ฝันไปเรื่อยของ ทักษิณ ชินวัตร

นักการเมืองคนแล้วคนเล่า เมื่อหมดอำนาจจะด้วยการปฏิวัติ รัฐประหาร หรือแพ้การเลือกตั้ง เขาก็จะอยู่ของเขาเงียบๆ ไม่ออกมาเอะอะโวยวายโทษโน่นนี่ ไม่ว่าจะเป็นยุคหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475 หรือช่วงหลังๆ เป็นต้น  นายปรีดี  พนมยงค์ หลังเหตุการณ์กบถวังหลวงก็ไปลี้ภัยที่สาธารณรัฐประชาชนจีน จอมพล ป. เมื่อถูก สฤษดิ์ยึดอำนาจก็หนีไปเขมร แล้วไปจบชีวิตที่ญี่ปุ่น พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์  ต้องไปใช้ชีวิตที่สวิสเซอร์แลนด์  พลเอกชาติชาย ชุณหวัณ ต้องไปศึกษาต่ออังกฤษ เมื่อสถานการณ์บ้านเมืองดีขึ้นก็กลับประเทศ

ดูเหมือนจะมี ที่เอะอะโวยวายอยู่รายเดียวคือ ทักษิณ ชินวัตร ที่โดนยึดอำนาจเมื่อปี 2549 แล้วกลับมากราบแผ่นดินไทยในยุคที่เขาคิดว่า นายกรัฐมนตรี คือ นายสมัคร สุนทรเวช เขาสามารถบอกได้ใช้ฟัง แต่ก็ต้องเผ่นออกไป เมื่อเขารู้ว่า เงินมหาศาลของเขา ไม่สามารถซื้อศาลได้ โดยการทดลองให้ขี้ข้าม้าใช้เอาไปทำหล่นที่ศาล 2  ล้านบาท    

นอกจากศาลไม่เล่นด้วย   ยังเล่นงานขี้ข้าม้าใช้นั่นด้วยการให้เข้าไปสงบสติอารมณ์ในคุกอีกต่างหาก จะได้เป็นตัวอย่างว่า อย่ามาทะลึ่งกับศาล

จากนั้น ทักษิณมันก็เผ่นออกนอกประเทศ อ้างกับศาลว่าจะไปดูกีฬาโอลิมปิคเกมส์ที่ปักกิ่ง

ตอนนี้กีฬาโอลิมปิคผ่านไปหลายรอบ  หลายประเทศแล้ว ทักษิณก็ยังเป็นสัมพะเวสี ร่อนเร่อยู่ต่างประเทศ แม้บางคดีจะหมดอายุความไปแล้ว ก็มีคดีอื่นอีกหลายคดี ทั้งที่ตัดสินไปแล้ว และ   ยังมีที่ศาลจะต้องพิจารณาอีก

ตลอดเวลาที่ระเหระหนอยู่ต่างประเทศ ทักษิณก็พยายามอย่างหนักที่จะกลับประเทศให้ได้ เริ่มจากที่จะต้องมีรัฐบาลที่บอกได้ใช้ฟัง อย่างรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช แต่ก็ไม่ทันใจเปลี่ยนไปใช้บริการของน้องเขย นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก เพราะนายสมชายอยู่ได้ไม่นานก็ต้องพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี   เพราะมีกรรมการบริหารพรรคทำผิดกฎหมายเลือกตั้ง

จนที่สุด ได้นางสาวยิ่งลักษณ์   ชินวัตร   ที่ไม่ประสีประสาการเมืองมาเป็นนายกรัฐมนตรี ก็ลงมือช่วยเหลือพี่ชายด้วยการออกกฎหมายนิรโทษกรรมให้พี่ชาย แต่ก็ถูกประชาชนออกมาต่อต้านอย่างหนัก จนกระทั่งเกิดการรัฐประหารขึ้น เมื่อ 22  พฤษภาคม 2557

ตั้งแต่ออกนอกประเทศหนีคุก ทักษิณก็เอะอะโวยวายตลอดเวลา  ไม่เคยหยุด อ้างว่าตัวถูกกลั่นแกล้ง อ้างว่าศาลไม่เป็นธรรม แต่ทักษิณไม่เคยเอาเหตุเอาผลมาลบล้างคำพิพากษาของศาลเลย

เป็นต้นคดีแรกที่ทักษิณต้องหนีคือ คดีที่ดินรัชฎาฯ    ที่เมียทักษิณซื้อในช่วงที่ทักษิณเป็นนายกฯ  ที่ดินตรงนั้นราคาซื้อขายกัน 2 พันล้านบาท    เมียทักษิณซื้อในราคา 8/900  ล้านบาท      ทักษิณมันกลัวเมียมันเสียภาษีซื้อขายที่ดินมาก    มันให้วันที่ 31   ธันวาคมเป็นวันราชการ    เพื่อให้เมียมันโอนที่ดินทัน      ที่ดินตรงนั้นเดิมไม่ให้สร้างตึกสูง    พอเมียมันซื้อ    มันก็ยกเลิกข้อห้ามสร้างตึกสูง

ดูมันทำ

ยังมีคดีอื่นอีกที่มันแสวงหาประโยชน์เพื่อตัวมันและครอบครัวของมัน    เป็นต้นให้พม่ากู้เงิน   โดยเงินที่กู้นั้น     เข้าบริษัทของครอบครัวมัน        ออกหวย 2 ตัว 3  ตัว   มีรายได้ไม่เอาเข้ารัฐ  แต่เก็บไว้ให้มันใช้    ยามที่มันทัวร์นกขมิ้น     หาเสียงของมัน

