มีคำกล่าวที่เป็น “จริงยิ่งกว่าจริง” แถมเป็นคำกล่าวที่ “จริงมายาวนาน และจะเป็นจริงต่อไปอย่างยาวไกล”

คำกล่าวดังกล่าวคือ ใครที่เที่ยวถามใครต่อใครว่า “มึงรู้หรือเปล่ากูลูกใคร” หรือผู้ที่ไม่รู้จักเทือกเถาเหล่ากอและประวัติแต่หนหลังของตนเอง ทั้งใน “ด้านมืด” และใน “ด้านสว่าง” ถ้าอยากรู้ จงกระโดดขึ้นไปสู่เวทีการเมือง ย่อมจะมี “คนใจดี” และ “คนใจบุญ” ทำการขุดคุ้ยประวัติมาเปิดเผยต่อสาธารณะ

“การขุดคุ้ย” แบบละเอียดยิบ “ราวกับนั่งนับเม็ดทรายที่ชายหาด” นอกจากทำให้เจ้าของประวัติต้อง “อ้าปากค้างปล่อยให้แมลงวันบินเข้าปากเป็นฝูงๆ” ยังทำให้ชาวบ้าน “อ้าปากหวออย่างเข็มขัดสั้น”

“ยิ่งนักการเมืองผู้นั้นสังกัดขั้วรัฐบาลมีตำแหน่งเป็นระดับเสนาบดี และมีบารมีเป็นมือขวาของผู้นำประเทศก็จะยิ่งถูกนักการเมืองขั้วตรงข้าม ขุดคุ้ยชีวิตในด้านมืดมาขย่มอย่างสุดมันไม่รู้เลิก”

ในยุครัฐบาลเรือเหล็กก็เช่นกัน “องครักษ์พิทักษ์รัฐบาล” หรือ “คนเลี้ยงลิง” ได้กลายเป็น “เป้าหมายหลัก” ที่ขั้วการเมืองอีกฝ่ายจะต้อง“พิฆาตให้ตาย” ด้วยการยิงขีปนาวุธติดหัวรบนิวเคลียร์เข้าใส่

“ขีปนาวุธติดหัวรบนิวเคลียร์” ดังกล่าว ร้ายแรงยิ่งกว่าขีปนาวุธติดหัวรบของ “อาเฮีย คิม จอง อึน”

“ประวัติด้านมืดของคนเลี้ยงลิง” ที่ถูกยิงถล่มอย่างต่อเนื่องในวันนี้ “ได้แก่ คดียาเสพติดที่ออสเตรเลีย”และ “วุฒิการศึกษาระดับดอกเตอร์ที่ชวนกังขา?”

“คนเลี้ยงลิง” จะฝ่ามรสุมระดับ “พายุคาจิกิ”ไปได้หรือไม่? ถือเป็นรายการ “ท้าทาย” ที่คอข่าวการเมืองทั้งหลายต่าง “พากันลุ้น”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม