ประชาชนมีสิทธิ์แสดงออกโดยการประท้วงอย่างสงบสันติเพื่อแสดงการคัดค้านต่อนโยบายหรือมาตรการ รวมถึงพฤติกรรมใดๆ ของรัฐบาล หากประชาชนมั่นใจว่ารัฐบาลใช้อำนาจโดยไม่ชอบธรรม ทั้งนี้ขอย้ำว่าประชาชนมีสิทธิ์รวมตัวประท้วงต่อต้านอำนาจรัฐที่ไม่ชอบธรรมได้ทุกกรณี เพราะเป็นสิทธิเสรีภาพที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญของประเทศไทย 

มีคำถามว่า การประท้วงด้วยการเปลือยกาย เป็นสิ่งที่สามารถทำได้หรือไม่ ก่อนจะตอบคำถามนี้ ก็ต้องถามกลับว่า แล้วทำไมจึงต้องเปลือยกายประท้วง  

แน่นอนว่าประชาชนมีสิทธิเสรีภาพแสดงออกในวิธีการประท้วงในรูปแบบต่างๆ เช่น พูด เขียน แสดงออกด้วยการกระทำต่างๆ ซึ่งการแสดงออกด้วยการกระทำต่างๆ นี้คงหมายรวมถึงการเล่นงิ้ว เล่นโขน เล่นละคร เล่นลำตัด ก็ได้ แต่สำหรับคำถามที่ว่าแล้วแก้ผ้าประท้วงได้หรือไม่ คำตอบก็คือก็คงได้ เพราะถือเป็นการแสดงออกในรูปแบบหนึ่ง แต่ก็ต้องถามคำถามเดิมคือ แล้วจำเป็นต้องแก้ผ้าประท้วงหรือไม่ แก้ผ้าเพื่ออะไร แล้วเคยคิดหรือไม่ว่าการประท้วงด้วยการแก้ผ้านั้นคือการแสดงทัศนอุจาด เพราะอย่าลืมว่าคนอีกมากมายเขาไม่ต้องการเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าอันน่าขยะแขยงของผู้ประท้วง ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องทนเห็นทนมองภาพที่แสนน่าทุเรศนั้น                 

ก่อนจะไปคุยประเด็นถัดไป ขอถามย้ำเหมือนเดิมอีกครั้งว่า จำเป็นต้องแก้ผ้าประท้วงหรือไม่ และแก้ผ้าประท้วงเพื่อเหตุผลอะไร 

ถามว่าในต่างประเทศ โดยเฉพาะในสหรัฐฯ และในยุโรปตะวันตกบางประเทศมีการแก้ผ้าเปลือยกายประท้วงหรือไม่ ตอบว่ามี แต่เท่าที่เห็นนั้น ผู้ประท้วงด้วยการแก้ผ้าจะมีวัตถุประสงค์ในการประท้วงที่ชัดเจน เช่น แก้ผ้าประท้วงการใช้ขนสัตว์และหนังสัตว์เพื่อทำเครื่องนุ่งห่มของมนุษย์ แต่ไม่ใช่อยู่ดีๆ ก็ลุกขึ้นมาแก้ผ้าประท้วงโดยไม่มีที่มาที่ไป หรือแก้ผ้าแล้วนั่งถ่ายปัสสาวะโชว์สายตาชาวประชาโดยไร้ยางอาย 

มีคนสอนหนังสือในมหาวิทยาลัยบางกลุ่มแสดงความชื่นชม และสรรเสริญการแก้ผ้าประท้วงในประเทศไทยโดยอ้างว่าเป็นการแสดงสิทธิเสรีภาพของประชาชน เพื่อแสดงให้สาธารณชนเห็นว่าประชาชนเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ของรัฐ แต่ต้องขอยืนยันว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ควบคุมฝูงชนนั้นมีแค่โล่เท่านั้น (ยกเว้นเจ้าหน้าที่ผู้มีหน้าที่ปราบปรามการจลาจล) แล้วทำไมผู้ประท้วงต้องแก้ผ้า ถามซ้ำว่าแก้ผ้าเพื่ออะไร เพื่อจะบอกว่าตนเองไม่มีอาวุธสงครามกระนั้นหรือ การบอกว่าไม่มีอาวุธสงครามต้องใช้การแก้ผ้าเพื่อยืนยันกระนั้นหรือ ถ้าเช่นนั้นเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติภารกิจควบคุมผู้ชนที่ไม่มีอาวุธก็ต้องแก้ผ้าในการปฏิบัติหน้าที่ด้วยหรือไม่ 

