คงระบุได้ชัดๆ ชนิดไม่ต้องปรับโฟกัสกันบ่อยหนว่าสถานการณ์ก่อม็อบของคณะราษฎร 63 ในวันนี้ได้“ไปไกล” เกินกว่าจะกู่ให้กลับอีกแล้ว

ส่วนจะไกลขนาดไหน? และจะไปจบลงที่ใด? คงไม่มีใครสามารถตอบได้ “เป๊ะ” ในขณะนี้

ในความเห็นของอดีต “แกนนำม็อบมืออาชีพ” ไม่ว่าจะเป็นแกนนำเสื้อเหลือง แกนนำเสื้อแดง และแกนนำกปปส. หรือย้อนลึกไปถึงอดีต แกนนำนักศึกษา 14 ตุลา 16 และ 6 ตุลา 19 ต่างเห็นว่า การก่อม็อบของนักศึกษาเพื่อเรียกร้องปฏิรูปสถาบันในขณะนี้ นานวันไป อาจจบลงที่จะต้องเกิดการปะทะกับม็อบอีกฝ่ายที่เห็นต่าง แล้ว“อาจมีความสูญเสียตามมา”

จากนั้น อดีตแกนนำนักศึกษา 14 ตุลา 16 และ 6 ตุลา 19 บางท่าน ก็ได้ออกมา “กระตุกขากางเกง” นักศึกษาที่กำลังทำม็อบคณะราษฎร 63 ในขณะนี้ว่า

“เคยถามตัวเองบ้างไหม?” ทำไมอาจารย์ที่ฝังชิพให้ต่อต้านสถาบัน จึงไม่ลงมาเป็นแกนนำร่วมกับม็อบอยู่กลางถนน?

“เคยถามตัวเองบ้างไหม?” เคยมีอาจารย์คนใดและคนในครอบครัวของอาจารย์คนไหน “ต้องตาย” ในเหตุต่อสู้ทางการเมืองบ้าง?

“เคยถามอาจารย์บ้างไหม” ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินพวกตน 30-40 คน จะขอหลบภัยไปอยู่บ้านอาจารย์ อาจารย์จะยินยอมหรือไม่?

จากนั้น แกนนำม็อบรุ่นเดอะที่ต้องหนีเข้าป่ามาแล้วก็ได้กล่าวถึงม็อบที่ต้องตายฟรี แต่ไอ้โม่งที่อยู่เบื้องหลังม็อบกลับอยู่รอดปลอดภัยมาทุกสมัย

กรณีเรื่อง “ม็อบคณะราษฎร 63 จะจบที่ไหน” นักการเมืองจากพรรคเก่าแก่ท่านหนึ่งออกมาพูดผ่านสื่อว่า

“แกนนำม็อบทุกรายจะจบลงที่เรือนจำ” น่าเสียดายที่ทุกคนเป็นนักศึกษาที่มีอนาคตไกล แต่มาดับอนาคตตนเองเพราะเป็น “อึ่งอ่างที่พองจนท้องระเบิด”

ในขณะที่กูรูทางการเมืองหลายท่านได้ออกมากล่าวว่า “ไอ้โม่ง” ที่อยู่เบื้องหลังยุให้นักศึกษาออกมาทำม็อบนั้นเป็น “มนุษย์ยอดใจดำอำมหิต” ที่ได้ฝังชิพใส่สมองนักศึกษา และ “เป็นชิพที่ ไม่มีเครื่องมือใดๆ ถอดออกได้”

ประมวลจากความเห็นของฝ่ายต่างๆ ทำให้ประชาชนจำนวนไม่น้อยต่าง “ห่วงใย” ว่า ม็อบที่ถูกฝังชิพทั้งหลาย “อาจไปจบลงที่ทุกคนไม่ต้องการให้จบแบบนั้น”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม