ความโกรธเป็นอารมณ์อย่างหนึ่ง มาจากแรงขับของความก้าวร้าวที่ไม่มีการพัฒนา ถ้ามีมากและเป็นนานๆ น่าจะเข้าข่ายเป็นโรคโกรธได้

ความโกรธทำให้เกิดโรคต่างๆ ตามมาได้มาก

เวลาโกรธจะทำให้สารเคมีชนิดไม่ดีหลั่งออกมา เช่น พวกอะดรีนาลีนและคอร์ติโซน

ทำให้หัวใจเต้นเร็วและแรง ความดันโลหิตขึ้นสูง เป็นโรคความดันโลหิตได้ ถ้าเป็นมากๆ จะทำให้เส้นเลือดแตกในสมอง เป็นอัมพาตได้

นอกจากนั้นยังทำให้เครียด ซึ่งจะทำให้ภูมิต้านทานในตัวต่ำลง เป็นสาเหตุอย่างหนึ่งของการเกิดมะเร็ง

เวลาโกรธมักทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ทำให้แก่เร็วได้อีกและเผลอๆ จะเป็นไข้โป้ง (ถูกยิงตาย) ถ้าไปโกรธด่าว่าคนอื่นเขา

ผมขอแนะนำวิธีบำบัดโรคโกรธ ซึ่งเป็นการใช้พฤติกรรมบำบัด จิตบำบัด หรือธรรมะบำบัดรวมๆ กัน
ดังนี้

1. ต้องเข้าใจถึงโทษของความโกรธ จะได้เกิดความกลัวอันตรายหรือผลร้าย ทำให้เกิดการอยากเปลี่ยนแปลงนิสัยตัวเอง

2. ให้หลีกหนีหรือเลี่ยงบรรยากาศของการโกรธ เช่น เวลาโกรธใครก็ให้เข้าห้องน้ำล้างมือ ล้างหน้า บ้วนปากเสีย ให้นึกถึงความเย็นของน้ำ ทำให้ความร้อนของจิตใจที่กำลังโกรธลดลง

3. ให้ชมตัวเองว่า “เก่งมาก-ดีมาก” ที่รู้ว่ากำลังโกรธ ทำให้ใจเย็นลง และพยายามลดดีกรีของความโกรธลงโดยใช้คำว่า “เก่งมาก-ดีมาก” ที่รู้ตัวและพยายามลดความโกรธลง หลายๆ คนได้ผลด้วยวิธีนี้ ผมเรียกวิธีนี้ว่า “ชมเชยบำบัด”

4. ระบายแรงขับของความโกรธและก้าวร้าวลง โดยออกกำลังกาย เล่นกีฬา มีงานอดิเรก เดินทางท่องเที่ยวให้เหมาะสมและมากขึ้น

5. ฝึกสติ ฝึกสมาธิ แบบใดก็ได้

6. หัดต่อรองกับความโกรธ โดยนึกถึงภาวะ “อกเขา-อกเรา” จะเกิดเมตตาได้

7. ให้นึกว่าความโกรธเหมือนอุจจาระ ซึ่งทุกคนก็มี แต่ถ้าถ่ายออกมาไม่ถูกกาลเทศะก็น่าอาย ต้องถ่ายในส้วมและล้างเสีย

ฉะนั้น เวลาจะโกรธก็ให้นึกถึงอุจจาระ ต้องเก็บเอาไว้ อย่าปล่อยเรี่ยราด น่าอาย และให้ล้างเสีย

8. วิธีอื่นๆ ถ้าโกรธมาก รุนแรง หรือมีระแวง อาจใช้ยาหรือทำช็อกไฟฟ้า

ความโกรธเป็นกิเลส เหมือนอุจจาระ ถ้าแสดงออกแบบไม่หยุดยั้งก็เหม็นไปทั่วและเป็นโทษมาก

เหมือนเหตุการณ์ในสังคมทุกวันนี้ที่มีคนแสดงความโกรธได้มาก เหมือนเป็นการจัดเทศกาลขว้างปาอุจจาระเข้าหากัน ไม่มีมารยาท ไม่อาย ไม่ละอาย ไม่มีความสำรวม ไม่เกรงกลัวโทษของความโกรธ

จึงเหม็นไปทั่วเมือง และน่ารังเกียจไปทั่วโลก