การมีโอกาสใช้ชีวิตบนแผ่นดินแปลกหน้าถือเป็นการเปิดโลกทัศน์ให้เห็นความแตกต่างจากโลกใบเดิมได้ศึกษาความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมและรากเหง้าทางความคิดซึ่งบางสิ่งบางอย่างนั้น บ้านเราดีกว่าอเมริกาแต่บางอย่างต้องยอมรับว่าอเมริกามีส่วนดีอยู่ไม่น้อยสิ่งดีที่เห็นได้ทุกหนแห่งในอเมริกาคือประเทศนี้เต็มไปด้วยแหล่งการเรียนรู้มีพิพิธภัณฑ์มากมายหลากหลายประเภทแทบจะเรียกได้ว่าอเมริกาเป็นดินแดนแห่งพิพิธภัณฑ์

เมืองใหญ่ใกล้บ้านผู้เขียนที่สุดคือชิคาโกถือเป็นสวรรค์นักชมพิพิธภัณฑ์อีกเช่นกันเพราะเมืองนี้เต็มไปด้วยพิพิธภัณฑ์นับสิบแห่งถ้าจำไม่ผิดแค่ในชิคาโกน่าจะมี 94 แห่งเข้าไปแล้ว หากใครได้มาเยือนไม่ควรพลาด Field Museum

พิพิธภัณฑ์ใหญ่โตอลังการไปด้วยการจัดแสดงที่น่าสนใจและมีนิทรรศการหมุนเวียนตลอดปีที่สำคัญคือมีโครงกระดูกไดโนเสาร์ทีเร็กซ์จัดแสดงอยู่ด้านหน้าด้วยพิพิธภัณฑ์อีกแห่งที่ไม่ควรพลาดชมคือสถาบันศิลปะชิคาโกพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งนี้ใหญ่เป็นที่ 2 รองจากเมโทรโพลิแทนในนิวยอร์กบอกตรงๆเลยว่าเวลาวันเดียวไม่เพียงพอต่อการชมงานศิลปะชี้นเยี่ยมของโลก

นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์อื่นๆ ที่น่าสนใจอีกมากมาย แยกเป็นหอศิลป์ 45 แห่ง พิพิธภัณฑ์เฉพาะทางมี 27 แห่ง พิพิธภัณฑ์ศิลปะ 12 แห่งพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ 9 แห่ง พิพิธภัณฑ์เด็กอีก 5แห่งและพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ 3 แห่ง นี่แค่ชิคาโก้เมืองเดียวเท่านั้นเองส่วนเมืองใหญ่อื่นๆ ก็ไม่แพ้ชิคาโกเท่าไรนัก

ความน่าประทับใจคือการบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับข้าวของที่นำมาจัดแสดงทำให้พิพิธภัณฑ์เหล่านั้นมีเสน่ห์พิพิธภัณฑ์ไม่ควรเป็นเพียงสถานที่เก็บของเก่าให้จมฝุ่นประวัติศาสตร์ไม่ใช่เพียงเรื่องราวโบราณน่าเบื่อแต่ต้องทำให้ประวัติศาสตร์ฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาโลดเต้นตรงหน้าอีกครั้ง

หากหลงใหลการท่องพิพิธภัณฑ์อย่างจริงจังแล้วคงต้องไปที่วอชิงตันดีซีเพราะสมิธโซเนี่ยนคือสุดยอดพิพิธภัณฑ์ที่ดีที่สุดและใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก สมิธโซเนี่ยนไม่ได้มีเพียงอาคารเดียวหรือพิพิธภัณฑ์เดียวหากแต่รวมพิพิธภัณฑ์ถึง 19 แห่ง แถมด้วยสวนสัตว์แห่งชาติและแกลเลอรีศิลปะไว้ด้วยกัน เมื่อนำสิ่งของทั้งหมดมารวมกันมีมากกว่า150 ล้านชิ้น หากต้องการเที่ยวชมให้หมด คงใช้เวลาเป็นเดือนๆ

ที่ประทับใจที่สุดคือ สามารถเข้าออกพิพิธภัณฑ์ได้ฟรีไม่ต้องเสียค่าบัตรผ่านประตูใดๆ ทั้งสิ้นเพราะนี่คือของขวัญจากเศรษฐีคนหนึ่งส่งมอบต่อรัฐบาลเพื่อให้มอบต่อแก่ประชาชนทั่วไปไม่เลือกหน้าไม่ว่าชาติไหนสามารถเข้ามาเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ทั้งหมดของสมิธโซเนี่ยนได้ฟรี

เมื่อย้อนดูความเป็นมาของสมิธโซเนียนยิ่งประทับใจเป็นทวีคูณเพราะตั้งขึ้นตามความประสงค์ของนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษชื่อเจมส์สมิธสันที่ระบุในพินัยกรรมว่า หากหลานชายของตนคือ เฮนรี เจมส์ฮังเกอร์ฟอร์ดเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทให้ยกมรดกทั้งหมดแก่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเพื่อก่อตั้งองค์กรที่สามารถเพิ่มพูนและเผยแพร่ความรู้ให้แก่มนุษยชาติ

ในปี ค.ศ. 1835 หลานชายของนักวิทยาศาสตร์เสียชีวิตลงโดยไม่มีทายาทประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็คสันจึงรายงานต่อรัฐสภาถึงพินัยกรรมนี้เพื่อส่งมอบให้ประชาชนอเมริกันต่อไปพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งใจไปชมเป็นแห่งแรกคือ

พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาแห่งชาติใครที่เป็นคอภาพยนตร์อาจจะจำได้จากเรื่อง Night at the Museum นอกจากจัดแสดงเพชรที่เชื่อว่ามีอาถรรพ์คือเพชรโฮปแล้วยังมีห้องจัดแสดงไดโนเสาร์และแสดงการทำงานของนักวิทยาศาสตร์มีการจัดห้องให้นักวิทยาศาสตร์นั่งปัดฝุ่นออกจากกระดูกไดโนเสาร์อย่างเบามือ เด็กๆต่างมุงดูนักวิทยาศาสตร์เหล่านั้นทำงานอย่างทึ่งจัดหากสงสัยก็สอบถามได้ตรงนั้นเลยทีเดียว

บางทีการปลูกฝังค่านิยมความรักชาติสามารถทำได้ผ่านพิพิธภัณฑ์เช่นกัน เช่น ในพิพิธภัณฑ์ประวัติอเมริกัน มีอยู่ห้องหนึ่งที่ห้ามถ่ายรูปเมื่อเข้าไปข้างในมีธงชาติผืนแรกขนาดใหญ่แม้จะมีรูพรุนและรอยปะชุนแต่กลับจับใจเหลือเกินไม่ใช่ธงชาติหรอกที่จับใจ แต่อเมริกันที่เข้ามาในห้องนั้นไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ต่างยืนนิ่งยกมือทาบหน้าอกซ้าย ร้องเพลงชาติเบาๆการรักชาติไม่ใช่เรื่องน่ารังเกียจ แต่แปลกที่ในบางประเทศผู้รักชาติอาจถูกกล่าวหาว่า “คลั่งชาติ”แล้วอเมริกันเหล่านี้ล่ะถือว่าคลั่งชาติด้วยไหม