หลังจากพรรคการเมืองหนึ่งถูกชาวประชาจับได้ไล่ทันว่าตั้งใจเจตนาด้อยค่าทหาร เพราะแสดงออกชัดเจนเสมอมาว่า ไม่จำเป็นที่ประเทศไทยต้องมีทหาร โดยบอกว่ามีทหารไปก็เปล่าประโยชน์ ไปรบกับใครก็แพ้เขา ถึงรบไปก็ไม่มีวันชนะ แล้วยังบอกอีกว่ายุคนี้เขาไม่รบกันแล้ว

แต่เมื่อมีศึกสงครามเกิดขึ้นจริง ไม่ว่าจะศึกระหว่างรัสเซียกับยูเครน ศึกระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ ศึกระหว่างไทยกับกัมพูชา เป็นต้น ก็ทำให้พรรคการเมืองที่ด้อยค่าทหารไทยมาโดยตลอดต้องพลิกลิ้นเป็นพัลวัน ออกมาแก้ตัวว่าไม่เคยด้อยค่าทหาร แต่เห็นคุณค่าความสำคัญของทหารมาโดยตลอด เพียงแต่ไม่ต้องการให้ทหารเกณฑ์ต้องซักกางเกงในให้เมียนายทหาร แถมยังสนับสนุนให้ทหารซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์อย่างเต็มอกเต็มใจ แบบชนิดที่ว่าขอซื้ออาวุธอะไรมาก็ไม่เคยขัดข้อง

แต่ไม่ว่าจะพยายามโกหกแก้ตัวอย่างไรก็ตาม มันไม่ทำให้คำพูดด้อยค่าทหารที่เคยถูกปล่อยออกจากปากของหัวหน้าพรรค และคนระดับแกนนำพรรคไปแล้ว ถูกลบเลือนให้สูญหายไปได้ แต่มันยิ่งทำให้คนส่วนใหญ่เห็นถึงธาตุแท้ของพรรคดังกล่าวว่ากลับกลอก โกหกพกลม ไม่กล้ายอมรับความจริง แล้วมันยิ่งทำให้ถูกสาธารณชนขุดเรื่อง มีทหารไปทำไม มีไปก็รบแพ้เขาตลอด ไม่มีวันชนะ ไม่ต้องซื้อเรือดำน้ำ แต่ใช้เรือประมงติดปืนก็พอแล้ว ฯลฯ

ไปๆ มาๆ ก็โกหกเรื่องซื้อเครื่องบินกริพเพน โดยอ้างว่าเป็นผู้อนุมัติให้ซื้อ ซึ่งต้องบอกว่าโกหกอย่างที่สุด โกหกสุดๆ เหตุที่ต้องโกหกก็เพราะถูกสาธารณชนรุมประณามที่เคยจงใจด้อยค่าทหารไว้อย่างหนักหน่วง แต่เมื่อกัมพูชาจงใจรุกรานไทย จนไทยต้องปกป้องดินแดนของไทยไว้ ทำให้สาธารณชนเห็นชัดถึงความสำคัญ และจำเป็นของทหารกับการปกป้องเขตอธิปไตยของเราไว้ ก็จึงทำให้พรรคที่เคยประณามทหารอย่างหนัก ต้องพลิกลิ้นโดยพลัน

ขอบอกตรงๆ ว่าคณะรัฐมนตรีเป็นผู้อนุมัติจัดซื้อเครื่องบินกริพเพน ย้ำว่าฝ่ายบริหารเป็นผู้อนุมัติซื้อ ไม่ใช่สภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้อนุมัติซื้อ เมื่อคณะรัฐมนตรีอนุมัติจัดซื้อแล้ว ก็ต้องทำร่างพระราชบัญญัติงบประมาณส่งให้สภาผู้แทนฯ พิจารณาในวาระต่อไป ย้ำว่าการที่พรรคด้อยค่าทหารบอกว่าเป็นผู้อนุมัติซื้อกริพเพน จึงไม่เป็นความจริง แต่ไม่ปฏิเสธว่าในการลงมติอนุมัติงบประมาณนั้น สภาผู้แทนฯ ต้องมีส่วนพิจารณา แต่เป็นการพิจารณางบประมาณทั้งฉบับ ซึ่งเป็นงบฯ รวม ดังนั้น การที่พรรคด้อยค่าทหารจงใจโกหกว่าอนุมัติซื้อกริพเพน จึงเป็นเรื่องเท็จทั้งเพ

การที่กัมพูชาจงใจรุกรานไทย และเปิดฉากทำสงครามกับไทยก่อน ทำให้ทหารไทยต้องแสดงแสนยานุภาพด้านกำลังรบ แต่ถึงกระนั้น ทหารไทยจำนวนกว่า 20 นาย ก็ต้องเสียชีวิตไปในการสู้รบ และบาดเจ็บทั้งสาหัสและบาดเจ็บไม่สาหัสอีกกว่าร้อยนาย ซึ่งประเด็นนี้ทำให้คนไทยเห็นถึงความสำคัญของทหารอย่างชัดเจน จึงให้การสนับสนุนทหารเพื่อให้รักษาเขตอธิปไตยของไทยไว้ให้ได้

เมื่อเสียงจากสาธารณชนดังกังวานไปในทิศทางนิยมชมชอบและให้ความศรัทธาทหารอย่างชัดเจน ก็ทำให้พรรคการเมืองที่เคยด้อยค่าทหารต้องพลิกลิ้น แล้วเล่นละครการเมืองตบตาสาธารณชนว่าพรรคของตนเองสนับสนุนทหารด้วยเช่นกัน ดังนั้น เพื่อให้พรรคที่เคยด้อยค่าทหารไม่ถูกสาธารณชนรุมประณาม พรรคนั้นก็จึงต้องเล่นบทรักทหารสนับสนุนทหาร และเห็นใจทหาร แต่ย้ำว่าไม่ว่าจะโกหกสาธารณชนอย่างไรก็ตาม ไม่มีวันที่สาธารณชนจะลืมคำต่ำๆ จากพรรคนั้นที่เคยหยามเหยียดทหารว่า มีทหารไว้ทำไม รบกับใครก็ไม่ชนะ คนไทยที่ติดตามพฤติกรรมทรามๆ ของพรรคดังกล่าวจดจำได้ดีว่าพรรคนั้นชื่ออะไร