คนสอนหนังสือในมหาวิทยาลัยบางกลุ่มอ้างด้วยว่าการเปลือยกายของผู้ประท้วงที่เผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ของรัฐคือการแสดงปฏิกิริยาตอบโต้ความรุนแรงของเจ้าหน้าที่ที่ใช้ความรุนแรงกับผู้ประท้วง และกระทำเพื่อต่อต้านความอยุติธรรมอันเกิดจากผู้มีอำนาจรัฐ  

เมื่อคนสอนหนังสือที่มีมุมมองจำกัดตอบออกมาเช่นนี้ ก็ทำให้มีคำถามกลับไปว่า แล้วเวลาผู้ประท้วงใช้ความรุนแรงสารพัดชนิด และมีอาวุธสารพัดอย่าง โดย
จงใจก่อการชุมนุมประท้วงด้วยความรุนแรงทุกรูปแบบ แล้วยังจงใจทำให้เจ้าหน้าที่ของรัฐได้รับบาดเจ็บสาหัส แบบนี้ถือว่าเป็นการชุมนุมโดยสงบ ปราศจากอาวุธ ใช่หรือไม่ เมื่อถามเช่นนี้กลับไป คนสอนหนังสือที่มีมุมมองคับแคบก็มักจะอ้างว่า ก็เพราะเจ้าหน้าที่ของรัฐใช้ความรุนแรงกับผู้ประท้วงก่อน ครั้นเมื่อถามต่อไปว่า เจ้าหน้าที่ใช้ความรุนแรงได้อย่างไร ในเมื่อเจ้าหน้าที่มีแค่โล่พลาสติก ไม่มีอาวุธใดๆ คนสอนหนังสือก็จะอ้างว่า ก็เพราะผู้ประท้วงถูกขัดขวางไม่ให้เข้าไปในจุดที่ต้องการจะเข้าไปก่อเหตุ เช่น ไม่ให้เข้าไปในเขตพระราชฐาน เขตทำเนียบรัฐบาล และเขตบ้านพักบุคคลสำคัญของรัฐบาล

เมื่อคนสอนหนังสือตอบแบบนี้ ก็ทำให้มีคำถามกลับไปว่า ถ้าเช่นนั้นก็หมายความว่า ผู้ประท้วงมีสิทธิ์จะเข้าไปประท้วงในสถานที่แห่งใดก็ได้โดยไม่มีข้อจำกัดกระนั้นหรือ ถามย้ำว่า ผู้ประท้วงมีสิทธิ์กระทำเช่นนั้นได้จริงๆ หรือ  

แล้วในกรณีที่ผู้ประท้วงจงใจเผาทำลายสถานที่ราชการต่างๆ รวมถึงเผาทำลายข้าวของต่างๆ ของทางราชการซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ เรื่องเลวร้ายแบบนี้คนสอนหนังสือจะให้คำอธิบายกับสาธารณชนอย่างไร 

น่าสังเวชที่คนสอนหนังสือยกย่องชื่นชมสรรเสริญการแก้ผ้าประท้วง โดยบอกว่าการประท้วงโดยวิธีแก้ผ้าคือสิ่งที่ต้องให้ความเคารพอย่างสูง เพราะผู้ประท้วงได้สละพื้นที่ส่วนตัวคือร่างกายของตนเองเพื่อต่อสู้กับอำนาจรัฐที่อยุติธรรม มิหนำซ้ำคนสอนหนังสือยังอ้างด้วยว่าคนที่สมควรต้องอับอายขายหน้าก็คือเจ้าหน้าที่ของรัฐ เพราะได้ใช้อำนาจโดยไม่เป็นธรรม อันเป็นเหตุให้ประชาชนต้องแก้ผ้าประท้วง 

อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนก็ต้องขอแสดงความไม่เห็นด้วยกับคำอ้างของคนสอนหนังสือที่ชื่นชมการแก้ผ้าประท้วงอย่างถึงที่สุด เพราะในบริบทของการประท้วงในสังคมไทยนั้นไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่ต้องใช้การแก้ผ้าเพื่อประท้วงเลยแม้แต่น้อย ยกเว้นเสียแต่ว่า ผู้จงใจแก้ผ้าประท้วงต้องการจะโชว์เรือนร่างของตนเองต่อสาธารณะ ซึ่งก็ไม่ผิดไปจากพวกชอบโชว์ของลับ ของสงวนของตนเองต่อสาธารณชน (exhibitionist) หรืออาจเข้าข่ายผู้ป่วยโรคจิตจำพวกชอบสำเร็จความใคร่โชว์สาธารณะ 

