เขียนเรื่องโรคไร้อารมณ์ทางเพศอาจมีคนอ่านไม่มากนัก เพราะคนส่วนใหญ่ขณะนี้มักสนใจแต่เรื่องการเพิ่มอารมณ์ทางเพศกันทั้งนั้น

แต่ก็มีคนที่ไร้อารมณ์ทางเพศจำนวนมากที่แอบแฝงตัวอยู่หรือไม่รู้ตัว กว่าจะรู้ตัวก็เมื่อแต่งงานมีคู่สมรสไปแล้ว เวลาจะมีเซ็กซ์กับคู่สมรสก็ไม่ต้องการหรือไม่อยากมี หรือมีแล้วรู้สึกเจ็บปวดมากในฝ่ายหญิง หรือในฝ่ายชายก็อาจไม่มีการแข็งตัวของอวัยวะเพศ ทำให้ร่วมเพศไม่ได้และไม่มีอารมณ์ด้วย

โรคไร้อารมณ์ทางเพศนี้ทางการแพทย์เรียกว่าเป็นกลุ่ม Sexual Desire Disorder ซึ่งมีความรุนแรงแตกต่างกัน

ถ้ามีความสนใจทางเพศลดลงแต่ยังมีอยู่เรียกว่า Hypoactive Sexual Desire

แต่ถ้าไม่มีความสนใจทางเพศเลยและยังรังเกียจการมีเซ็กซ์ด้วยจนถึงขั้นผวาหรือ panic เรียกว่า Sexual Aversion หรือ Sexual Phobia

บางคนเรียกแบบทั่วๆ ไปว่า Sexual Anorexia หรือโรคเบื่อหน่ายการมีเซ็กซ์ ซึ่งหมายถึงการที่มีอารมณ์ที่ขาดความสนุกพอใจกับการมีเพศสัมพันธ์ ไม่ต้องการความโรแมนติก กลัวการมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับอีกฝ่าย มีทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว

ส่วนพวกที่มีปัญหาไร้อารมณ์ทางเพศนั้น มักมีสาเหตุมาจาก

1. มีประสบการณ์ไม่ดีในครอบครัว เห็นตัวอย่างการทะเลาะและไม่มีความสุขของพ่อแม่ ทำให้ไม่ศรัทธาในการมีครอบครัวและไม่อยากมีความสัมพันธ์ทางเพศ

2. ได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างเคร่งครัดทางศาสนาและประเพณี ให้เห็นว่าการมีเพศสัมพันธ์และอวัยวะเพศเป็นสิ่งสกปรก น่ารังเกียจ รวมทั้งไม่สามารถแสดงออกทางเพศได้ด้วย

3. มีความเครียดมานาน ทำให้ขาดสิ่งเร้าอารมณ์ทางเพศมานาน

4. มีประวัติไม่ดีทางเพศ เช่น การถูกลวนลามหรือถูกข่มขืนมาก่อนในอดีต

5. มีความบกพร่องทางความสามารถทางเพศอื่นๆ เช่น ในผู้หญิงอาจจะเป็น Frigidity คือร่างกายไม่ตอบสนองต่อการกระตุ้นทางเพศ ทำให้ไม่มีน้ำหล่อลื่นออกมาเวลาจะร่วมเพศ ซึ่งมาจากความรู้สึกผิด กลัว กังวล เห็นว่าเรื่องเซ็กซ์เป็นเรื่องผิด น่ารังเกียจ

6. อาจเป็น Latent Homosexual คือ ชอบคนเพศเดียวกันแต่ไม่สามารถแสดงออกได้ จึงไม่รู้สึกพอใจและเพลิดเพลินทางเซ็กซ์กับคนต่างเพศโดยอัตโนมัติ ซึ่งมีทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว

7. กลัวการมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง (Fear of Intimacy) ไม่อยากรักใครมากๆ แบบลึกซึ้ง กลัวการถูกทอดทิ้ง ถูกรังเกียจ จึงปฏิเสธการมีเซ็กซ์ แต่ไม่ได้ปฏิเสธการมีความรัก

พวกนี้อาจมีความหลงรักตัวเองสูง (Narcissistic Trait) กลัวการถูกปฏิเสธหรือการถูกทิ้งถ้าไปรักใครมากๆ เข้า จึงกันตัวเองไว้ให้ห่างออกมาโดยการไม่ชอบมีเซ็กซ์กับคนอื่น

ส่วนการรักษานั้นต้องพบจิตแพทย์เพื่อวิเคราะห์สาเหตุและทำจิตบำบัด อาจให้ยาลดความกังวลหรือเครียดในตอนแรกๆ ให้ความรู้ทางเพศและสังคมทั่วไปอย่างถูกต้อง ลดความอคติเรื่องเพศลง ให้เข้าใจว่าการมีเซ็กซ์ตามปกตินั้นทำให้มีชีวิตที่สมบูรณ์ได้มากกว่า

แต่เท่าที่พบมาคนไข้มักไม่อยากมาพบเพราะรู้สึกอายและคิดว่าไม่จำเป็น บางรายก็หย่าขาดกันไป ที่อยู่ด้วยกันก็มีความรักที่คลอนแคลน บางคนก็มีกิ๊กต่อไป
คู่สมรสของคนที่ไร้อารมณ์ทางเพศบางคนก็ซึมเศร้า ขาดความหวัง ขาดความเชื่อมั่นตัวเองหรือกลายเป็นคนไร้อารมณ์ทางเพศตามไปด้วย

เป็นความรักและครอบครัวที่ขาดสมดุล