“ทุกงานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา ทุกพายุบ้าต้องมีวันจบ”

ดูเหมือนจะเป็นวาทกรรมที่ผู้คนทุกชาติทุกภาษาต่างนำมาใช้กันอย่าง “สุรุ่ยสุร่าย” และ “กระจุยกระจาย” เพราะเป็น “สัจจะความจริง” ที่ “จริงที่สุด”

“จริงที่สุด” เพราะ “ไม่มีงานเลี้ยงไหน” ที่ผู้คน “จะสวาปามกับอาหารถึงขั้นท้องแตกตาย”

นอกจาก “เฒ่าชูชก” ใน “นิทานชาดก” ที่ “หม่ำอาหารถึง 200 จานจากฝีมือแม่ครัว ณ กรุงอุชเชนี ที่พระเจ้าสัญชัยจัดเลี้ยงชูชกเป็นการตอบแทนที่ออเฒ่าเจ้าเล่ห์ยอมให้ถ่ายตัวกัณหาและชาลีหลุดจากการเป็นทาสของชูชก”

“จริงที่สุด” เพราะ “ไม่มีพายุสุดบ้าลูกไหน” ที่ถล่มโลกจนยับเยิน “จะเล่นงานอย่างยาวนานและยาวไกลโดยไม่รู้จบ”

ดังนั้น ใน “สงครามสหรัฐจับมือกับยิวรุกรานอิหร่าน” จนกลายเป็น “มหาสงคราม”ที่สร้างความวินาศสันตะโรทั่วแผ่นดินตะวันออกกลาง และกระทบเศรษฐกิจ198 ประเทศทั่วโลก เพราะราคาน้ำมัน “พุ่งทะยานทะลุเมฆ” กูรูทั้งหลายต่างฟันธงว่า “สงครามน่าจะจบลงในไม่ช้า” เพราะ “คู่สงครามต่างอยากเลิกรบโดยต่างชนะกันไม่ได้” รบยาวนานต่อไปก็มีแต่ “ฉิบหาย” กันทุกฝ่าย

“อิสราเอล” ที่ “ยับเยิน” กับสงครามครั้งนี้ยิ่งกว่าครั้งใดๆ รู้ชัดแล้วว่า“ตนกับสหรัฐร่วมกันทำลายอิหร่านไม่สำเร็จ” แต่ก็ “พอใจในระดับหนึ่ง” ตรงที่“อิหร่านจะไม่เป็นภัยต่อยิว” อย่างดุฉกรรจ์ประมาณ 5 ถึง 10 ปี นับจากนี้

สำหรับสหรัฐ ดูเหมือน “จักรพรรดิเนกไทแดง” ก็ได้ประจักษ์ความจริงแล้วว่า เป้าหมายที่ตนจะรบชนะอิหร่านแบบ “เผด็จศึกแบบฟ้าแลบ ฟ้าผ่า” เหมือน “เล่นงานเวเนซุเอลา” นั้น เป็นแค่ “ฝันที่เป็นไปไม่ได้” และ “ทรัมป์ไม่ต้องการรบยืดเยื้อ” เพราะจะทำให้สหรัฐติด “หล่มสงคราม” เหมือนตอนทำ “สงครามเกาหลี สงครามเวียดนาม สงครามอิรัก สงครามอัฟกานิสถาน” จนกลายเป็น “มะกันขาดทุนป่นปี้”

การทำสงครามกับอิหร่านครั้งนี้ เป็นการลงทุนอย่างมหาศาลยิ่งกว่าครั้งใด“แค่ 12 วันเท่านั้น ก็ต้องใช้เงินไปไม่ต่ำกว่า 3 แสนล้านบาท หากรบยืดเยื้อต่อไปจะหายนะขนาดไหน? พ่อค้าอย่างทรัมป์หรือจะยอมเสี่ยง”

แถมสงครามครั้งนี้ อเมริกาไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย แต่รบเพื่อยิวแท้ๆ จนชาวอเมริกันกว่า 75 เปอร์เซ็นต์ออกมาต่อต้านสงครามรุกรานอิหร่านแล้ว

ดังนั้น พ่อค้าตัวจริงอย่างทรัมป์จึงต้องการจบเกมที่ขาดทุนจนตูดปะโดยจะประกาศแบบศรีธนญชัย

“สหรัฐชนะแล้ว” แล้วสั่ง “ลุงย้อยเก็บฉากละครสงครามครั้งนี้”

หากทรัมป์ไม่รีบรูดม่านละครสงครามอ่าว ชาติต่างๆ ทั่วโลกกว่า 198 ประเทศ อาจปาก้อนอิฐขึ้นไปบนเวทีละครกันอย่างกระหน่ำ

“ทุกงานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา ทุกพายุบ้าต้องมีวันสงบ และทุกละครต้องมีบทจบอวสาน”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม