การเลือกตั้งทั่วไป ครั้งที่ 6 น่าสนใจอย่างไรจึงเป็นเรื่องที่นำมาเล่าในครั้งนี้ ที่น่าสนใจก็เพราะเป็นการเลือกตั้งที่ตามมาหลังจากคณะทหารทำการรัฐประหาร ล้มรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งของหลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 แล้วได้ตั้ง นายควง อภัยวงศ์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านสำคัญของรัฐบาลหลวงธำรงฯให้ขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรี แต่การได้อำนาจโดยมิได้เป็นไปตามรัฐธรรมนูญนั้น ทำให้รัฐบาลใหม่ของนายควง อภัยวงศ์ ยังไม่ได้รับการรับรองรัฐบาลจากประเทศตะวันตกโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลก ครั้งที่ 2ดังนั้น คณะรัฐประหารจึงมีความจำเป็นที่จะต้องร่วมมือกับนายควง นายกรัฐมนตรี ให้จัดการเลือกตั้งทั่วไป เพื่อให้มีสภาผู้แทนราษฎรที่มาจากการเลือกตั้งเข้ามาเป็นผู้เลือกและกำหนดตัวรัฐบาล อันจะเป็นผลให้รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งได้รับการรับรองจากประเทศมหาอำนาจประชาธิปไตยทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้ รัฐบาลนายควง อภัยวงศ์ จึงได้จัดการเลือกตั้งทั่วไป ครั้งที่ 6 ขึ้น ในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2491

ที่น่าสังเกตก็คือ การเลือกตั้งครั้งนี้ก็ยังเป็นการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชนเหมือนอย่างที่ผ่านมา 4 ครั้งก็จริง แต่การเลือกตั้งครั้งนี้ใช้วิธีรวมเขตจังหวัด คือใช้จังหวัดเป็นเขตเลือกตั้ง
ที่เรียกกันว่าเขตเดียวเรียงเบอร์ จังหวัดใดมีผู้แทนได้เท่าไหร่ก็ให้นับทั้งจังหวัดเป็นเขตเลือกตั้งเดียว และผู้ที่ชนะก็เรียงตามกันมาตามคะแนนที่ได้รับเป็นลำดับ จำนวนผู้แทนราษฎรที่มาจากการเลือกตั้งทั้งหมดหรือทั้งประเทศมีจำนวน 99 คน ที่จังหวัดพระนครซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศนั้นมีผู้แทนราษฎร 4 คน ปรากฏว่าผู้ที่ได้รับเลือกตั้งมีพันตรีควง อภัยวงศ์ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และร.ต.อ.ภิเศก พรหมายน โดยผู้ที่ได้รับเลือกตั้งทั้งหมด 99 คน เป็นบุรุษทั้งสิ้น ไม่มีสุภาพสตรีได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเลยแม้แต่คนเดียว และอดีตผู้แทนราษฎรที่เป็นสมาชิกของพรรคแนวรัฐธรรมนูญและพรรคสหชีพ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่สนับสนุนรัฐบาลหลวงธำรงฯ ก็ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งกันเป็นจำนวนมาก จึงไม่มีผู้ได้รับเลือกตั้งเข้ามาในสภา การเลือกตั้งครั้งนี้มีรายงานว่ามีผู้มีสิทธิเลือกตั้ง จำนวน 7,176,891 คนแต่มีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งเพียง 2,117,464 คน เมื่อคิดเป็นจำนวนร้อยละ จึงมีเพียง ร้อยละ 26.54 เท่านั้นที่มาเลือกตั้ง นับว่าน้อยมาก แสดงว่าคนไม่สนใจการเลือกตั้งครั้งนี้ แต่จะตีความว่าเป็นการประท้วงคณะรัฐประหารก็คงไม่ได้ และข้อมูลที่บันทึกไว้ว่าจังหวัดที่มีผู้มาใช้สิทธิ์ออกเสียงเลือกตั้งน้อยที่สุดคือจังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งอยู่ติดกับเมืองหลวงนั่นเอง และจังหวัดที่ไม่ได้มีการเลือกตั้งคือจังหวัดลำปางเพราะมีผู้สมัครเพียง2 คน ได้แก่ ขุนสีมะสิงห์สวัสดิ์ กับ นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ เท่ากับจำนวนผู้แทนราษฎรที่พึงมีของจังหวัดลำปาง โดยรวมนั้นก็ถือว่าผู้แทนราษฎรของพรรคประชาธิปัตย์ได้มามากกว่าพรรคการเมืองอื่น

หลังเลือกตั้งแล้ว ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรได้เลือกนายเกษม บุญศรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ให้เป็นประธาน และเลือก ร้อยเอก ประเสริฐ
สุดบรรทัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรีเป็นรองประธานสภาผู้แทนฯ ต่อมา นายเกษม ซึ่งเป็นประธานรัฐสภาด้วย ได้หารือสมาชิกวุฒิสภา และสมาชิกสภาผู้แทนฯกันเป็นการภายใน ว่า ควรจะเลือกใครเป็นนายกรัฐมนตรี ปรากฏว่านายควงได้รับการสนับสนุนมาก จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ หลังจากมีรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งแล้ว รัฐบาลของนายควงก็ได้รับการรับรองจากประเทศตะวันตกที่เป็นมหาอำนาจ

แต่การเป็นรัฐบาลของนายกรัฐมนตรี ควง อภัยวงศ์ ก็ราบรื่นอยู่ไม่ได้นาน ประมาณเดือนครึ่ง ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2491 คณะรัฐประหารได้ส่งนายทหารระดับนายพัน 4 นาย มาแจ้งกับนายกรัฐมนตรี ควง อภัยวงศ์ ที่บ้านพักว่ารัฐบาลล้มเหลว จึงขอให้นายกรัฐมนตรีลาออกจากตำแหน่ง ซึ่งนายควง อภัยวงศ์ ได้ยอมลาออกในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2491

นรนิติ เศรษฐบุตร