เป็นความจริงที่ “จริงที่สุด” หากใครจะระบุว่า“ผู้สร้างวาทกรรมปีศาจ ประดิษฐ์ภาษามัจจุราชมีปากซาตานไว้พ่นพิษ” คงไม่มีใครมากฤทธิ์ทำได้“ดุเดือด ดุดันและดุฉกรรจ์” เท่ากับ “นักการเมือง”

ใครที่ขยันศึกษา “วาทกรรมของนักการเมืองคนดัง” ก็จะประจักษ์แจ้งว่า “วาทกรรมของมนุษย์หิวแสง” เหล่านั้น ล้วนเป็นคำที่ถูก “จดจำได้รวดเร็ว” ทั้งสิ้น

โดยทุกประโยค ทุกวลีและทุกวรรค ถูกประดิษฐ์ขึ้นมาอย่าง “สุดเยี่ยม เหนือชั้น และผูกมัดใจ”จนทำให้ “เหยื่อ” กลายเป็น “คนตาบอด” และ“คนถูกสะกดจิต” ได้อย่างเหลือเชื่อ

นักการเมืองไทยจำนวนมาก ก็เป็นผู้เชี่ยวชาญสร้างวาทกรรมได้สุดเก่ง เช่นเดียวกับนักการเมืองของไพรัชประเทศ โดยสามารถสร้าง “วาทกรรมปีศาจ” ได้ “สุดเจ๋ง” เช่นกัน

เหลียวมาดู นักการเมืองไพรัชประเทศที่ถือเป็น “จอมสร้างวาทกรรมระดับปรมาจารย์” เพื่อศึกษาเป็นตัวอย่าง

จะเห็นว่า ผู้ที่ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐทุกคนล้วนเป็น “จอมสร้างวาทกรรมระดับพ่อมด” ที่สามารถ “สะกดจิต” ผู้ฟังทั้งประเทศจนต้อง “อ้าปากค้าง”

ยกตัวอย่าง “วาทกรรมที่เป็นคาถาอันศักดิ์สิทธิ์” ของผู้นำอินทรีหัวขาวบางรายมาให้เห็น ดังนี้

“ประธานาธิบดีลินคอล์น” คนตัดซุงที่พลิกชีวิตจากกุลีชน จนเป็นผู้นำสูงสุดของประเทศสหรัฐ ถือเป็น “นักสร้างวาทกรรมที่สุดอัศจรรย์” มี
“วรรคทอง” ให้จดจำมากมาย เช่น

“ประชาธิปไตย คือการปกครองที่มาจากประชาชน โดยประชาชนและเพื่อประชาชน”

แต่ดูเหมือน “วรรคทอง” ดังกล่าว จะถูกนักการเมืองศรีธนญชัยหลายประเทศนำไป “บิดตะกูด” ว่า“ตนมาจากการเลือกตั้ง จึงเป็นประชาธิปไตย” แต่ “ไส้ใน” ที่แท้ “มาจากทุนสามานย์ โดยทุนสามานย์และเพื่อทุนสามานย์”

ผู้นำอินทรีหัวขาวอีกราย คือ “เคนเนดี” ที่ขยันสร้างวาทกรรมระดับ “วรรคทอง” มากมายเช่นกัน โดยมี “วรรคทอง” ที่ “โดนใจ” คนอเมริกันทั้งประเทศ เช่น

“ชาวอเมริกันที่มีเลือดรักชาติ จงอย่าถามว่า อเมริกาให้อะไรแก่ตัวท่าน แต่ต้องถามตัวเองว่า ท่านให้อะไรแก่สหรัฐอเมริกา”

“วาทกรรมปีศาจ” ยังไม่จบครับ มีต่อฉบับวันจันทร์