การเมืองในระบอบประชาธิปไตย ที่สำรอกสำรากว่า ประชาชนเป็นใหญ่เป็นนิยามที่อาจจะไม่ถูกต้องนัก ประชาธิปไตยมันจะดีก็ต่อเมื่อมีศีลธรรมเป็นรากฐาน ถ้าไม่มีศีลธรรมเป็นรากฐาน มันก็เป็นประชาธิปไตยโกงซึ่งมันร้ายกาจมาก มีโอกาสที่มันจะใช้กิเลสของตนเองอย่างเสรี อย่างเต็มที่ แล้วจะทนไหวหรือ???

...ที่พูดกันว่าประชาธิปไตยดีกว่าระบอบใดนั้นหลับตาพูดคนไทยก็หลงเพ้อหลงเชื่อพวกฝรั่ง ที่ว่าประชาธิปไตยนี้เพื่อประชาชน ของประชาชน โดยประชาชน แต่ลืมพูดไปว่าที่มีศีลธรรม ...

เมื่อไม่มีศีลธรรมเป็นพื้นฐานแล้วระบอบประชาธิปไตยนั่นแหละ จะเป็นระบอบที่เลวร้ายที่สุด แห่งระบอบทั้งหลาย...เพราะประชาธิปไตยที่ไม่มีศีลธรรม...สังคมไทยจึงไม่ใช่ประชาชนเป็นใหญ่ไม่ได้รับประโยชน์อย่างเต็มที่ นักการเมืองเกิดกิเลส เห็นแก่ตัวแก้ไขกฎกติกาเพื่อผลประโยชน์ของตนเองและพวกพ้อง

เหตุนี้สังคมไทยจึงพบเจอแต่นักการเมืองเสียชาติเกิดที่มุ่งเน้นหาผลประโยชน์ของตนเองมากกว่าผลประโยชน์ของประชาชน เห็นการแก่งแย่งเก้าอี้รัฐมนตรีด้วยระบบโควตา

right man on the right jobจึงไม่เกิดขึ้นในการเมืองในรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งไม่ว่าจะยุคสมัยใดต่างจากรัฐบาลที่เกิดขึ้นภายหลังการปฏิวัติรัฐประหารที่นักการเมืองพยายามบูลลี่ว่าเป็นเผด็จการทหาร แต่กลับเต็มไปด้วยเหล่า “เทคโนแครต” ซึ่งสามารถนำพาชาติรอดวิกฤต จนบางครั้งสร้างประโยชน์มากมายอย่าง “รัฐบาลป๋าเปรม /-พลเอกเปรม ติณสูลานนท์” ที่รัฐบาลหลังการเลือกตั้งรับอานิสงส์จนเกิดผลงานมากมาย โดยเฉพาะการสร้างเขตเศรษฐกิจพิเศษบนพื้นที่ชายฝั่งทะเลเพื่อนำพาประเทศเข้าสู่ยุคอุตสาหกรรมแทนที่เศรษฐกิจยุคเกษตรกรรม

แน่นอน ประเทศไทยผ่านพ้นยุค 1 รัฐบาล 3 นายกรัฐมนตรี มาสู่ยุค 1 รัฐบาล 1 นายกรัฐมนตรี แต่ทุกวันนี้เชื่อแน่ว่าหลายคนคงเห็นพ้องต้องกันว่าการเคลื่อนไหวของนายทักษิณมีลักษณะเช่นใด มีอิทธิพลเหนือรัฐบาลเพื่อไทย หรือไม่

เมื่อครอบงำ หมายถึง มีอํานาจเหนือ บังคับให้เป็นไปตาม ขณะที่ครอบครองหมายถึง ยึดถือไว้, เป็นเจ้าของ,มีสิทธิปกครอง

ลักษณะที่เกิดขึ้นจะเข้าข่ายครอบงำหรือครอบครองคงต้องดูจาก “กรรม, พฤติกรรม, พฤติการณ์ที่แสดงออก

อุ๊งอิ๊งค์ นายกรัฐมนตรี/-นารีกู้ชาติ” จึงสุ่มเสี่ยงที่จะถูกร้องเรียนอย่างช่วยไม่ได้