เรื่อง “กวางสาวตาเดียว” หรือ “The One - Eyed Doe” มาจาก “นิทานอีสป” หรือ Aesop’s Fables

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีกวางสาวตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในป่าใหญ่ที่ติดกับชายฝั่งทะเลที่มีหาดทรายอันสวยงาม เม็ดทรายสะอาดสะอ้านและละเอียดอ่อนระยิบระยับท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่น และสายลมอันสดชื่นที่พัดมาจากท้องทะเลอันไกลลิบ

“กวางสาวติดใจบรรยากาศที่สดใสริมหาดดังกล่าว เกือบทุกเช้า นางมักมาชื่นชมดวงอาทิตย์ผุดขึ้นมาจาก
ท้องทะเล”

แต่แล้ววันหนึ่ง ก็มีนายพรานคนหนึ่งมาพบกวางสาวแล้วโก่งธนูหมายฆ่านางนำไปเป็นอาหาร กวางสาวจึง “หนีภัยสุดชีวิต” แล้วกระโจนเข้าไปในดงไผ่ที่สุดทึบอย่างรวดเร็ว นางจึงถูกหนามไผ่เกี่ยวตาข้างหนึ่งจน “บอดสนิท”

นางหลบอยู่ในป่าไผ่จนตะวันใกล้จะอับแสง แล้วมองลอดไผ่ไปในทิศทางที่หนีนายพรานมา “แต่อนิจจา” ตาข้างนั้นที่บอดสนิท “ทำให้นางไม่เห็นสิ่งใด รวมถึงพรานป่าใจร้าย” ทำให้นางเกิดความเชื่อทันใด

“การไม่เห็นอันตราย หมายถึงภัยได้จบลงแล้ว”

กาลเวลาผ่านไปนานพอสมควร “กวางสาวตาเดียว” ได้กลับไปที่ชายหาดที่สวยงามอีกครั้ง “โดยนางได้หันตาข้างดีมองทะเลอย่างชื่นชม”

จู่ๆ กวางสาวตาเดียวก็ได้เห็น “เรือสินค้าลำใหญ่ลอยลำอยู่นอกฝั่งทะเล” และ “มีเรือเล็กอีกสองลำ มีกะลาสีนับสิบกำลังช่วยกันพายเรือมาที่หาด โดยกะลาสีบางคนได้เล็งธนูพุ่งเป้ามาที่กวางสาวตาเดียว”

กวางสาวตกใจ แต่ก็จำเหตุการณ์ที่หนีนายพรานป่าได้ จึงรีบ “หันตาข้างที่มองเห็น” ไปมองชายป่าที่สวยงามแทน “ปล่อยให้ตาข้างบอดมองไปสู่ทะเล”

การไม่เห็นกะลาสีกำลังเล็งธนู ทำให้กวางสาวตาเดียวมั่นใจว่า “อันตรายที่ไม่เห็น แสดงว่าภัยร้ายจะไม่เกิดขึ้น”

“ขณะที่กวางสาวตาเดียวบอกกับตัวเองยังไม่ทันจบ ธนูลูกหนึ่งก็พุ่งเข้าเสียบคอกวางสาวอย่างแม่นยำ ทำให้นางล้มลงขาดใจตายทันที”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “อย่าได้หลงเชื่อว่า อันตรายที่มองไม่เห็น จะไม่มีภัยร้ายเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด”

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม