เจ้าของอาณาจักรการ์ตูนวอลท์ ดิสนีย์เริ่มต้นจากเด็กชายช่างฝันคนหนึ่งจากชิคาโก ฐานะทางบ้านไม่ดีนักจึงต้องรับจ้างส่งหนังสือพิมพ์  แต่โชคดีที่มีความสามารถพิเศษในการวาดการ์ตูน หลังปลดประจำการจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ก็เริ่มก่อตั้งบริษัทเล็กๆ เพื่อผลิตการ์ตูนสำหรับเด็ก แม้เจ๊งไม่เป็นท่า  แต่วอลท์กลับไม่ยอมแพ้โชคชะตา  ย้ายไปฮอลลีวูดและเปิดบริษัทร่วมกับพี่ชาย

นี่คือจุดเริ่มต้นของ “Walt Disney Studios” ซึ่งต่อมาเจริญเติบโตเป็นอาณาจักรธุรกิจการ์ตูนที่โด่งดังไปทั่วโลก หลายครั้งหลายหนในการสัมภาษณ์ วอลต์มักกล่าวว่า “ทุกความฝันสามารถเป็นจริงได้ หากเรากล้าที่จะไล่ตามฝันนั้น” กลายเป็นวลีเด็ดที่คนทั้งโลกประทับใจ  

ภาพยนตร์การ์ตูนของค่ายวอลท์ ดิสนีย์มักเป็นเรื่องราวเทพนิยายพาฝันระหว่างเจ้าหญิงเจ้าชายผิวขาวที่ฝ่าฟันอุปสรรคมากมายแล้วแต่งงานกันในที่สุด แทบจะไม่เจอเจ้าหญิงหรือตัวละครเองที่ไม่ใช่คนผิวขาวเลย นอกจากมู่หลาน โพคาฮอนตัส และ “จัสมิน” ในเรื่องอะลาดินกับตะเกียงวิเศษ

เคยมีคาร์แรกเตอร์แบบไทยๆ แทรกมาหนหนึ่งในเรื่อง “ทรามวัยกับไอ้ตูบ” ผ่านในตัวการ์ตูนแมวไทยสีสวาดวิเชียรมาศที่ชื่อ “ไซ” และ “แอม”  แต่น่าผิดหวังมากที่บุคลิก เสียงพูด  และเพลงประกอบค่อนไปทางจีนมากกว่าไทย   ไอ้เจ้าแมวแฝดไซแอมนี่ถือเป็นตัวแสบของเรื่องเลยทีเดียว

แต่ทั้งหมดทั้งมวล ไม่มีตัวเอกในการ์ตูนเรื่องไหนของวอลท์ ดิสนีย์เลยที่มีคาแรกเตอร์เป็นไทย แต่มาปรากฎอีกทีในการ์ตูนฟอร์มเล็ก เรื่องแอมฟิเบีย (Amphibia) ซึ่งฉายทางช่องดิสนีย์ นางเอกของโลกดิสนีย์รายนี้เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน

ตัวการ์ตูนลูกครึ่งไทย-อเมริกันที่ว่านี้ชื่อแอนน์ บุญช่วย เห็นนามสกุลแล้วชัดเจนที่สุดว่านี่คือคนไทยอย่างแน่นอน พอเห็นหน้าน้องแอนน์ บุญช่วยเท่านั้น ทุกคนต่างก็เอ็นดูนางกันทั่วหน้า เพราะห่มสไบสีเหลืองอ่อน ผมหยิกหยอยสีน้ำตาล และมีพวงมาลัยดอกมะลิคล้องข้อมือ ในตัวอย่างการ์ตูนที่ฉายให้ชมยิ่งน่าสนใจ เพราะแอนน์ทักด้วยภาษาไทยชัดเจนว่า

“สวัสดีค่ะ  ยินดีต้อนรับสู่สตัมป์มี่ ภัตตาคารอาหารไทยฟิวชั่นแห่งแรกในเมืองกบวาร์ตวูด"

