หากใครเคยชมภาพยนตร์อมตะเรื่องนี้มากกว่าสองรอบ   คงจะจำบทสนทนาอมตะฉากสุดท้ายของภาพยนตร์เรื่อง “Gone with the wind” หรือวิมานลอยได้ทุกคน ด้วยความประทับใจบทบาทสองดาราดังอย่างคลาร์ก เกเบิลและวิเวียน ลีห์ ซึ่งประชันบทบาทได้อย่างหวานชื่นและรันทดเข้มข้นไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

                “วิมานลอย” แปลมาจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ Gone with the Wind   เขียนในปี คศ.1939 โดยมาร์กาเร็ต มิเชล และแปลโดย รอย โรจนานนท์ เนื้อหาอันยืดยาวนั้นเป็นเรื่องรักหวานปนรันทดแทรกฉากหลังสงครามกลางเมืองยุคประธานาธิบดีลินคอล์นประกาศเลิกทาส ในมุมมองของคนใต้ โดยเฉพาะรัฐจอร์เจีย ถือเป็นวรรณกรรมเพชรน้ำหนึ่งในวรรณกรรมเอกของสหรัฐอเมริกาเลยก็ว่าได้ ชีวิตและชะตากรรมของตัวละครแต่ละคนทำให้วิมานลอยครองใจผู้อ่านทุกยุคทุกสมัย

                ต่อมามีการนำวิมานลอยหรือ Gone with the Wind  มาสร้างเป็นภาพยนตร์  กำกับโดยวิกเตอร์ เฟลมิง เป็นภาพยนตร์ที่มีฉากสงครามกลางเมือง นำแสดงโดยคลาร์ก เกเบิล, วิเวียน ลีห์, เลสลี ฮาเวิร์ด และโอลิเวีย เดอ ฮาวิลแลนด์ เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองและผลกระทบหลังสงครามผ่านมุมมองของชาวใต้

                เมื่อ Gone with the Wind ออกฉาย   ก็ทำรายได้สูงสุดนับ   แต่ปี คศ.1939-1965  แต่มาพลาดเสียแชมป์ให้ The Sound of the Music  คว้าออสการ์ 10 รางวัล คือ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  ดารานำหญิง  ดาราประกอบหญิง  ผู้กำกับ  บทภาพยนตร์ดัดแปลง  กำกับภาพ  ลำดับภาพ  กำกับศิลป์  เทคนิคพิเศษ และรางวัลพิเศษใช้สีได้ดีเด่น

                สถาบันภาพยนตร์อเมริกันบรรจุวิมานลอยในรายชื่อ 100 อันดับสุดยอดภาพยนตร์อเมริกันตลอดกาล ถือเป็น 1 ใน 10 ภาพยนตร์แนวอเมริกันที่ดีที่สุด จากผลสำรวจจากคน 1,500 คนในสังคมนักคิดสร้างสรรค์ วิมานลอยยังติดอันดับ 4 ของภาพยนตร์ย้อนยุคที่ดีที่สุด มียอดจำหน่ายตั๋วในอเมริกามากกว่าเรื่องใดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์อเมริกันเมื่อเทียบกับหนังฮอลลีวูดในปัจจุบัน และยังถือว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่และได้รับความนิยมมากที่สุดตลอดกาล   นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ด้านภาพยนตร์ที่ยังคงอยู่แห่งยุคทองของฮอลลีวูด ที่สำคัญวิมานลอยถือว่าเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดตลอดกาลในอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักร

                วิมานลอยเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองของอเมริกาคือปี คศ. 1861-1865 อันเป็นสงครามระหว่างฝ่ายเหนือที่ต้องการเลิกทาส นำโดยประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์น   และฝ่ายใต้ที่ต้องการมีทาส   นำโดยเจฟเฟอร์สัน เดวิสและนายพล โรเบิร์ต อี ลี จนไปถึงช่วงบูรณะฟื้นฟูของฝ่ายใต้หลังสงคราม

                สาเหตุของสงครามเกิดจากความแตกต่างระหว่างรัฐทางเหนือและรัฐทางใต้ในอเมริกา รัฐทางใต้จำเป็นต้องใช้ทาสในการเกษตรกรรมขนาดใหญ่ ส่วนรัฐทางเหนือเป็นรัฐอุตสาหกรรมที่ไม่จำเป็นต้องใช้ทาสมากนัก

เมื่ออับราฮัม ลิงคอล์นซึ่งมีแนวคิดต่อต้านระบบทาสอย่างชัดเจน ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ทำให้รัฐทางใต้ 13 รัฐที่ไม่พอใจ แยกตัวเป็นอิสระ ตั้งรัฐบาลใหม่ในนามว่าสมาพันธรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 ส่วนอีกยี่สิบห้ารัฐสนับสนุนรัฐบาล

                 สงครามเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1861 เมื่อกองทัพสมาพันธรัฐโจมตีที่ตั้งทหารสหรัฐที่ฟอร์ตซัมเตอร์ในเซาท์แคโรไลนา ลินคอล์นตอบสนอง โดยเรียกร้องให้กองทัพอาสาสมัครจากแต่ละรัฐยึดทรัพย์สินของรัฐบาลกลางคืนมา นำไปสู่การประกาศแยกตัวออกเพิ่มอีกโดยสี่รัฐที่นิยมทาส ทั้งสองฝ่ายขยายกองทัพ เมื่อสหภาพควบคุมรัฐชายแดนในช่วงต้นสงครามและเริ่มการปิดล้อมทางทะเล

                สงครามครั้งนี้เป็นสงครามนองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา ทหารเสียชีวิตกว่า 620,000 นาย และพลเรือนเสียชีวิตไม่ทราบจำนวน   นักประวัติศาสตร์ จอห์น ฮัดเดิลสตัน ประเมินยอดผู้เสียชีวิตว่า ชายรัฐทางเหนือทุกคนที่อายุระหว่าง 20-45 ปี เสียชีวิตไป 10% และชายรัฐทางใต้ทุกคนที่อายุระหว่าง 18-40 ปี เสียชีวิตไป 30%  ชัยชนะของฝ่ายเหนือหมายถึงจุดจบของสมาพันธรัฐและทาสในสหรัฐอเมริกา

                จำเป็นต้องเล่าเรื่องสงครามกลางเมืองอย่างคร่าวๆ ก็เพราะเป็นหัวใจหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ สอดแทรกฉากสงครามทั้งก่อนสงคราม ระหว่างสงคราม และหลังสงครามไว้ในเรื่องรักใคร่ระหว่างชายหนุ่มหญิงสาวตลอดจนวัฒนธรรมในช่วงยุคนั้นอย่างแนบเนียน