นิทานบางเรื่องสนุก สั้นๆ น่าสนใจ นำมาใช้เป็นแง่คิดในชีวิตได้ดี โดยเฉพาะคนที่กำลังมีทุกข์

ลองฟังสักเรื่องดีไหม...

เรื่องนี้ เล่าเรื่องลิงซึ่งเป็นสัตว์ซุกซน อยู่ไม่สุข ชาวบ้านเขามีวิธีจับลิง โดยเอามะพร้าวมาเจาะให้เป็นรูขนาดให้ลิงเอามือใส่เข้าไปได้ คว้านเนื้อมะพร้าวออกเสีย แล้วเอาถั่วลิสงใส่ไว้ในมะพร้าว ลิงชอบกินถั่ว เวลาได้กลิ่นถั่วก็จะตามไปจนถึงลูกมะพร้าว แล้วเอามือล้วงเข้าไปกำถั่วเอาไว้ ตอนจะชักมือออกลิงไม่ยอมแบมือ กลัวถั่วจะหลุดมือ ยิ่งกำแน่นมากขึ้น จึงเอามือออกจากมะพร้าวไม่ได้ เพราะกำปั้นใหญ่กว่ารูมะพร้าว ไปไหนก็ต้องเอามะพร้าวติดมือไปด้วย ทำให้ถูกจับได้ในที่สุด

จบแล้ว นิทานเรื่องนี้ ซึ่งสอนว่า...

อย่าไปกำกิเลสเอาไว้มากๆ นะ เช่น โลภ โกรธ หลง มันจะติดตัว ไปไหนลำบาก เหมือนถูกจองจำทำให้ชีวิตเป็นทุกข์ เหมือนลิงกำถั่วแล้วเอากำมือออกจากลูกมะพร้าวไม่ได้นั่นแหละ

คนมันก็เหมือนลิงที่อยากกำสิ่งที่ชอบหรือไม่ชอบเอาไว้ และไม่ค่อยเปลี่ยนหรือคลายเลย สิ่งที่ชอบก็เช่นคนรัก ลูก ทรัพย์สิน ตำแหน่ง เกียรติยศ หรือศักดิ์ศรี ฯลฯ สิ่งที่ไม่ชอบก็เช่น ความเกลียด โกรธ อคติ ฯลฯ

ที่ฆ่ากันตายก็ด้วยการกำสิ่งต่างๆ ไม่ยอมปล่อย และคิดว่ายอมตายดีกว่ายอมปล่อยก็มีมาก

ทางศาสนาก็มักจะสอนให้คนรู้จักการปล่อยวาง ไม่เข้าครอบครอง ไม่เป็นเจ้าของจริงจัง ไม่ใส่ใจในความโลภ โกรธ หลง เพราะจะทำให้ทุกข์ พร้อมทั้งแนะวิธีด้วยว่าควรจะไปทำสมาธิ หรือวิปัสสนาเสียบ้าง จะได้เกิดสติและปัญญารู้จักปล่อยวาง

เราต้องรู้จักหัดเปิดใจให้กว้าง รับธรรมะหรือความรู้อื่นๆ เข้าไปบ้างจะได้เกิดปัญญา ถ้าไม่เปิดใจให้กว้างก็จะเหมือนลิงที่กำถั่วจนถูกจับได้ จะเป็นคนใจแคบและไม่เกิดปัญญา เอาตัวไม่รอดในยามคับขัน

การเปิดใจให้กว้างเป็นเรื่องที่พูดง่าย แต่ทำได้ยาก

ฟังนิทานเรื่องลิงกำถั่วแล้วคงจะเปิดใจให้กว้างได้ง่ายขึ้นหน่อยหนึ่งหรอก