สิบสองปีที่ทำคอลัมน์นี้
แทนเสียงที่ร่ำระบายรายทางผ่าน
คือประชาชนคนหนึ่งซึ่งล่วงกาล
ทั้งสานก่อบ้างต่อต้านด้านสังคม

คารวะท่านผู้อ่านผ่านงานเขียน
คือความพากเพียรที่เพาะบ่ม
แม้บางถ้อยด้อยบ้างทางคารม
ขอกราบก้มพนมมือคือขอบใจ

ลุศกวกผันเปลี่ยนวันวาร
วนห้วงกาลผ่านเก่าเข้าสู่ใหม่
จักรวาลขานทำนองของดอกไม้
ให้สดใสคลายปมสมความคิด

ปีมะเส็งเล็งสู่ประตูเรือน

ต้อนรับเหมือนเพื่อนพ้องสนองสนิท
สมประสงค์คงสำราญทุกย่านทิศ
ถูกจริตคิดสิ่งใดให้ได้มา

ขอให้มีเพื่อนแท้แม้นิดน้อย
เพื่อคอยประคองใจในปรารถนา
ให้รื่นรมย์สมดุลหนุนชะตา
ทุกสิ่งที่แสวงหามาสู่ใจ

ขอบคุณท่านผู้อ่านงานคอลัมน์
ทุกถ้อยคำนำเราเข้าชิดใกล้
สบตากันผ่านอักษรมิซ่อนใด
กระจ่างชัดสัมผัสในมิตรไมตรี
“เจริญขวัญ”