พลางก้มหัวไหว้อย่างนอบน้อม ในเรื่องแอนน์เปิดร้านอาหารไทย  สอนวิธีทำผัดไทยและลาบ โดยออกเสียง “ลาบ” ชัดถ้อยชัดคำ

แอมฟิเบียคือเรื่องการผจญภัยของเด็กหญิงลูกครึ่งไทย-อเมริกันวัย 13 ปีที่ชื่อแอนน์ บุญช่วย เธอพลัดหลงเข้าไปอยู่ในดินแดนของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกหรือพวกกบ ซึ่งเป็นโลกที่เธอไม่รู้จักมาก่อน เปรียบเสมือนช่วงวัยเยาว์ของโปรดิวเซอร์หนุ่ม ในยามที่คุณแม่คนไทยพากลับไปหาญาติๆ ที่กรุงเทพนั่นเอง 

ที่มาของการ์ตูนชุดนี้น่าสนใจมาก  เป็นการสร้างสรรค์ของแมตต์ บราลี่ หนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกัน โดยได้รับแรงบันดาลใจจากการที่แม่ ซึ่งเป็นคนไทยพากลับเมืองไทยทุกปิดเทอม ในความคิดของหนุ่มลูกครึ่งคนนี้รู้สึกว่าเมืองไทยเป็นเมืองที่น่ามหัศจรรย์มาก  เหมือนโลกใหม่อีกใบสำหรับเด็กน้อยที่เกิดและเติบโตในอเมริกา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของอาหารหรืออากาศ

แม้จะโตขึ้นมากับอาหารไทยรสมือแม่ แต่การได้ไปใช้ชีวิตในเมืองไทยนั้นเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นที่สุด ถือเป็นเรื่องน่าตื่นตาตื่นใจราวกับเป็นโลกใหม่เลยทีเดียว แม้แมตต์เติบโตในแคลิฟอร์เนีย ซึ่งถือว่าอากาศอบอุ่นกว่ารัฐที่อยู่ทางตอนเหนือ แต่หากเทียบกับอุณหภูมิที่เมืองไทยแล้วผิดกันลิบลับ

โปรดิวเซอร์หนุ่มลูกครึ่งเล่าว่า ยังจำได้ดีถึงก้าวแรกที่ลงจากเครื่องบินมาเจอสภาพอากาศร้อนชื้นเหนียวเหนอะหนะ ซึ่งอากาศร้อนแบบอเมริกานั้นเป็นความร้อนแบบแห้งๆ ไม่ร้อนชื้นแบบบ้านเรา  นอกจากนี้ยังมาจากความรู้สึกอึดอัดที่ลูกพี่ลูกน้องของตนพูดไทยคล่องกว่า  ความรู้สึกในช่วงนั้นคือความขัดใจและรำคาญตัวเองที่ปรับตัวไม่ได้  ต่อมาความรู้สึกอึดอัดเหล่านี้แปรเป็นความประทับใจ ซึ่งแมตต์นำมาถ่ายทอดมาในการ์ตูน  อย่างฉากเจองูในบึง คนไทยดูออกทันทีว่าเป็นบึงแบบบ้านเรา มีจิงโจ้น้ำและงูที่ดูคล้ายๆ ตัวนาคผสมงู

สิ่งที่น่ารักที่สุดในการผลิตการ์ตูนเรื่องนี้คือ ทั้งโปรดิวเซอร์และนักแสดงให้เสียงต่างให้สัมภาษณ์ถึงอาหารไทยชนิดหนึ่งที่ทั้งคู่ติดใจ นั่นคือลาบ  ซึ่งฝรั่งจะไม่นิยมอาหารจานนี้ เพราะรสชาติแปลกพิสดารเกินไป อาหารไทยส่วนมากที่ฝรั่งชอบคือ ผัดไทย ผัดขี้เมาแบบไม่เผ็ด ข้าวผัด ไก่สะเต๊ะ ปอเปี๊ยะ ถือเป็นอีกหนึ่งความภาคภูมิใจที่ได้เห็นการทำอาหารไทยผ่านตัวการ์ตูนไทยอย่างแอนน์ บุญช่วย