หลักคิด : มนุษย์เป็นสัตว์สังคมอยู่คนเดียวไม่ได้ ต้องมีเพื่อนมิตรและสังคม จึงจะอยู่ได้

ด้วยการศึกษาเรียนรู้จักและเข้าใจตนเอง คือ: การเข้าใจมนุษย์ คือใคร?

ซึ่งมีหัวใจสำคัญ คือ: มนุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐ คือ สามารถฝึกฝนและพัฒนาได้

เป็นเหตุเป็นผลที่สำคัญ ที่ทำให้ เราควรที่จะต้องศึกษาเรียนรู้ และนำมาพัฒนาตนเอง

ได้ในหลายเรื่องที่สำคัญต่อชีวิต

ทั้ง ความสามารถในการเรียนรู้ การพัฒนา การต่อยอด

การปรับปรุงแก้ไขตนเอง ทั้งกาย สุขภาพและจิตใจ

ซึ่งได้ทำอย่างต่อเนื่องมาตลอด ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี รวมทั้งที่สำคัญคือ “ด้านจิตใจ”

ปู่จิ๊บมาเรียนรู้ในภายหลัง : จากการมีหลักคิด ถึงความสำคัญของการสรุปบทเรียนประจำต่อเนื่อง

: ซึ่งได้ทำเราเห็น ข้ออ่อนข้อจำกัดของการคิดและการทำงาน รวมทั้งการสัมพันธ์กับผู้อื่น

นอกจากข้อดี จุดแข็ง ที่เรามีมา จากการมีสิ่งแวดล้อมที่ดีรอบตัวเรา

พ่อแม่ปู่ย่าตายาย ครูบาอาจารย์ เพื่อนมิตร คบที่เราคบหาสมาคม คนในชุมนุมหรือหมู่บ้านเดียวกัน

และเรื่องปู่จิ๊บ เป็นสัตว์สังคม ต้องมีญาติและเพื่อนเยอะ จึงมักทำงานสำเร็จ มีใจสุขสงบ

• ความคิด และกรอบคิด ต่อ “การมีเพื่อน” มีการพัฒนาก้าวไป ตามวันอายุ และประสบการณ์

@ตอนเด็กหรือเป็นละอ่อน

๑.เพื่อนบ้าน :

ปู่จิ๊บจะมีเพื่อนบ้าน ที่เล่นในการเล่นที่โดดเด่นในยุคนั้น

กระโดดยาง หมากเก็บ เป่ายาง ลูกแก้ว ตีต่อเตย ทอยเส้น เล่นบอล ปั้นดินน้ำมัน ทอยรูป ฯลฯ

และเพื่อนบ้านที่ทุกตอนเย็น ที่มักจะมาฟังวิทยุและดูทีวีช่อง 8 ที่บ้าน “ร้านชัยประสาน”

ซึ่งมีและเปิดวิทยุโทรทัศน์ให้ เด็กๆและผู้ใหญ่ มาร่วมฟังและชม ข่าวสารคดี นิยาย รายการเกมส์ ฯ

เป็นความสนุกสนานเพลิดเพลินใจในยามเป็นเด็ก

๒.เพื่อนที่โรงเรียน ตั้งแต่อนุบาล ประถม มัธยม ฯลฯ

การเล่น หรือการสนทนาสังสรรค์ ส่วนใหญ่ มักจะอยู่ในคนรุ่นเดียวกัน ชั้นเดียวกัน

แต่ก็มี เพื่อนหลากหลายรุ่น ที่ร่วมกิจกรรมด้วยกัน

@ในสมัยเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง

ปู่จิ๊บ มีกิจกรรมร่วมหลายรุ่นในเรื่องเดียวกัน คือ

การเรียนคำสอนทางศาสนาคริสต์สตางค์ (โรมันคาทอลิก)

ซึ่ง ทางคุณแม่ จะผ่านมาทั้ง โรมันคาทอลิก : จึงให้ลูกชาย ได้มาเรียนด้วยฯ

ได้รับรู้หลักธรรม และคำสอนของพระเยซูฯ อีกด้วย

(เพื่อนๆ ในห้อง ก็จะเรียนหลักทางพุทธฯกัน )

@เพื่อนมิตรในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (2508-9)

