พอถึงฤดูใบไม้ผลิ คนอเมริกันจะเริ่มทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่หลังจากฤดูหนาวอันยาวนานผลจากการทำความสะอาดบ้านคือการได้จัดบ้านใหม่โดยมีการโละของเก่าออกไป อาจซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ๆ เข้ามาแทนดังนั้นพอย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนของทุกปีจะมีกิจกรรมหนึ่งที่สามารถทำได้ช่วงนี้เท่านั้นคือเอาข้าวของเครื่องใช้ที่ไม่ต้องการแล้ว แต่ยังมีสภาพดีอยู่ไม่ใช่เอาซากเน่าหรือขยะที่ไม่มีใครเอามาวางขายหน้าบ้านในราคาไม่แพง

วิธีการขายก็ง่ายๆ ไม่ซับซ้อนแต่อย่างใดแค่ขนสมบัติบ้าทั้งหมดมาแยกประเภทวางบนโต๊ะหรือแขวนไว้พลางแปะป้ายราคา ส่วนมากแล้วจะขายราคาถูกมากเพราะถือเป็นของมือสองหากบ้านอยู่ลึกก็ทำป้ายใหญ่ๆไว้ริมถนนสายหลักพร้อมทำป้ายชี้ทางมาที่หน้าบ้านของตัวเองบางคนไม่อยากตากแดดตัวแดงทั้งวันก็ขนของมาไว้ในโรงรถแล้วเปิดการขายกันในโรงรถนั่นเอง

การขายของในลักษณะนี้เรียกง่ายๆว่า “การาจเซลล์” หรือ“ยาร์ดเซลล์”บ้างก็เลือกถ้อยคำจูงใจในการขายด้วยการเรียกอย่างเก๋ไก๋ว่า“มูฟวิ่งเซลล์”

นอกจากยาร์ดเซลล์แล้วยังมีการขายสินค้ามือสองราคาถูกอีกประเภทหนึ่งที่ใกล้เคียงกันคือเอสเตทเซลล์ ในกรณีนี้คือ เจ้าของบ้านต้องการขายทุกอย่างในบ้านจริงๆทั้งของเก่าของใหม่เพราะอาจต้องขายบ้านนั้นแล้วย้ายไปอยู่ต่างประเทศหรือเจ้าของบ้านเสียชีวิตลูกหลานไม่รู้จะทำอย่างไรกับข้าวของเครื่องใช้ของพ่อแม่เลยจัดการขายข้าวของเครื่องใช้ในบ้านลักษณะนี้

การขายแบบเอสเตทเซลล์จะแตกต่างจากยาร์ดเซลล์นิดหน่อยเพราะจะให้เดินเข้าไปดูของในบ้าน ซึ่งมักเป็นเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่ๆชอบใจสิ่งไหนในบ้านก็ต่อรองราคากัน ส่วนมากแล้วราคาไม่แพง

แต่มีเอสเตทเซลล์อีกแบบหนึ่งที่มีสีสันอย่างสุดติ่งกระดิ่งแมวนั่นคือการที่ลูกหลานเจ้าของบ้านจ้างบริษัทประมูลสินค้ามาประมูลราคาของ เวลาไปงานแบบนี้ บริษัทประมูลจะแจกเบอร์ที่เป็นกระดาษแผ่นเล็กๆไว้ชูเพื่อแสดงตัว อย่าเพิ่งนึกไกลไปถึงห้องประมูลของบริษัทคริสตีส์ซึ่งเป็นบริษัทประมูลของเก่าชื่อดังของอังกฤษซึ่งมักปรากฎในฉากภาพยนตร์ฮอลลีวู๊ดเสมอว่าคนที่ไปประมูลของเก่านั่งกันเก๋ไก๋ในห้องหรูๆ แล้วนำสินค้านั้นมาแสดงบนเวทีเพราะอาจจะเงิบหงายด้วยความตกใจได้เวลามาเจอการประมูลแบบบ้านๆในอเมริกา

ก่อนหน้าเปิดให้ประมูลบริษัทจัดประมูลจะนำข้าวของมาวางเรียงบนโต๊ะหน้าบ้านคนประมูลก็จะร้องเพลงประมูลสินค้าแต่ละชิ้นไปเรื่อย

คนนำการประมูลจะบอกราคาของ แต่จะร้องเป็นเพลงน่าเสียดายที่ไม่สามารถนำมาเปิดให้ฟังในหน้ากระดาษได้แต่รับรองว่าร้องได้เร็วและรัวมากจะพยายามถ่ายทอดออกมาเป็นภาษาไทยให้ใกล้เคียงที่สุดก็แล้วกันประมาณนี้

