนนางในยุคนั้น ขุนนางทั้งสองเรียกอาณาบริเวณนี้ว่าอาณานิคมนิวเจอร์ซี สองขุนนางแบ่งกันปกครองโดยแยกดินแดนอาณานิคมเป็นฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออก

วิลเลี่ยม เพนน์ เป็นพวกเควกเกอร์ (Quakers) กลุ่มเควกเกอร์ขอซื้อที่ดินฝั่งตะวันตกของอาณานิคมนิวเจอร์ซี เพื่อก่อตั้งชุมชนของชาวเควกเกอร์ ในปี ค.ศ.1674 และซื้อที่ดินฝั่งตะวันออกเพิ่มในปี ค.ศ.1682 เพื่อรวมกับที่ดินเดิมในการขยายชุมชนเควกเกอร์ ในที่สุดอาณานิคมนิวเจอร์ซีก็กลายเป็นของเควกเกอร์ ต่อมาอยู่ภายใต้การปกครองของพระนางแอนน์ในปี ค.ศ.1702

พระเจ้าชาร์ลที่ 2 แห่งอังกฤษ ที่ถึงแม้จะเป็นกษัตริย์อังกฤษ แต่กลับติดหนี้ชาวอาณานิคม  คือพระองค์ติดหนี้พ่อของวิลเลี่ยม เพนน์ สุดท้ายเลยหาทางใช้หนี้แบบง่ายๆ ด้วยการยกแผ่นดินฝั่งตะวันตกของแม่น้ำแดลาแวร์ให้วิลเลี่ยม เพนน์ เพื่อใช้หนี้ในปี ค.ศ.1681 ที่ดินบริเวณนี้เดิมเรียกว่า “ซิลเวเนีย” ที่แปลว่า “ป่า” จึงมีการเติมนามสกุลของเพนน์เพื่อเป็นเกียรติ และเรียกอาณานิคมนี้ว่าเพนซิลเวเนียตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

วิลเลี่ยม เพนน์ต้องการให้อาณานิคมนี้เป็นอาณานิคมของพวกเควกเกอร์ เลยเปิดโอกาสให้ผู้ยากไร้เข้ามาทำมาหากินในอาณานิคมนี้ โดยให้ถือครองที่ดิน 40 เอเคอร์ต่อ 10 ดอลลาร์ ซึ่งนับว่าถูกมาก นอกจากนี้ยังประกาศเสรีภาพในการนับถือศาสนา

วิลเลี่ยม เพนน์ชักชวนผู้คนที่มีความเชื่อแตกต่างทางศาสนา อพยพเข้ามาตั้งรกรากในรัฐเพนซิลเวเนีย โดยให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา นอกจากนี้ยังผูกมิตรกับอินเดียนแดง ต่อมาพระเจ้าวิลเลี่ยมที่ 3 เกิดระแวงวิลเลี่ยม เพนน์ เพราะเป็นสหายสนิทกับพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ที่ถูกโค่นล้ม จึงยกเลิกกฎบัตรแก่วิลเลี่ยม เพนน์ แต่ต่อมาก็คืนกลับมาให้ดังเดิม เพราะวิลเลี่ยม เพนน์แสดงความจงรักภักดีออกมาให้ประจักษ์ นั่นคือที่มาของเควกเกอร์คนสำคัญแห่งอเมริกา