จะมีความพิเศษออกไป ซึ่งเป็นเรื่องที่มีลักษณะเฉพาะ คือ

โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไทฯ กรุงเทพฯ

ทุกคนจะมีเพื่อนจากแทบทุกจังหวัดภาคของประเทศ

เป็นเรื่องราวที่มีคุณค่ายิ่งนัก

@วิศวจุฬาฯ และ จุฬาฯ (2510 – 2515)

และในส่วนที่คณะวิศวจุฬาฯ และคณะอื่นๆในจุฬาฯ

การมีเพื่อนต่างคณะเป็นเรื่องทั่วไป

แต่สำหรับปู่จิ๊บ มีเพื่อนต่างคณะหลากหลาย และมากพอควร

จากกิจกรรมต่างๆ ที่ได้ไปร่วม

ทั้งจากชมรมวิชาการคณะวิศวจุฬาฯ ที่มีบทบาทสูงทั้งในจุฬาฯและมหาวิทยาลัยต่างๆ

ทั้งจากชมรมต่างๆ ที่มีมากมายในสโมสรนิสิตจุฬาฯ

ชมรมปาฐกถาและโต้วาที ชมรมบริการโลหิตและสังคมสงเคราะห์

ชมรมค่ายอาสาสมัครฯ

การเลือกตั้งฯ

ยิ่งการที่ “ปู่จิ๊บ” ลงสมัครเลือกตั้ง อุปนายกสจม.คนที่ 1 ในนามคณะวิศวฯ

ซึ่งจะต้องผ่านการลงมติของสภาซีเนียร์ของคณะฯ

ได้ออกหาเสียงอย่างหนัก และได้รับการเลือกตั้งมาเป็นอันดับหนึ่งฯ

และต่อมา ก็รับเลือกจากคณะกรรมการสโมสรฯให้เป็น “นายกสจม.”

เนื่องจาก ผู้ที่ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกฯ คนแรก สอบในการสอบซ่อมไม่ผ่านฯ

และผู้ที่ได้เป็นนายกฯแทน แพ้ประชามติของชาวจุฬาฯ

ช่วงการทำกิจกรรมฯ “ปู่จิ๊บ” เอาจริง ด้วยความรับผิดชอบฯ

ทำกิจกรรมมากกว่าการเรียนฯ สร้างผลงานให้จุฬาฯไม่น้อยในยุคนั้น

มีผลให้สอบตก (ซ้ำชั้น) 2 ปี

สรุป : คือ เรียน 6 ปี จากหลักสูตร 4 ปี

แต่โดยส่วนตัว การมีเพื่อนมีกัลยาณมิตรหลากหลายในช่วงเรียนมหาวิทยาลัย

และมีอีกมากมายตามลำดับของชีวิต ต่อเนื่องตลอดมา

เป็นเรื่องที่คุ้มค่าสำหรับชีวิตและการทำงานทั้งในช่วงนั้นและต่อมาจนถึงวัยชรา วันนี้

• หลังจบการศึกษา มีปริญญาตรี วิศวจุฬาฯ

ยังคงมีเพื่อน และแสวงหาความเป็นเพื่อนจาก กิจกรรมในช่วงเวลาต่างๆ

: ซึ่งเป็นความภูมิใจในตนเอง ที่สามารถรักษา “อุดมคติ สุจริตซื่อตรง” มาได้ตลอด

ซึ่งไม่ต้องมีความรู้ ความคิดอะไร เพิ่ม

มันเป็นเรื่องปกติธรรมดา จากการดำรงชีวิตและพัฒนาตนเอง

โดยมีแบบอย่างที่ดีงาม ของ ก๋งยาย ป๋าแม่ ครู พระ

ในส่วนของครู : ส่วนหนึ่งคือ กติกาและหลักคิดของโรงเรียน

เช่น โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง คือ : วิริยะ อุตสาหะนำมาซึ่งความสำเร็จ

และที่สำคัญยิ่ง อันเป็นหัวใจคือ

“แบบอย่างจากฟ้า ในหลวง รัชกาลที่ ๙”

ที่ได้เห็นได้รับรู้ ส่วนใหญ่ทางอ้อม และบางส่วนเป็นทางตรง

ที่ได้มีโอกาสพิเศษของชีวิต โดยเฉพาะ เหตุการณ์“๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖”

ชัยวัฒน์ สุรวิชัย