“มาถึงชามอเมริกันคริสตัลลลลลอายุร้อยกว่าปีมีใครสนใจใคร่ประมูล ยกมือชู กู่ร้องบอกนั่นแม่นางหน้าเอเซียยกป้ายเบอร์สิบห้า มีใครท้าชนราคาไหม เริ่มต้นที่15 ดอลล์ ..บลาๆๆๆๆ เอาล่ะ เบอร์สิบห้า ----หนึ่งงงงงง เบอร์สิบห้า---สองงงงงงง... อ๊ะๆๆๆๆ นั่นใครๆๆๆๆ ยกมือสู้ใช่ไหม ชายสวมหมวก.. เบอร์26 ยกมือดวล ราคาขึ้นไปเป็น 20 ดอลล์ 20 แล้ว.. 21 ดอลล์ 22 ดอลล์เบอร์สิบห้า---จะว่าอย่างไร ว้าว..25 ดอลล์แล้วนะเบอร์สิบห้า..ตกลงเบอร์สิบห้าให้ 25 ดอลล์ เบอร์ยี่สิบหกสู้ไหม..ไม่สู้งั้นขายให้เบอร์สิบห้า..โอ๊วววว์ ขายครับให้กับเบอร์สิบห้า อ้า อ้า อ้า”

จากนั้นชายร่างใหญ่ที่ยืนข้างๆคนประมูลจะร้องสำทับเป็นการปิดการประมูลดังๆ ว่า “โฮ้ยยยยย”การทำหน้าที่เป็นผู้ประมูลตามงานเอสเตทเซลล์แบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเพราะต้องไปเรียนหลักสูตรที่จะจบออกมาทำหน้าที่นี้แน่นอนว่าจะต้องสามารถผูกโยงการขายให้เป็นเพลงได้ด้วยตัวเองคนดูก็สนุก เพราะไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่ในชีวิตประจำวันแค่ฟังเพลงเล่นลูกคอก็เพลินแล้วแต่คนประมูลคงคอแห้งเป็นผงกว่าจะประมูลจบทุกรายการ

ช่วงหน้าร้อนคนชอบซื้อของดีราคาถูกจะดูประกาศตามหน้าหนังสือพิมพ์ในเมืองหรือขับรถตระเวณตามย่านที่อยู่อาศัยของคนมีฐานะแล้วแวะซื้อของเหล่านี้รายทางโดยมองหาป้ายที่ส่วนมากเป็นป้ายกระดาษลังสีน้ำตาลหรือป้ายพลาสติกถูกๆ ที่แจ้งให้ทราบว่าบ้านหลังไหนบ้างในละแวกนั้นที่จัดยาร์ดเซลล์

หลายคนอาจจะไม่รู้ว่าการซื้อขายสินค้าทุกอย่างในทุกรัฐจะต้องเสียภาษีอัตราที่แตกต่างกันออกไป เอาแค่เดิมน้ำมันรถนี่ก็ได้แม้จะเติมในจำนวนแกลอนที่เท่ากันแต่อาจจะจ่ายในราคาแตกต่างกันหากเติมต่างรัฐรัฐอินเดียน่ามีอัตราภาษีอยู่ที่ 7 เปอร์เซนต์ สูงกว่าอัตราภาษีของรัฐมิชิแกนซึ่งอยู่ติดกัน แต่ถูกกว่าภาษีของรัฐอิลลินอยส์เวลาไปซื้อของก็จะต้องจ่ายภาษีไปทุกสิ่ง ยกเว้นการขายยาร์ดเซลล์ซึ่งจะไม่มีการคิดภาษี เพราะถือเป็นของใช้แล้ว

ปัจจุบันการาเซลล์หรือยาร์ดเซลล์เปลี่ยนรูปแบบใหม่ในรูปแบบแอปพริเคชั่น ด้วยการกดหาว่าในละแวกบ้านมีบ้านไหนบ้างที่เปิดหน้าบ้านขายของรวมทั้งแสดงแผนที่บนกูเกิลแมปให้อย่างชัดเจน ทำให้ง่ายในการตามหารวมทั้งมีการประมูลแบบออนไลน์ นัดเวลาให้คนมาประมูลแข่งกันแล้วนัดให้มารับตามเวลาที่กำหนด