พรรคส้มแพ้เลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอย่างที่พวกส้มเองก็คาดไม่ถึง แพ้กระทั่งดร.มัลลิกา บุญมีตระกูล มหาสุข ช่วงหาเสียงมีคนดังประกาศในเฟซบุ๊กว่าถ้าตัวแทนพรรคส้มแพ้ดร.มัลลิกา เขาจะกัดอวัยะเพศตัวเอง !ไม่ทราบว่าป่านนี้เขากัดหรือว่าซุกหน้าหลบอาย

ขบวนการส้มนั้นยังหลงเพ้ออยู่กับอดีตในยุคพรรคก้าวไกลที่กระแส “พีค” ที่สุด ทั้งที่ผลการเลือกตั้งสส.ครั้งล่าสุดนั้นคะแนนเสียงและสส.หายไปอย่างไม่คาด จนขบวนการส้มอกหักรุนแรงและพาลโกรธแค้นพรรคภูมิใจไทยมาจนบัดนี้

การพ่ายแพ้ครั้งนี้จึงถือเป็นการปลุกขบวนการส้มให้ตื่น เพราะไม่เพียงแพ้ในกรุงเทพฯ แม้ในพัทยาก็แพ้!

พวกเขาไม่เคยตระหนักว่ากระแสนิยมพรรคส้มกำลังถดถอยลงทุกวัน จนมีนักวิเคราะห์หลายคนทำนายว่า “พรรคส้มถึงเวลาขาลงแล้ว” และผมก็เห็นด้วย แม้การเลือกตั้งครั้งต่อไปบางครั้งคะแนนจะกระเพื่อมขึ้นบ้าง แต่ระยะยาวจะลดลง

ไม่ว่าเรื่องอะไรในโลกนี้ก็ตกอยู่ในกฎไตรลักษณ์ทั้งนั้น

พรรคส้มจะไม่ตกต่ำเร็วขนาดนี้ถ้าพวกเขามีความรู้ความสามารถเป็นฝ่ายค้าน ไม่ใช่ค้านแบบ “ยิงนกตกปลา” หรือโหวกเหวกโวยวายทำท่าขึงขังกล่าวหาและตั้งข้อสังเกตคนอื่นทั้งที่ไม่มีหลักฐาน เรื่องที่ควรค้านก็ไม่ค้าน หุบปากเงียบกันทั้งพรรค อย่างกรณี “เทวดาชั้น 14” แย่กว่านั้นพวกเขาเป็นสส.กันมาเกือบ 10 ปีควรจะมีความรู้ความสามารถเรื่องการบริหารประเทศและแสดงศักยภาพให้เห็นว่าเป็นรัฐบาลได้ แต่พวกเขากลับไม่ทำ ไม่ทำเพราะไม่มีความสามารถ!

สิ่งที่พวกเขาเก่งเป็นอาชีพก็คือสร้างกระแสโจมตีผู้อื่น เกาะกระแสปัญหาที่เกิดขึ้นแล้วเข้าไปแย่งชิงการนำ หรือเปิดประเด็นและปั่นให้เป็นกระแส สร้างคอนเทนต์ สร้างวาทะที่คิดว่าเท่ และหาเรื่องด่าคนที่โต้แย้งกับพวกตน ตัวแกนนำเถียงสู้ไม่ได้ก็เรียกร้องให้พวกควายบ้ารวมฝูงกันไปไล่ขวิดไล่ชนแทน! สุดท้ายควายบ้าก็ร้องห่มร้องไห้เเละเสียเงินเพราะจะโดนฟ้อง

ทั้งหมดนั้นประจานว่าพรรคส้มไม่มีความรู้ความสามารถอะไร นอกจากรู้เรื่องลัทธิมาร์กซ์และพยายามจะหาวิธีใช้มันเป็นอาวุธทำลายฝ่ายตรงข้ามโดยไม่ผิดกฎหมาย แต่จนวันนี้ก็ยังไม่ได้ผล

“การปฏิวัติสังคมนิยม” ในประเทศต่างๆ อย่างสหภาพโซเวียตรัสเซียและจีนก็เป็นอย่างนี้ คือพวกผู้นำรู้เรื่องลัทธิมาร์กซ์หรือรู้ทฤษฎีดี ทั้งยังสามารถประยุกต์ทฤษฎีและยุทธวิธีต่อสู้ของตนให้เข้ากับลักษณะของประเทศจนเป็นทฤษฎีใหม่ เช่นเลนินนิสต์ เหมาอิสต์

พวกเขาเก่งทฤษฎีและการสงคราม แต่เมื่อปฏิวัติสำเร็จกลับบริหารประเทศไม่ได้ ประชาชนอดอยากล้มตายเหมือนโดนยาเบื่อ ในสหภาพโซเวียตรัสเซียมีข่าวว่าคนต้องกินเนื้อคน ต้องลองผิดลองถูกจัดการประเทศให้อยู่รอดอย่างยาวนาน สุดท้ายก็ไปไม่รอด ลัทธิสังคมนิยมใช้ในโลกจริงไม่ได้

มันใช้ได้แต่ในโลกจินตนาการ

ส่วนพรรคส้มคิดอะไรไม่ได้ขนาดนั้น ประยุกต์ลัทธิมาร์กซ์ก็ไม่เป็น สร้างม็อบลงถนนพวกตนก็ใจไม่ถึงที่จะนำหน้าอย่างม็อบอื่นๆ ได้แต่ยุลูกหลานคนอื่นไปสู้แทนแล้วพรางตัวไปดูในม็อบ

สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้ก็คือ “ปั่นหัวคนและปั่นกระแส”

เมื่อในกะโหลกมีแต่กากลัทธิมาร์กซ์ แต่ไม่มีความรู้ที่จะบริหารประเทศ สิ่งเดียวที่พวกเขาจะทำได้เมื่อพวกเขามีอำนาจก็คือ “ใช้อำนาจ”

ผลที่ตามจากการไม่มีองค์ความรู้เรื่องการบริหารประเทศ นานวันเข้าผู้คนที่เคยเชียร์เคยเชื่อว่าคนรุ่นใหม่อย่างพรรคส้มนั้นเก่ง มีความรู้ความสามารถก็ตาสว่างและเห็นว่ามีแต่น้ำลาย

ตอนนี้ขาประจำที่ตามอวยตามเชียร์พรรคส้มก็มีแต่พวกเมาน้ำลายของแกนนำและเมาอุดมการณ์เท่านั้น

ผมไม่ได้หมายความว่าขบวนการส้มจะล้มหายตายจากไป อุดมการณ์แบบมาร์กซิสต์จะยังคงสืบเนื่องต่อไป อย่างที่มันสืบเนื่องมาจนวันนี้ มันจะกลับมาเป็นกระแสอีกหรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับนักการเมืองฝ่ายอนุรักษนิยมด้วย

ถ้านักการเมืองฝ่ายอนุรักษนิยมไม่สามารถแก้ปัญหาความยากจน ปัญหาคอร์รัปชัน ปัญหาเล่นพวกพ้อง ปัญหาความยุติธรรมที่ไม่สามารถทำให้สาธารณชนเห็นว่ากระบวนการยุติธรรมนั้นเชื่อถือได้ ปัญหาเหล่านี้ก็จะถูกขบวนการส้มจะใช้เป็นเครื่องมือปั่นหัวคนและปั่นกระแสต่อไป

วิมล ไทรนิ่มนวล