จบไปแล้วครับ การเป็น “เจ้าภาพ” จัดการประชุมเอเปกของประเทศไทย จบไปพร้อมกับ “ความสำเร็จสุดประทับใจ”ที่รัฐบาลและทุกภาคส่วนในสังคมไทยได้ “ร่วมกัน” เป็น“เจ้าบ้านชั้นเยี่ยม”

แม้จะมี “ม็อบชังชาติ” จำนวนจิ๊บๆ มาสร้างความรำคาญในการจัดงานระดับชาติที่ยิ่งใหญ่ครั้งนี้ก็ถือเสียว่า “งานเลี้ยงจะมโหฬารอลังการสักเพียงไหน ก็อดไม่ได้จะต้องมีแมลงวันสกปรกบางตัวหลุดเข้าไปในครัว” อย่างคาดไม่ถึง

โดยเป็นหน้าที่ของผู้ดูแลครัว (ตำรวจ) ที่จะรีบตะครุบตัวแมลงวันฝูงจิ๊บๆ ดังกล่าว ออกจากครัวให้สำเร็จ

การจบไปของงานประชุมเอเปกครั้งนี้ ต้องถือว่าเป็นการ “แจ้งเกิดใหม่ที่กาวแววกว่าเดิมของกะปิตัน” เพราะเกิดเสียงเชียร์จากประชาชนอย่าง “สุดกระหน่ำ” ว่า “กะปิตันมือถึง”

ดังนั้น “ลุงตู่จึงไม่ควรรีรอ” หรือ “โอ้เอ้วิหารราย” ในการ “ประกาศจุดยืน” อย่างทันทีทันใดว่า “ตนจะไปต่อทางการเมืองแบบไหน” เหมือนกับ “ตีเหล็กให้เป็นดาบขณะเหล็กยังร้อนๆ”

ประกาศไปเลย “จะเข้าสังกัดพรรคการเมืองไหน” พร้อมกับประกาศ “นโยบายแบบชัดๆ จะสานต่อผลประโยชน์ของประเทศไทยกับด้านต่างๆ ที่ได้ทำไว้อย่างไรบ้าง?”

“ขืนโอ้เอ้วิหารราย” หรือ “ไม่ตีเหล็กขณะยังร้อน” หรือ “ไม่รีบซื้อใจประชาชนที่กำลังยกมือเชียร์ในขณะนี้” อาจทำให้คู่แข่งทางการเมืองที่ยัง “มึน” อยู่ในขณะนี้ “ฟื้นสติได้” และ “หาจุดบอดบวกจุดสลบ” ได้พบ นำมา “ด้อยค่าลุงตู่” ในยกใหม่อีกครั้งยิ่งกว่าพายุใต้ฝุ่นระดับ 5

ต้องยอมรับว่า ฝีมือ “การเหวง” ของฝ่ายค้านชุดนี้อยู่ใน “ระดับพายุเฮอริเคน” ชนิด “นางอิจฉา” ในละครทีวีหลังข่าว ที่ “ริษยาได้สุดห้าว” ยังต้องยกธงขาว

ส่วน ฝีมือ “การกระติก” อย่างสุดเจ็บ ของ “พรรคการเมืองทุนสามานย์”นั้น น่าจะได้รับฉายา “ซาตานตัวจริง”และ “พรรคการเมืองชังชาติ” เป็น “พ่อมดออซตัวแท้”ยิ่งแตะมือกับกลุ่มอาจารย์ อาจมและอาเจียวที่เลือกข้าง อาจมีสิทธิ์ “ดับฝันกะปิตัน” ในการไปต่อ

ใครที่เคยดูหนัง ประเภท “ล่องไพรค้นหาเพชรพระอุมา”ลุยป่าดงดิบหาสมบัติโซโลมอน และเข้าแดนเถื่อนหาขุมทรัพย์โจรสลัดนั้น จะเห็นว่า นายพรานไพรทุกคณะและทุกปัจเจกบุคคล ล้วนเป็น “มนุษย์เผ่าพันธุ์อันตราย” ทั้งสิ้น

ยิ่งนายพรานไพรที่ “เข้าป่าทึบแห่งการเมือง เพื่อไล่ล่าขุมทรัพย์แห่งอำนาจ” ยิ่งเป็น “อสูรไตตันที่ไม่ปรานีใคร”

ดังนั้น ถ้ากะปิตันไม่อยากผิดหวังจะไปต่อ ก็ต้องรีบ “ตีเหล็กยังร้อนๆ ในขณะนี้”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม