หากมีตึกใดซ้ำรอย”สตง.” รมว.อุตฯ-กรมโรงงานฯ....หนีไม่พ้นตราบาป”มือเปื้อนเลือด”

** กำลังเป็นเรื่องที่วิพากษ์วิจารณ์ (ในทางลบ) กันอย่างกว้างขวางของสังคมและในวงการอุตสาหกรรมเหล็กของไทย...หลังจากที่ กรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม มีคำสั่งอนุญาตให้บริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด  กลับมาประกอบกิจการได้ตั้งแต่วันที่ 5 มิถุนายน 2569 เป็นต้นไป หลังจากที่ต้องปิดกิจการเมื่อปลายปี 2567 ด้วยเหตุที่โรงงานแห่งนี้มีปัญหาหลายด้าน ทั้งเรื่องมาตรฐานด้านความปลอดภัยภายในโรงงาน และมลพิษจากกระบวนการผลิตที่เกินค่าควบคุมสิ่งแวดล้อม  มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (มอก.)... ซึ่งเหตุผลที่ บริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด   เพราะมีหนังสือด่วนที่สุดที่ลงนามโดย นางสาวอารยา ไสลเพชร รองอธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม ระบุว่า บริษัท ซินเคอหยวน ฯได้ดำเนินการแก้ไขข้อบกพร่องและปฏิบัติตามคำสั่งของกรมโรงงานอุตสาหกรรมครบถ้วนแล้ว โดยเฉพาะการปรับปรุงระบบรวบรวมและบำบัดมลพิษทางอากาศ ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ภาครัฐติดตามอย่างใกล้ชิดตลอดช่วงที่ผ่านมา

ในกรณีนี้มีประเด็นที่ต้องให้ความสำคัญในหลายมิติ...ไม่ใช่แค่เรื่องของการอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้โรงงานกลับมาเปิดดำเนินการเท่านั้น ในมิติแรกคือ...เรื่อง ของความชัดเจน โปร่งใส และความเชื่อมั่นต่อกระบวนการบังคับใช้กฎหมายของภาครัฐ เนื่องจากโรงงานดังกล่าวเคยถูกตรวจพบการกระทำที่ไม่เป็นไปตามกฎหมายหลายด้านมาก่อน จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะต้องอธิบายข้อเท็จจริงให้สาธารณชนรับทราบอย่างรอบด้าน เพื่อให้สังคมเชื่อมั่นในการดำเนินการของกระทรวงอุตสาหกรรมเป็นไปตามหลักกฎหมายอย่างเคร่งครัด ไม่มีการตีความหรือผ่อนปรนมาตรฐานใดๆ โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หรือ มอก. ซึ่งถือเป็นหัวใจสำคัญของความปลอดภัยและคุณภาพสินค้าเหล็กที่ออกสู่ตลาด

ล่าสุด 10  สมาคมเหล็ก...ได้ยื่นข้อเรียกร้องต่อกระทรวงอุตสาหกรรม 3 ประการ ได้แก่ 1. การเปิดเผยกระบวนการพิจารณาอนุญาตให้โรงงานกลับมาเปิดดำเนินการอย่างโปร่งใส เพื่อให้ทุกฝ่ายสามารถตรวจสอบได้ว่าการตัดสินใจเป็นไปตามขั้นตอนและหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด 2. ขอให้กระทรวงอุตสาหกรรมชี้แจงข้อเท็จจริงต่อสาธารณชนอย่างครบถ้วน เพื่อยืนยันว่าผู้ประกอบการได้ดำเนินการแก้ไขปัญหาตามกฎหมายโรงงานอุตสาหกรรม รวมถึงข้อกำหนดด้านมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (มอก.) ครบทุกประเด็น ไม่มีข้อยกเว้นหรือการผ่อนปรนที่อาจส่งผลกระทบต่อมาตรฐานการแข่งขันและความปลอดภัยของผู้บริโภค 3. อธิบายให้สังคมรับทราบถึงแนวทางกำกับดูแลหลังจากโรงงานกลับมาเปิดดำเนินการแล้ว ทั้งในด้านความเข้มงวดและความถี่ของการตรวจสอบ เพื่อสร้างหลักประกันว่าโรงงานจะไม่กลับไปสร้างปัญหาซ้ำรอยในอนาคต โดยกระทรวงอุตสาหกรรมควรแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงมาตรการติดตาม การตรวจสอบอย่างต่อเนื่อง และบทลงโทษที่เด็ดขาด หากพบการผลิตสินค้าหรือกระบวนการผลิตที่ไม่เป็นไปตามกฎหมายอีกครั้ง

