ปีใหม่ พ.ศ. 2569 กำลังจะเปิดฉากขึ้นท่ามกลางบรรยากาศทางการเมืองที่เข้มข้นและความหวังของประชาชนที่รอต้อนรับการเลือกตั้งครั้งใหม่ที่จะมาถึงในวันที่ 8 กุมภาพันธ์

สังคมไทยจมอยู่กับวาระหลักเรื่องการพัฒนาเศรษฐกิจ การสร้างงาน หรือการขจัดความยากจน มาอย่างยาวนาน แต่ก็ยังไม่มีรัฐบาลไหนแก้ปัญหาได้ รวมไปถึงโจทย์ใหม่ที่ท้าทายด้านการทูต ความมั่นคง และการบริหารจัดการของรัฐบาลในอนาคต เช่น เรื่องการต่อสู้กับทุนเทาและเครือข่ายอาชญากรรมข้ามชาติ ที่แทรกซึมอยู่ในระบบเศรษฐกิจและสังคมไทย รวมถึงสถานการณ์ด้านความมั่นคงและความตึงเครียดบริเวณชายแดนไทย–กัมพูชา การเลือกตั้งที่จะมาถึงนี้จึงไม่ใช่วันเลือกตั้งตามวาระทั่วไป แต่ถูกคาดหวังว่าจะเป็นหมุดหมายสำคัญในการตัดสินใจเลือกทิศทางอนาคตของประเทศ

คำถามที่ยังคงวนเวียนถกเถียงกันในสังคม คือ ประเทศไทยควรเดินต่อไปด้วยการเมืองแบบเดิม หรือถึงเวลาที่ต้องเปิดพื้นที่ให้การเมืองรุ่นใหม่เข้ามามีบทบาทมากขึ้น

การเมืองเก่า หรือ “ระบบบ้านใหญ่”แม้จะถูกตั้งคำถามถึงความโปร่งใส ระบบอุปถัมภ์ และความสามารถในการนำพาประเทศให้ก้าวทันโลกที่เปลี่ยนไป แต่ก็ได้รับความไว้วางใจจากคนในพื้นที่จากการสร้างความคุ้นเคยดูแลกันมายาวนานในท้องถิ่น ในขณะที่การเมืองของคนรุ่นใหม่ที่ถูกมองว่าเป็นความหวังของการเปลี่ยนแปลง กล้าท้าทายโครงสร้างเดิม แต่ก็ยังเผชิญคำถามเรื่องประสบการณ์ ผลงาน และความเป็นไปได้ในการผลักดันนโยบายให้เกิดผลจริงในระดับประเทศอย่างยั่งยืน

ท่ามกลางความเห็นที่แตกต่างนี้ สิ่งที่น่ายินดีคือความตื่นตัวทางประชาธิปไตยของสังคมไทยที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะในหมู่คนรุ่นใหม่ เห็นได้ชัดจากตัวเลขการเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อปี 2566 ซึ่งมีผู้มาใช้สิทธิ์ถึงประมาณ 39.29 ล้านคนจากผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งหมดราว 52.24 ล้านคน คิดเป็นอัตราการออกมาใช้สิทธิ์ 75.22 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มขึ้นจากการเลือกตั้งครั้งก่อน และถือเป็นอัตราการมาใช้สิทธิ์สูงสุดในประวัติศาสตร์การเลือกตั้งไทย

นั่นไม่ใช่เพียงตัวเลขทางสถิติ แต่คือสัญญาณของสังคมที่เริ่มตระหนักว่าการเมืองไม่ใช่เรื่องไกลตัว และเสียงของประชาชนมีความหมาย

ในช่วงปีใหม่ หากใครมีโอกาสได้กลับไปยังบ้านเกิด หรือพื้นที่ที่ตนเองอาศัยอยู่ ลองใช้เวลาทบทวนอย่างจริงจังว่า เราอยากเห็นชุมชนของเราเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางใด อยากให้ลูกหลานเติบโตในสังคมแบบไหน และใครคือคนที่เราคิดว่าจะช่วยผลักดันความฝันเหล่านั้นให้เกิดขึ้นได้จริง ไม่ใช่เพียงจากคำพูดบนเวที แต่จากแนวคิด ความตั้งใจ และความเป็นไปได้ในการลงมือทำ

ท้ายที่สุดแล้ว การเปลี่ยนแปลงของสังคมไม่ได้เริ่มต้นจากเวทีใหญ่เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ “ปากกาในมือคุณ” ในคูหาเลือกตั้งหนึ่งวันนั้น ว่าจะถูกใช้เพื่อเขียนอนาคตของประเทศไปในทิศทางใด ปีใหม่ 2569 จึงไม่ใช่แค่การเริ่มต้นปีปฏิทินใหม่ แต่คือการเริ่มต้นบทใหม่ของประชาธิปไตย ที่ประชาชนทุกคนมีส่วนร่วมในการกำหนด