ฯลฯ

ผู้คนที่ติดตามข่าวสาร    ติดตามอ่านคำพิพากษาของศาล      มันก็หลอกไม่ได้    นักการเมือง   นักวิชาการแอคติวิสต์บางคนอาจจะติดตามแต่การทำตัวเป็นขี้ข้ามัน เป็นบริษัทบริวารของมันได้ประโยชน์  ได้มีอยู่มีกิน  ได้น้ำแกง   ได้กระดูก    ก็ยังรับใช้มันต่อไป    เห่าหอนให้มันต่อไป

มิไยว่า  ทักษิณมันจะเปรียบเปรย    เป็นหมูเป็นหมาก็ตาม

มาถึงวันนี้     สภาชุดนี้กำลังจะหมดอายุลงแล้ว อีกไม่นานก็จะต้องมีการเลือกตั้งทั่วไป     ความหวังของมันจึงพลุโพลงขึ้นมาอีก     ด้วยหวังว่าจะมีเหตุการณ์ อย่างที่เคยเกิดขึ้นแล้วสมัย ส่งนางสาวยิ่งลักษณ์ที่ไม่ประสีประสาทางการเมืองลงสมัครรับเลือกตั้งก็ได้เป็นนายกรัฐมนตรี

คราวนี้ถ้าได้ นายกรัฐมนตรีที่บอกได้ใช้ฟังอีกที     จะไม่มีการยกร่าง พรบ. นิรโทษกรรม    ให้เป็นที่ถกเถียง    และทำให้เสียเวลา     เข้าสภาวาระ 1 วาระ 2 วาระ 3อีก

พวกมันจะทำอย่างไร     ?

บทเรียนจากสมัยนายสมัคร นายสมชาย จนถึงยิ่งลักษณ์      พวกมันเห็นแล้วว่า    ใช้เวลาเนิ่นนาน      ระหว่างที่ใช้เวลาอยู่นั้น   ก็อาจจะเกิดกระแสต่อต้าน      อย่างที่เคยเกิดมาแล้ว     และก็ไม่ประสบความสำเร็จมาแล้ว

อย่ากระนั้นเลย      คราวนี้ถ้าเกิดแลนด์สไลด์     พรรคของทักษิณได้เสียงข้างมาก     ได้เป็นรัฐบาล      ก็ออกเป็นพระราชกำหนด   เสียเลย

เนื้อหาของพระราชกำหนด    ก็เขียนเสียว่า     การณ์อันใดก็ตามที่เกิดจากคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ     (คตส.)   ให้เป็นโมฆะ

คดีต่างๆก็จะได้จบ    ทักษิณก็จะได้กลับอย่างเท่ๆ

เมื่อออกพระราชกำหนดไปแล้ว     ก็ต้องให้สภาพิจารณา     ถ้าสภาไม่ผ่าน     ก็ตกไป      แต่พวกมันคิดว่า    พระราชกำหนดตกไป   ก็ตกไป      แต่อะไรที่เกิดขึ้นตามพระราชกำหนด    ก็เกิดขึ้นไปแล้ว    มีผลไปแล้ว

ช้าก่อน  !

มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก

รัฐธรรมนูญฉบับนี้   มาตรา 172  เขาเขียนเอาไว้แล้ว

มาตรา172   ในกรณีเพื่อประโยชน์อันจะรักษาความปลอดภัยของประเทศ   ความปลอดภัยสาธารณะ ความมั่นคงในทางเศรษฐกิจของประเทศ  หรือป้องปัดภัยพิบัติสาธารณะ   พระมหากษัตริย์จะทรงตราพระราชกำหนดใช้บังคับเช่นพระราชบัญญัติก็ได้

การตราพระราชกำหนดตามวรรคหนึ่ง ให้กระทำได้เฉพาะเมื่อคณะรัฐมนตรีเห็นว่าเป็นกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นรีบด่วนอันมิอาจจะหลีกเลี่ยงได้

เอาละ ถ้าคณะรัฐมนตรี เขาเห็นความจำเป็น ความเร่งด่วน อันมิอาจหลีกเลี่ยงได้   ก็อาจจะหน้าด้านทำให้ทักษิณมัน

แต่มันก็จะตกม้าตายอยู่ดี หากมีใครเอาเรื่องนี้ร้องไปที่ศาลรัฐธรรมนูญ

เพราะมาตรา 173 เขียนเอาไว้ว่า ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่า พระราชกำหนดใดไม่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญมาตรา 1 72 วรรคหนึ่งให้พระราชกำหนดนั้นไม่มีผลใช้บังคับมาแต่ต้น

เพราะฉะนั้น ไอ้ที่คิดว่า มันจะมีผล อย่างน้อยก็ในช่วงเวลาที่ประกาศ จนถึงช่วงสภาตีตก ก็อย่าหวัง

นอกจากจะหวังว่า จะโชคดีเหมือนครั้งที่ศาลพิจารณาคดีซุกหุ้นเมื่อตอนที่เข้ามาสู่อำนาจใหม่ๆปี 2540  โน่น

จะสู้ไหวรึเปล่า

หาช่องทางได้หรือยัง

ที่สำคัญ เข้าใจว่า ประชาชนที่รักชาติ รักบ้านรักเมืองจะหลับใหลหรือ    ?

สำเริง  คำพะอุ