ตั้งแต่ศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคก้าวไกลด้วยข้อหา “เซาะกร่อนบ่อนทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์” หรือพูดอย่างชาวบ้านก็คือ “ล้มเจ้า” สามกีบก็สร้าง “อาขยานใหม่” เพื่อแก้ตัวและกลบเกลื่อนอาขยานเก่าทันที

“อาขยานเก่า” ที่รับรู้จากพรรคก้าวไกลก็คือไม่เอามาตรา 112 และแถเป็น “แก้มาตรา 112” เพื่อเลี่ยงผิดกฎหมาย ส่วนมวลชนก็แซะ ด้อยค่า จาบจ้วง หมิ่นประมาท กระทั่งอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ จนบางคนติดคุก บางคนหนีไปอยู่ต่างประเทศ

ผมเพิ่งเห็นป้ายที่เขียนว่า “ไม่มีกษัตริย์ ไม่มีทาส”

แสดงว่าพวกสามกีบเข้าใจว่าทุกวันนี้ยังมีทาส และทาสในความคิดของพวกเขาก็คือคนที่เทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์

พวกเขาเชื่อว่า ความรัก - ความเทิดทูน คือความเป็นทาส!

ส่วนสามกีบเชื่อโดยไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องมีข้อมูล ไม่ต้องรู้เบื้องหน้าเบื้องหลังและเบื้องลึกอะไร แค่เลียน้ำลายของพวกหัวขบวนมาพูดต่อๆ กันก็เป็นเสรีภาพแล้ว!

อาขยานเดิมของพวกหัวขบวนสามกีบคือ “ไม่ได้ต้องการทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์ แต่ต้องการลดช่องว่างระหว่างประชาชนกับพระมหากษัตริย์ให้แคบลง เพื่อไม่ให้เผชิญหน้ากัน!”

ทั้งที่ก่อนกำเนิดพรรคไทยรักไทย ประชาชนกับพระมหากษัตริย์ก็ไม่เคยมีช่องว่างแต่อย่างใด มีแต่พวกคอมมิวนิสต์แก่ๆที่ไม่เอาพระมหากษัตริย์อยู่แล้ว แต่พอมีเสื้อแดงก็ปลุกปั่นผู้คนให้เกลียดชังพระมหากษัตริย์จนเกิดช่องว่าง พอมาถึงพรรคอนาคตใหม่ก็แบ่งแยกประชาชนให้เป็นปรปักษ์กับพระมหากษัตริย์อย่างสมบูรณ์

“ช่องว่างและความเป็นปรปักษ์” ของประชาชนกับพระมหากษัตริย์นั้นเกิดจากการปลุกปั่นของพวกหัวขบวนสามกีบทั้งนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเองในสังคม

ส่วน “อาขยานใหม่” ที่พูดตามๆ กันมาหลังจากศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคก้าวไกลแล้วนั้น เกิดจากการดิ้นแถกไถก็คือ “ไม่ได้ต้องการทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์ แต่ต้องการลดบทบาทของพระมหากษัตริย์ลงบ้าง จะได้ลดความเกรงใจของประชาชนลง”

หมายความว่าประชาชนอย่าง
สามกีบจะได้กล้าจาบจ้วง ล่วงละเมิด หมิ่นประมาท อาฆาตมาดร้ายต่อพระมหากษัตริย์ได้มากขึ้น โดยไม่ผิดกฎหมาย ผิดก็โทษน้อย ด้วยข้ออ้างว่า “เป็นการวิจารณ์หรือแสดงความเห็น” และเป็นการยกระดับสิทธิและเสรีภาพของประชาชนให้สูงขึ้น!

เพราะพวกเขาเห็นว่าในปัจจุบันพระมหากษัตริย์กดขี่ ปิดกั้น กดทับสิทธิและเสรีภาพของประชาชน!

กดขี่ ปิดกั้น กดทับกระทั่งความฝันของพวกเขา!

แต่ผมไม่เคยเห็นคนพวกนี้มีความฝันอะไร แค่หัวคิดสามัญยังไม่มีเลย ถ้ามีแล้วทำไมไม่ลงมือทำให้มันเป็นจริง เหมือนคนที่ไม่ได้เสพติดการเมืองจนหูหนวก ตาบอด ใจมืด ที่ประสบความสำเร็จในวิชาชีพกันมากมาย

ความฝันของคนพวกนี้ก็เป็นแค่ “ความฝันของปรสิต” ที่หมายจะเกาะกินภาษีของคน 4 ล้านคน และรายได้อื่นของรัฐ

สรุป อาขยานใหม่ที่สามกีบแถกไถมาจากอาขยานเก่าก็คือ “ไม่ได้ล้มเจ้า แค่ต้องการลดบทบาทของพระมหากษัตริย์บ้างเท่านั้น”

ทำไมสามกีบต้องสร้างอาขยานใหม่?

เพราะประชาชนจำนวนมาก “ตาสว่างของจริง” ว่าพวกสามกีบต้องการล้มเจ้า โดยเอานโยบายแจกเงินมาล่อให้เลือก เมื่อเลือกแล้วก็เอามาตีกินว่าประชาชนที่เลือกพรรคตนเพราะต้องการยกเลิกหรือแก้มาตรา 112

หรือประชาชนไม่เอาเจ้า!

แต่เวลาผ่านไปแค่ 1 ปี ประชาชนจำนวนมากกลับไม่ต้องการพรรคส้มเสียแล้ว พวกเขาจึงต้องดิ้นและแถกไถด้วยการสร้างอาขยานใหม่ ซึ่งเป้าหมายหลักก็ยังคงเดิมคือ “ล้มเจ้า”

เวลายังอยู่อีก 3 ปี จึงจะถึงเทศกาลเลือกตั้งใหม่ พรรคส้มจะต้องปลุกระดมอย่างต่อเนื่อง ไม่ให้กระแสตก แถกไถอะไรได้ก็ต้องทำ เพื่อยื้อคะแนนเสียงเดิมไว้ พร้อมกับเรียกคะแนนเสียงใหม่เพิ่ม

ไม่เช่นนั้นก็จะไม่มี “ประชาชน” ให้อ้างล้มเจ้าอีกต่อไป!

วิมล ไทรนิ่มนวล