จริงๆ แล้วคอนเซปของคอลัมน์นี้คือการเขียนเล่าเรื่องราวในอเมริกา ไม่ว่าจะเป็นการเมืองหรือสังคมศิลปะวัฒนธรรม ตามแต่ความชอบและความสนใจของผู้ขัยน  จึงเขียนหนักบ้างเบาบ้าง ตามเหตุการณ์ในอเมริกาแต่ละอาทิตย์

แต่ช่วงนี้สถานการณ์ทางเมืองไทยผันผวนอย่างหนัก มีการใช้ชุดความคิดที่บิดเบือนข้อเท็จจริงหรือให้ความจริงแค่ครึ่งเดียวในอดีต นำมาปัดฝุ่นใหม่  เพื่อนำมาสร้างเป็นชุดความคิด  ป้อนเยาวชนคนรุ่นใหม่ เวลานี้มีการอ้างอิงเอกสารชุดหนึ่งที่ “อ้าง” ว่านำมาจากซีไอเอ จากนั้นก็นำมาติดแฮชแทคโจมตีในหลวงรัชกาลที่ 9 โดยกล่าวหาว่าพระองค์เป็นผู้สั่งสังหารนักศึกษาในเวลานั้น

เอกสารชั้นนี้เคยนำมาเผยแพร่ก่อนหน้านี้ เพื่อจงใจสร้างความเข้าใจผิดต่อสถาบัน ในช่วงที่เกิดการแตกแยกทางความคิดทางการเมืองยุคเสื้อเหลือง-เสื้อแดง หัวโจกคืออาจารย์สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล ที่บรรดาคอการเมืองรู้จักดีว่ามักชอบนำข้อมูลที่อ้างว่าลับสุดยอด โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับสถาบันกษัตริย์เผยแพร่ในโซเชียลมีเดีย  

คนที่รับช่วงต่อมาคือ ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ ทั้งคู่หนีคดีมาตรา 112 อยู่ต่างประเทศ แต่ยังมีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่ชุดความคิด และข้อมูลประวัติศาสตร์ที่นำมาบิดเบือน เพื่อเผยแพร่ต่อให้เยาวชน  ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ทำกันแค่ไม่กี่คน แต่ทำเป็นทีม มีการจ้างนักเขียนอาชีพผลิตข้อความสั้นๆ คมๆ  โดนๆ หรือเอกสารที่เป็นชุดความคิดที่สามารถโน้มน้าวใจได้ แม้จะไม่ได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานข้อเท็จจริง เพื่อโน้มน้าวให้เกลียดชังสถาบันกษัตริย์

หลายคนที่ทันยุคนิตยสาร “ฟ้าเดียวกัน” และเวบ “ฟ้าเดียวกัน” คงรู้ว่าทั้งนิตยสารและเวบมีเนื้อหาและฟอรั่มให้คนเกลียดชังสถาบันกษัตริย์ไปรวมตัวในนั้น ผู้เขียนเองแม้เป็นผู้จงรักภักดีสถาบัน แต่แอบซ่อนตัวในหมู่คนเหล่านั้นเพื่อเก็บข้อมูล  เลยทันได้เห็นชุดความคิดต่างๆ ที่ทำมาเล่าต่อกัน เผยแพร่สู่วงกว้าง โดยอัดแน่นไปด้วยเชื้อไฟแห่งความจงชังสถาบัน

ตอนนี้มีการนำชุดข้มูลเหล่านั้น  กลับมาปลุกเร้าให้เยาวชนเกลียดชังสถาบันอีกรอบ ปลุกปั่นให้เกลียดชังอย่างถึงที่สุด  ไม่ละเว้นแม้รัชกาลที่ 9 ซึ่งเสด็จสวรรคตไปแล้ว ก็ยังถูกลากมาก่นด่าด้วยถ้อยคำหยาบคาย หนึ่งในเอกสารอันเป็นชุดความคิดนั้นคือ เอกสารของซีไอเอ  ที่วนกลับมาอีกครั้ง พร้อมแฮชแทคประกอบว่ารัชกาลที่ 9 สั่งฆ่านักศึกษา

เอกสารชุดนั้นตัดมาแค่ข้อความไม่กี่บรรทัดในภาษาอังกฤษ  อ่านฉบับเต็มอย่างไม่มีอคติแล้วพบว่า รัชกาลที่ 9 ไม่มีถ้อยรับสั่งให้ฆ่านักศึกษาแต่อย่างใด แต่หมายถึงต้องการให้ระงับเหตุการณ์รุนแรงในครั้งนั้น  เอกสารชุดนี้เขียนขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2517​  ไม่มีอะไรในกอไผ่เลย นอกจากพวกซีไอเอรายงานให้ประธานาธิบดีรู้ถึงสถานการณ์ในเวลานั้น และ​ การปฏิบัติงานของหน่วยงานอเมริกันในประเทศนั้นๆ