ปัจจุบันเท่าที่ผู้เขียนเห็นว่ามีคนสอนหนังสือในระดับมหาวิทยาลัยอย่างน้อยสองราย รายหนึ่งเป็นสตรีอยู่ในคณะรัฐศาสตร์ จุฬาฯ อีกรายหนึ่งเป็นบุรุษ สอนหนังสืออยู่ในคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่สองรายนี้แสดงความชื่นชมกับการแก้ผ้าประท้วงโดยสตรีนางหนึ่งที่ปรากฏเป็นข่าวเป็นประจำ  

เมื่อคนสอนหนังสือทั้งสองรายชื่นชมสรรเสริญการแก้ผ้าประท้วง ก็มีคำถามตรงๆ ไปยังคนสอนหนังสือกลุ่มนี้ว่า ในชีวิตเคยใช้การแก้ผ้าประท้วงอะไรมาก่อนบ้างหรือไม่ หรือว่าเป็นผู้สนับสนุนให้คนอื่นแก้ผ้าประท้วงตลอดเวลา  

มีคำถามว่า คนสอนหนังสือกลุ่มนี้มีความมั่นใจอย่างไรหรือว่า การแก้ผ้าประท้วงจะนำมาซึ่งความสำเร็จในการประท้วง หรือในยามที่คนสอนหนังสือกลุ่มนี้ต้องการประท้วงใคร หรือประท้วงอะไรก็ตาม เขาเลือกใช้การเปลือยกายเป็นเครื่องมือประกอบการประท้วงทุกครั้ง 

อย่างไรก็ตาม หวังเป็นอย่างยิ่งว่า คนสอนหนังสือพรรค์อย่างนี้คงไม่ใช้วิธีการประท้วงด้วยการเปลือยกายเข้าไปสอนหนังสือ หรือเปลือยกายเดินเข้าไปในเขตมหาวิทยาลัย 

ก่อนจะลาจากกันในวันนี้ ผู้เขียนมีคำถามไปถึงคนสอนหนังสือที่ปลื้มเปรมกับการแก้ผ้าประท้วงว่า ตกลงแล้วคนที่นิยมกรรมวิธีประหลาดเช่นนี้มีความผิดปกติทางจิตหรือไม่ หรือว่าเป็นพวกป่วยเพราะโรค narcissistic หรือ narcissus syndrome คือพวกหลงในรูปร่างตัวเอง  

แต่ก็น่าศึกษามิใช่น้อยว่า คนที่ปลื้มเปรม และสรรเสริญการแก้ผ้าประท้วงนั้น ตกลงแล้วในชีวิตจริงของพวกเขานั้นนิยมการสวมเสื้อผ้าปกปิดร่างกายหรือไม่ หรือว่าในชีวิตประจำวันของคนพรรค์นี้เป็นพวกทิคัมพร ตามหลักของเซน คือนิยมนุ่งลมห่มฟ้าเปลือยกายเป็นอาจิณ 

แต่ขอบอกไว้ ณ ตรงนี้ว่า การที่พวกคุณแก้ผ้าให้เรือนร่างของคุณปรากฏต่อสายตาสาธารณชนนั้น ขอได้โปรดคำนึงไว้เสมอว่า คนที่ต้องบังเอิญได้เห็น
เรือนร่างอันเปลือยเปล่าของคุณนั้น เขาปรารถนาจะเห็นหรือไม่ เพราะต้องไม่ลืมว่าทัศนอุจาดเป็นสิ่งที่เป็นมลพิษทางสายตา และเป็นเรื่องผิดกฎหมายด้วย ถามจริงๆ เถอะคุณคิดว่าเรือนร่างของคุณน่ามองน่าชมจริงๆ หรือ เพราะฉะนั้นก่อนจะแก้ผ้าต่อหน้าธารกำนัล ขอได้โปรดสำเหนียกไว้เสมอว่า อย่าทำให้ผู้อื่นต้องประสบสภาวะมลทัศน์ และทัศนอุจาด