สิ่งมีชีวิตทุกชนิด โดยเฉพาะสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่สัตว์เซลล์เดียวต่างก็มีความผูกพันระหว่างผู้ให้กำเนิดกับตัวของผู้ที่ถูกเรียกว่าเป็นลูก หรือผู้สืบสายสกุล

นั่นหมายความว่าสิ่งมีชีวิตจะต้องมีผู้ให้กำเนิด ซึ่งโดยส่วนมากผู้ให้กำเนิดมักเป็นเพศแม่ ยกเว้นอาจจะมีสิ่งมีชีวิตบางชนิดจำนวนน้อยเท่านั้นที่เกิดมาจากผู้ให้กำเนิดซึ่งเป็นเพศผู้

แต่สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิดล้วนมีความผูกพันใกล้ชิดระหว่างลูกกับแม่อย่างลึกซึ้ง ไม่ว่าจะดูจากคน ลิง ช้าง แม้กระทั่งสุนัขและแมว รวมถึงเสือ สิงโต โค กระบือ เป็นต้น

ภาพประทับใจภาพหนึ่งที่ทำให้ผู้ได้พบเห็นถึงกับมีน้ำตาเอ่อท้นล้นออกมาจากนัยน์ตา คือภาพความผูกพันระหว่างแม่กับลูก ภาพแม่กอดลูกด้วยความรัก ภาพลูกกราบเท้าแม่ ภาพลูกหอมแก้มแม่ ภาพแม่และลูกที่ต่างแสดงความรักต่อกัน ซึ่งภาพเหล่านั้นมิได้เฉพาะอยู่แค่เพียงภาพของแม่ลูกที่เป็นมนุษย์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงภาพของแม่และลูกที่เป็นสัตว์เดรัจฉานอีกด้วย

หลายคนเห็นภาพแม่ช้างพยายามช่วยเหลือลูกช้างที่ตกลงไปในหลุม ซึ่งเป็นท่อระบายน้ำแห่งหนึ่งในจังหวัดปราจีนบุรีเมื่อไม่นานมานี้ ภาพแม่ช้างวนเวียนส่งเสียงร้องเรียกหาลูกตลอดเวลา พร้อมทั้งพยายามกีดกันไม่ให้คนเข้าไปใกล้ลูก เพราะแม่ช้างคิดว่าคนอาจจะเข้าไปทำร้ายลูกของตน แม่ช้างส่งเสียงร้องคร่ำครวญตลอดเวลา จนกระทั่งสุดท้ายหมดแรงล้มฟุบลงที่บริเวณปากหลุม เหตุที่แม่ช้างไปล้มลงตรงบริเวณปากหลุม ก็เพราะต้องการจะให้ลูกของตนสามารถชูงวงขึ้นมาเพื่อจะดื่มนมจากเต้านมของตนเองให้ได้

ภาพนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าแม้แม่ช้างจะเป็นสัตว์เดรัจฉานในความคิดของมนุษย์ แต่ไม่มีความต่างของความรักระหว่างแม่กับลูก ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตนั้นจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์เดรัจฉาน

สำหรับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์นั้น ถือได้ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่จำเป็นต้องมีแม่ หรือมีผู้ดูแลอนุบาลตั้งแต่เกิดจนมีอายุอย่างน้อยไม่ต่ำกว่าห้าถึงแปดขวบจึงจะสามารถดูแลตัวเองในขั้นเบื้องต้นได้ เพราะถ้าหากมนุษย์ที่เพิ่งถือกำเนิดออกมาแล้วปราศจากผู้ดูแลเลี้ยงดู รับรองว่าสิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นมาใหม่นั้นจะไม่มีโอกาสดำรงชีวิตอยู่บนโลกได้ เนื่องจากมนุษย์ถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถดูแลตัวเองได้ ในขณะที่ตัวเองยังมีอายุน้อยโดยเฉพาะในวัยทารกถึงวัยเด็ก ดังนั้นแม่จึงนับว่าเป็นผู้ดูแลและอนุบาลคนสำคัญที่สุดของลูก ที่ต้องดูแลเลี้ยงดูจนกว่าลูกจะเติบโตและสามารถดูแลตัวเองได้

สำหรับมนุษย์แล้วทุกคนมีแม่ และโดยทั่วไปแล้วลูกทุกคนก็รักแม่ แต่คำถามคือคนที่บอกว่ารักแม่นั้นเคยคำนึงถึงหัวอกของความเป็นแม่โดยแท้จริงหรือไม่ บางคน
บอกว่ารักแม่เพียงแค่คำพูด แต่ที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นคือบางคนทำร้ายร่างกายและทำร้ายจิตใจของแม่ ในทางพุทธศาสนานั้นบอกไว้ว่าผู้ใดก็ตามที่ทำให้แม่ต้องเสียใจผู้นั้นจะไม่มีวันประสบความสำเร็จความเจริญในชีวิต

วันนี้หากคุณยังมีแม่ที่มีลมหายใจอยู่กับคุณ คุณได้ ทำความดีเพื่อทำให้แม่ของคุณชื่นใจแล้วหรือยัง ขออนุญาตถามซ้ำอีกครั้งว่า คุณทำความดีเพื่อทำให้แม่ของคุณชื่นใจแล้วหรือยัง