จับตาการเมืองใหม่อย่างใกล้ชิด

กระบวนคิดทิศทางยังผันผวน

บนกระดานล้วนฟันเฟืองเรื่องใคร่ครวญ

จะเลวล้วนหรือดีกว่ามาทดแทน

ผ่านมาและผ่านไประสายระส่ำ

มุ่งกอบกำอำนาจเป็นปึกแผ่น

ประชาชนทนกับความคับแค้น

ความเกลียดชังฝังแน่นทั้งแผ่นดิน

ไม่มีหรอกดอกไม้ทุกสายถนน

ต่างหมองหม่นทนอยู่ไม่รู้สิ้น

แบ่งข้างต่างด่าทอกระเดาะลิ้น

ชาติขาดวิ่นถิ่นเรื้อไม่เหลือใด

ที่เห็นและเป็นอยู่คือสู้รบ

ทุกระบบกระทบแผ่เกินแก้ไข

ทุกหย่อมย่านกาฬรุมราวสุมไฟ

เหลืออะไรให้บรรลุในผุพัง

วันเดือนเลื่อนไหลบนสายพาน

เกิดดับกับกาลผ่านรอยหวัง

ความเขลาเปล่ากลวงสิหน่วงรั้ง

ติดขังวังวนจนมรณะ

ไปพ้นอนธกาลต้องผ่านข้าม

ชัดเจนท่ามความคิดอิสระ

ก่อนลุกลามความตายหมายระยะ

คือพันธะจะประคองด้วยสองมือ

หยุดท่าวทบศพใครในสนาม-

นิยามความมั่นใดคลายยึดถือ

ทุกเกลียดชังขังในให้แก้รื้อ

นั่นแหละคือก้าวข้ามท่ามชีวิต

“เจริญขวัญ”