ในเอกสารย่อหน้าแรกพูดถึงว่าผลจากเหตุการณ์เมื่อมกราคมที่ผ่านมา​ กฤต​ในฐานะผบ.ทบ.สั่งกำลังเตรียมพร้อม และคิดจับนักศึกษาบางคน​ แต่เหตุการณ์ตอนมกราคมใช้กำลังตำรวจไม่ใช้ทหาร

ย่อหน้าที่สองรายงานว่า​ รัชกาลที่ 9 ทรงสนับสนุนนักศึกษา​มาตลอด​ ทรงต้องทบทวนผ่อนปรนให้การทหารเข้ามาควบคุมการปลุกระดมจากผู้นำนักศึกษาหัวรุนแรงที่จุดติดแล้วในบางกลุ่ม

ย่อหน้าที่ 3 เป็นการสรุปว่า ถึงกองทัพจะอยู่ในสถานการณ์​ได้เปรียบ​ แต่ก็ยังไม่ถูกนำมาใช้​ และไม่มีข้ออ้างล้มรัฐบาลพลเรือน ​(สัญญา​ ธรรมศักดิ์) แต่เหตุการณ์​เมื่อเดือนมกราคมก็จะนำไปสู่การเผชิญหน้าระหว่างกองทัพกับนักศึกษา​เพราะนักศึกษากล่าวหากองทัพที่เผาหมู่บ้านคอมมิวนิสต์ในภาคเหนือ

เหตุการณ์​ที่บันทึกของซีไอเอว่า​ หมายถึงกรณีเผาหมู่บ้านคอมมิวนิสต์ที่​ ต.นาทราย​ จ.หนองคาย​ แล้วนักศึกษาหัวรุนแรงออกมาประท้วงต่อต้าน​ ทำให้เกิดการเผชิญหน้ากับกองทัพ​ที่กำลังสู้รบกับซีไอเอ

บันทึกฉบับนี้ยืนยันจุดยืนเดิมของรัชกาลที่ 9 ที่ทรงสนับสนุนนักศึกษา​ แต่มีพวกหัวรุนแรงแทรกซึมอยู่​ และรัฐบาลอ.สัญญาทำท่าจะเอาไม่อยู่​ ซึ่งซีไอเอ​อยู่ดีๆจะหาเรื่องล้มก็ไม่ได้​เพราะเป็นรัฐบาลพลเรือน​ ​ ปีเดียวกัน​ พคท.พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยสร้างค่ายรอรับนักศึกษาลี้ภัยไว้ใหญ่โต ทั้งหมดนึ้แค่รายงานว่าซีไอเอในไทยทำอะไรได้ผลคืบหน้าแค่ไหน​เท่านั้นเอง

ขอบคุณรายละเอียดจากคุณปัณฑา พล จากเพจ “แผ่นดินที่ 9” ที่เคยอธิบายรายละเอียดของเอกสารซีไอเอฉบับนี้ไว้อย่างชัดเจน ผู้เขียนได้อ่านเอกสารนี้โดยละเอียด และตรวจสอบกับชาวอเมริกันอีกครั้งหนึ่ง  เผื่อแปลความผิดพลาด   แต่หลักใหญ่ใจความแล้วยังคงสรุปได้ตามเนื้อหาที่เขียนมาข้างต้น

หลายคนอาจจะสงสัยว่าสามารถนำออกมาจากซีไอเอได้อย่างไร ในกรณีเอกสารเก่า ให้เป็น public record ของ CIA ดังนั้นทุกคนมีสิทธิ์ที่จะ access ได้  จึงมีผู้ไม่หวังดีนำเอกสารนี้มาเผยแพร่โดยหวังผลทางการเมือง จนมีการนำวนกลับมาฉายซ้ำแล้วซ้ำอีกจนกระทั่งทุกวันนี้ และเยาวชนคนรุ่นใหม่ เมื่อได้รับรู้ข้อมูลที่ถูก “แปล” และ “แปลง”  ให้เชื่อ  ก็เชื่ออย่างสนิทใจว่าทุกถ้อยคำคือความจริง จนกลายเป็นเบี้ยหมากในเกมการล้มสถาบันในที่สุด