ใครที่เป็นนักดูหนังบู๊สุดมัน ล้วนประจักษ์ไปตามๆ กันว่า “ยอดตัวเจ็บ” ทั้งหลายนั้นมักจะเป็น “ผู้เฒ่าสูงวัย จอมยิ่งใหญ่อายุเยอะ” ทั้งสิ้น

ทั้งนี้ เพราะ “จิวแป๊ะทง” มักจะเป็นผู้มีประสบการณ์มากมาย ที่จะสร้างความวินาศสันตะโรได้เหนือกว่าใครระดับ “ถึงพริกถึงขิง”

“ส่วนไอ้เบิ้ม ไอ้อ้วนและไอ้น้อยนั้น ยังเป็นนักฆ่ามืออ่อนหัดและเป็นนักหักด้ามพร้าด้วยเข่าระดับกระจอก”

ดูหนังดูละครแล้วมาย้อนดูการเมือง สื่อทั้งหลายและนักวิเคราะห์การเมืองทั้งปวง ล้วน “ประจักษ์แจ้ง” เช่นกันว่า “นักการเมืองระดับอาวุโส” ส่วนใหญ่ คือนายพรานไพรที่สามารถไล่ล่าขุมทรัพย์แห่งอำนาจรัฐได้สำเร็จ เป็น “อินเดียน่า โจนส์ สูงวัย” ที่ “รู้รหัสลับจากแผนที่ลายแทง” ว่า “ขุมทรัพย์แห่งอำนาจซุกซ่อนอยู่ ณ หุบเขาใดในป่าทึบ?”

สำหรับนักไล่ล่าอำนาจวัยหนุ่มที่ยังอ่อนประสบการณ์อาจ “จ๊ะเอ๋” บวก “จ๊ะโอ๋”กับความสำเร็จโดยอาศัยกระแสพรรคแบบ “ชั่ววูบวาบ” เหมือน “ไฟไหม้ฟาง” แต่ในระยะทางอันยาวไกล “ขุมทรัพย์แห่งอำนาจรัฐ” ก็มักถูกช่วงชิงไปโดยกลุ่มผู้เฒ่า เพราะฤทธิ์อำมหิตระดับ “เดชจิวแป๊ะทง” ของสำนักกระบี่ไร้เทียมทานทั้งหลาย “อัศจรรย์ยิ่งนัก”

เห็นได้ชัดชัด จากผู้นำเกือบทุกชาติทุกภาษาในปัจจุบัน“ผู้เฒ่าทั้งนั้นที่แย่งเก้าอี้ดนตรีทางการเมืองได้สำเร็จ”

ตั้งแต่อาณาจักรอินทรีหัวขาวยุคโบราณจนถึงปัจจุบันผู้เฒ่าทั้งนั้น ชนะเลือกตั้งเป็นผู้นำแบบ “ม้วนเดียวจบ”

อาณาจักรแดนมังกร อาณาจักรหมีขาว อาณาจักรเวียดนามและอาณาจักรมุสลิมทั้งหลาย ผู้เฒ่าต่างผูกขาด “ตำแหน่งผู้นำประเทศเป็นของข้า ใครอย่าแตะ?”

แม้แต่อาณาจักร “ฮิบรู” ตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงปัจจุบันตั้งแต่ “อับราฮัม โมเสส พระเจ้าซอส พระเจ้าเดวิดจนมาถึงลุงเน ผู้ถูกวิญญาณฮิตเลอร์ขี่คอเกาะหลัง” ทุกคนล้วนเป็น “ผู้เฒ่าที่ครองอำนาจ” ทั้งสิ้น

ปรับโฟกัสมาที่นครสารขัณฑ์ ผู้นำตัวจริงทั้งหมด “ล้วนคือผู้เฒ่า”แม้จะเคยมี “สองนายกฯหญิง” เคยขึ้นมาครองตำแหน่งนายกฯ

แท้จริง “ทั้งสองนางพญา” ล้วนเป็นนายกฯ นอมินีโดยมี “โยคีเฒ่า” ถือรีโมทสั่งงานอยู่หลังม่าน

ว่ากันว่า “จิวแป๊ะทง” ทั้งหลาย ยังจะครองอำนาจรัฐอีกยาวนานและยาวไกล เพราะโลกทั้งใบ ต่างต้องตกอยู่ใต้อำนาจของ “เดชจิวแป๊ะทง”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม