เปิดศักราชใหม่ปีม้าไฟ บรรยากาศในสมรภูมิหาเสียงเลือกตั้งปี 2569 เริ่มเข้มข้นขึ้นตามลำดับ โดยเฉพาะหลังการฉลองเทศกาลปีใหม่ จากนี้ไปก็จะเริ่มเข้าสู่โหมดของการต่อสู้แย่งชิงมวลชนอย่างเต็มรูปแบบ อุณหภูมิการรณรงค์หาเสียงน่าจะดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ จนเข้าสู่โค้งสุดท้าย เพราะการเลือกตั้งรอบนี้มีเดิมพันสูง

จับสัญญาณได้จาก 3 ขั้วการเมืองหลักคือ พรรคภูมิใจไทย พรรคประชาชน และพรรคเพื่อไทย จัดทัพผู้สมัครสส.ครบทุกเขต บ้านใหญ่ชนบ้านใหญ่ ใช้กระแสชนกระสุนเขตต่อเขต อัดแคมเปญนโยบายหาเสียง และประโคมโหมโอ้อวดอ้างสรรพคุณของแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีของพรรค ชนิดที่เรียกว่าไม่มีใครยอมใคร

ดังที่เห็น สภาพการเมืองตอนนี้ จึงถูกผ่าออกเป็น 2 ซีกชัดเจน คือ ซีกหนึ่งของพรรคประชาชน กับอีกซีกของพรรคภูมิใจไทย หลังจากหัวหน้าพรรคทั้งสอง ประกาศแตกหักไม่ร่วมสังฆกรรมจัดตั้งรัฐบาลภายหลังการเลือกตั้ง เกมบนกระดานจึงถูกบีบให้ต้องเลือกระหว่างรัฐบาลพรรคประชาชนกับรัฐบาลพรรคภูมิใจไทย

ในเวลาหาเสียงที่มีอยู่จำกัดเพียง30 กว่าวัน โดยธรรมชาตินั้น แต่ละพรรคย่อมต้องเร่งเครื่องเพื่อสร้างความได้เปรียบคู่แข่งให้ได้มากที่สุด เพราะนี่คือการช่วงชิงอำนาจเพื่อเข้าไปกุมชะตาของประเทศ ฉะนั้นแล้วกลยุทธ์ต่างๆ ทั้งบนดิน-ใต้ดิน หรือกระทั่งวิชามาร ย่อมต้องถูกงัดเอาออกมาใช้ตามจังหวะ เวลา และโอกาสที่เหมาะสมโดยนักเลือกตั้งอาชีพเพื่อเป้าหมายเดียวคือชัยชนะ

เพราะฉะนั้น แม้จะยังไม่เข้าสู่โค้งสุดท้ายก็ตาม แต่เราก็เริ่มมองเห็นสงครามวาทกรรม การวางกลยุทธ์ การสาดโคลน การเดินหมากรุก-รับ-ปรับเกมสู้จากนักเลือกตั้งอาชีพกันแล้ว และเริ่มมีสัญญาณน่าห่วงว่าอาจจะกลายเป็นตัวจุดชนวนขัดแย้งในอนาคตหรือสร้างกระแสความแตกแยกขึ้นในระดับชาติท่ามกลางสถานการณ์ของประเทศที่ยังไม่ปกติ

ตัดไปที่สถานการณ์ชายแดนไทย-กัมพูชา แม้กลับมาอยู่บนเงื่อนไขหยุดยิง แต่ทหารชายแดนยังคงปักหลักประจันหน้าอยู่ในแนวรบแบบตาไม่กะพริบ ภาพการยิงตอบโต้วิ่งฝ่าห่ากระสุนยอมเอาชีวิตเข้าแลกคนแล้วคนเล่าเพื่อปกป้องอธิปไตย ให้คนที่อยู่แนวหลังได้กินอิ่มนอนหลับ เราเองก็ยังไม่รู้จะตอบแทนยังไงดีถึงจะเพียงพอกับการเสียสละอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา

เช่นเดียวกับคนหน้าด่านชายแดนตลอดแนวรบทั้ง 7 จังหวัดจากฝั่งอีสานใต้จรดภาคตะวันออก ระยะทางกว่า 800 กิโลเมตร นับหมื่นนับแสนคนเคยต้องอพยพหลบภัยไปอยู่ในศูนย์พักพิง พวกเขาต้องละทิ้งบ้านเรือน สัตว์เลี้ยง และสูญเสียรายได้ แม้วันนี้ได้กลับไปบ้านแล้วแต่ก็ยังใช้ชีวิตอย่างไม่ปกติสุขนักเพราะยังไว้วางใจอะไรไม่ได้ว่า สถานการณ์จะกลับมาเดือดอีกเมื่อไหร่

ฉะนั้น กลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่า นักการเมืองซึ่งกำลังเปิดสมรภูมิหาเสียงเพื่อแย่งชิงอำนาจอยู่ในเวลานี้ ควรสำเหนียกให้ดีถึงสถานการณ์บ้านเมืองที่เป็นอยู่ ต้องรู้ว่าการหาเสียงควรอยู่ในระดับไหนที่ไม่ใช่การซ้ำเติม หรือบ่อนทำลายความสามัคคีของคนในชาติ อย่างน้อยๆ ก็ควรเกรงใจทหารชายแดนที่เอาชีวิตเข้าแลกเพื่อให้พวกท่านไปยืนบนเวทีหาเสียงได้อย่างปลอดภัยบ้าง