ในมิติที่สอง...คือเรื่องของคุณภาพของเหล็ก เพราะเหล็กของบ.ซินเค่อหยวน ฯ นั้นผลิตด้วยเตาInduction Furnace (IF)  ซึ่งข้อจำกัดของเตาหลอมประเภทนี้ คือ ไม่มีระบบออกซิเดชัน (Oxidation) และการสร้างสแลก (slag) สำหรับกำจัดหรือดูดซับสารมลทิน เช่น ฟอสฟอรัส กำมะถัน และสิ่งเจือปนที่มากับเศษเหล็ก เช่น โบรอน เป็นต้น ทำให้ควบคุมคุณสมบัติทางเคมีตลอดจนปริมาณของสารมลทินและสิ่งเจือปนได้ยาก    ดังนั้น มอก. 20-2559 และ มอก. 24-2559  ซึ่งเป็นมาตรฐานเหล็กเส้นก่อสร้างฉบับปัจจุบัน จึงเป็นเรื่องสำคัญและต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด  โดยเฉพาะข้อกำหนดด้าน วัสดุ การทํา และส่วนประกอบทางเคมี ที่กำหนดในมอก. 20-2559 และ มอก. 24-2559 ข้อ 5.2 - ข้อ 5.5.  โดยข้อ 5.2 ที่มีรายละเอียดดังนี้ 5.2 การทำเหล็กแท่งเล็ก หรือเหล็กแท่งใหญ่ ใช้ทำเหล็กข้ออ้อย ต้องมีขั้นตอนกรรมวิธีการทำและการควบคุมเป็นส่วนประกอบหนึ่ง นั้น ข้อที่สำคัญที่สุดข้อหนึ่งคือ หัวข้อ (3) ที่ได้กำหนดว่า “มีกระบวนการทำน้ำเหล็กให้บริสุทธิ์ (refining process) อย่างเหมาะสม เช่น มีเตาปรุง (ladle furnace) หรือการลดฟอสฟอรัส และการลดกำมะถันรวมทั้งปรับแต่งค่าส่วนประกอบทางเคมี ขจัดสารฝังใน (inclusion)ได้อย่างเหมาะสม ซึ่งการมี เตาปรุง  นั้น  มีเหตุผลทางวิชาการระบุว่าเพื่อให้สามารถกำจัดสารมลทินเช่นกำมะถัน และ สิ่งเจือปน (inclusions) ที่กระบวนการ IF ไม่สามารถกำจัดออกได้ ซึ่งเป็นเทคนิคขั้นพื้นฐาน หรือขั้นต่ำ ที่จะต้องมีและยังมีเทคนิคอื่น ๆ ที่เทียบเท่าหรือดีกว่าการใช้เตาปรุง เช่น กระบวนการ VOD (Vacuum Oxygen Degasser)…!! คำถามสำคัญคือ โรงงานเหล็กที่ของ บ.ซินเค่อหยวนฯ ที่ได้รับอนุญาตให้เปิดได้ มี”เตาปรุงหรือยัง??? …จำได้ว่าก่อนหน้านี้1สัปดาห์ ตัวแทน จาก 10 สมาคมเหล็กของไทยได้เขาพบหารือกับ นายวราวุธ ศิลปอาชา รมว.อุตสาหกรรม และ ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม และอธิบดีกรมที่เกี่ยวข้อง และนายวราวุธ  ก็ได้รับปากว่าจะให้ความสำคัญกับประเด็น มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม(มกอ.)ของเหล็กเส้นเสริมคอนกรีต...ทำไมวันนี้ไม่มีการพูดถึงเรื่อง มอก.หลังไฟเขียวให้”ซินเคอหยวน”เปิดโรงงาน

มิติที่สาม...อันนี้สำคัญมากเช่นกันกับเรื่องเหล็กเส้น 4 หมื่นตัน ที่ถูกถอนอายัด...ซึ่งเป็นเหล็กจากเตาIF ซึ่งไม่มี”เตาปรุงนำเหล็ก”อยู่ในกระบวนการผลิต กำลังจะไหลเข้าสู่ตลาด แม้ว่ากรมโรงงานจะอ้างว่าผ่านการทดสอบแล้ว...คำถามคือ ทดสอบแบบไหน...แบบร้อย 100 % หรือสุ่มบางตัวอย่าง...ใครทดสอบ...ใช่สถาบันเหล็กและเหล็กกล้าไทย หรือเปล่า...หรือ ทดสอบโดยสถาบันอื่น เช่น สถาบันยานยนต์ ซึ่งก็ไม่น่าจะเกี่ยวกับเหล็กเส้น????....สะพานไหน???..ตึกไหน??? จะเป็นรายต่อไป เช่นเดียวกับ”ตึก สตง.” ???...อีกกี่ชีวิตที่ต้องจบลงใต้ซากตึกถล่ม...!! รมว.อุตสาหกรรม...กรมโรงงานอุตสาหกรรม...สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.)...หนีความรับผิดชอบไม่พ้น...และหนีไม่พ้นที่จะต้องมี”ตราบาป”ว่า “มือเปื้อนเลือด”....**

** กระบองเพชร**