การเลือกตั้งครั้งนี้มีประเด็นที่น่าสนใจหลายเรื่อง ตั้งแต่ประเด็นใหญ่ที่จะเป็นแนวโน้มไปถึงการเลือกตั้งครั้งต่อไป คือ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในอีก 2 ปีกว่า จนถึงประเด็นงอแงเป็นเด็กของพรรคประชาชน

ประเด็นใหญ่ก็คือ มีผู้ไม่เลือกผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดคนใดเลย มากถึง 1,158,201 คน คิดเป็น 7.08 เปอร์เซ็นต์ (บัตรเสีย931,290 ใบ คิดเป็น 5.69 เปอร์เซ็นต์)

และมีผู้ไม่เลือกผู้สมัครสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดคนใดเลย มากถึง 1,799,344 คน คิดเป็น 6.81 เปอร์เซ็นต์ (บัตรเสีย 1,488,086 ใบ คิดเป็น 5.63 เปอร์เซ็นต์)

รวมคะแนนของผู้ไม่เลือกผู้สมัครคนใดเลยเกือบ 3 ล้านคน!

บัตรเสียนั้น กกต.บอกว่าเกิดจากความสับสนของผู้เลือกตั้ง แต่บัตรที่เจตนาไม่เลือกใครเลยนั้นส่งผลให้ต้องเลือกตั้งใหม่ ซึ่งเป็นผู้สมัครสมาชิก อบจ. เพราะคะแนนไม่ผ่านเกณฑ์ตามกฎหมาย คือ ได้คะแนนเสียงน้อยกว่าคะแนนที่ไม่เลือกผู้ใดเลย

ประกอบด้วย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี เขตเลือกตั้งที่ 1

จ.ตรัง อ.เมืองตรัง เขตเลือกตั้ง ที่ 2

จ.ชุมพร อ.สวี เขตเลือกตั้งที่ 4

และมีอีก 1 เขตไม่มีผู้สมัครรับเลือกตั้ง เพราะผู้สมัครถูกตัดสิทธิไม่ไปใช้สิทธิเลือกตั้ง คือ ชัยนาท อ.วัดสิงห์ เขตเลือกตั้งที่ 1 ดังนั้นทั้ง 4 จังหวัดนี้ต้องเลือกตั้งใหม่

ผมเห็นว่าการไม่เลือกผู้สมัครใดเลยมีมากกว่าผู้เลือก รวมทั้งเขตอื่นที่ไม่ได้เลือกใครเลย แต่คะแนนเสียงยังไม่มากกว่าผู้เลือกนั้น เป็นปรากฏการณ์ครั้งสำคัญของการเลือกตั้งครั้งนี้ เพราะมันประกาศว่าผู้เลือกตั้งไม่ต้องการนักการเมืองที่ลงรับสมัครเลือกตั้ง

แปลความขั้นต้นได้ว่า พวกเขาไม่เชื่อถือ ไม่หวัง และไม่ชอบ นักการเมืองคนที่พวกเขาปฏิเสธ

แปลความขั้นที่ 2 ได้ว่า ผู้ปฏิเสธนักการเมืองนั้นอาจจะปฏิเสธ“การเลือกตั้ง” อย่างในปัจจุบัน ที่ไม่มีกระบวนการคัดกรองผู้สมัครมาชั้นหนึ่งก่อน (คนจะสอบเข้ารับข้าราชการยังต้องสอบทั้งข้อเขียนและสัมภาษณ์)

และอาจจะมีบางส่วนไม่ชอบ1 สิทธิ์ 1 เสียง ที่ทุกคนผ่านคุณสมบัติพื้นฐานตามรัฐธรรมนูญก็มีสิทธิเลือกตั้งได้แล้ว

ทั้งหมดเป็นการเลือกตั้งที่ไม่มีคุณภาพ ไม่มีความรับผิดชอบต่อคุณภาพของคน โดยเฉพาะผู้สมัครรับเลือกตั้งเพียงแต่เลือกตั้งเพื่อให้มีการเลือกตั้งเท่านั้น

แปลความขั้นที่ 3 ได้อีกว่าเป็นการส่งสัญญาณไปถึงการเลือกตั้งครั้งต่อไปว่า ถ้านักการเมืองยังเป็นอย่างในปัจจุบัน คือไม่มีคุณภาพในสายตาของผู้เลือกตั้ง และพรรคที่เอาแต่โอ้อวดแต่ทำไม่ได้ ไม่เคยทำอะไรจริงจังก็จะโดนปฏิเสธอีก เป็นการตอกย้ำว่านักการเมืองไทยไม่ได้สร้างสรรค์ประโยชน์อะไรให้แก่ประชาชนอย่างที่โอ้อวด

หากแต่ทำประโยชน์ให้แก่ตนและพวกตนมากกว่า ซ้ำยังเป็นพวกที่สร้างปัญหาสารพันให้แก่ประเทศชาติเสียเองจนเป็นภาระให้คนที่รักประเทศชาติต้องออกมาคัดค้าน เรียกร้องกันอยู่ทุกวัน

ยกเว้นพวกลูกหาบของแต่ละพรรคแต่ละฝ่าย ที่ยังหลับหูหลับตาเชียร์กันราวกับนักการเมืองของตนเป็นผู้มาโปรดสร้างความร่มเย็นเป็นสุขให้ ส่วนประเด็นเล็กน้อยนั้นเป็นเรื่องงอแงของพรรคประชาชนที่เคยตีปีกประกาศกับสื่อว่าการเลือกตั้งครั้งนี้จะชนะอย่างถล่มทลายเช่นเดียวกับการเลือกสส.ครั้งที่ผ่านมา แต่เมื่อแพ้ราบคาบผิดความคาดหมายก็โทษเรื่องอื่นคนอื่น แต่ไม่โทษตัวเอง

โทษ กกต.ว่าให้เลือกตั้งวันเสาร์เพื่อปิดโอกาสคนหนุ่มสาวที่ทำงานไม่ให้มาเลือกพรรคของตน และแพ้ที่ระยอง ชลบุรีกับสมุทรปราการนั้นเพราะผู้เลือกตั้งสับสน กาบัตรเลือกนายกกับเลือกสมาชิกอบจ. ผิด จึงเป็นบัตรเสีย และส่งผลให้พรรคประชาชนแพ้!

พรรคประชาชนนั้นทำอะไรถูกต้องเสมออยู่แล้ว มีแต่คนอื่นผิด ตามประสาพวกขี้แพ้ชวนตี ไม่มีความสามารถอะไร นอกจากปั่นกระแสและคุยโว!

การปฏิเสธนักการเมืองคือการประกาศว่า “กูไม่เอามึง!” พร้อมกับเป็นการสร้างมาตรฐานใหม่ของการเลือกตั้งด้วย

ขอแสดงความนับถือครับ

วิมล  ไทรนิ่มนวล