งูเห่าหนาวคราวใกล้ตายท้ายหมู่บ้าน
                                                               ชาวนาผ่านพาลสงสารหันไปอุ้ม
                                                               นำมาบ้านรานเตาไฟให้ไอรุม
                                                               หวังจะคุ้มครองหมายให้รอดพ้น

                                                                            เมื่องูร้ายหายหนาวเลื้อยเข้าฉก
                                                               ตรงหน้าอกหกล้มคว่ำคล้ำเลือดข้น
                                                               คาข้าวคำค้ำมือกร้าน-การจำนน
                                                               นี่คือผลตอบแทนแสนเนรคุณ

                                                                            นางงูเห่าเฝ้าร้องไห้ป้ายน้ำตา
                                                               เดินสายขายมารยาประสาสถุล
                                                               ฉวยโอกาสมัดใจเหยื่ออ้างเจือจุน
                                                               ปักหมุดทุนสามานย์ทางการเมือง

                                                                            จะดราม่าหาอะไรกับใครเล่า
                                                               แสร้งคุดคู้เหมือนงูเห่าซึมเหงาเซื่อง
                                                               รอชาวนามาพยุงให้รุ่งเรือง
                                                               เพื่อหนุนเนื่องเฟืองกลคนจัญไร

                                                                            ความระยำจำนำข้าวอันฉาวโฉ่
                                                               ประโคมโอ่โฆษณากลับมาใหม่
                                                               ที่ฉิบหายหลายสิบล้านผ่านมือใคร
                                                               ถูกหลอกใช้ถ่ายประโยชน์โคตรบางคน

                                                                            สมสันดานงานถนัดการจัดฉาก
                                                               ปลุกผีลากกระชากนั่งทั้งคิดปล้น
                                                               ฝูงงูเห่าเข้าคืบคลานผ่านเล่ห์กล
                                                               เพื่อหวังผลเลือกหนใหม่ได้กลับมา

                                                                            ชาวนากับงูเห่าเคยเล่าขาน
                                                               คือนิทานการหักหลังหวังลอบฆ่า
                                                               ควรตีงูให้ตายอย่าได้ช้า
                                                               จะดีกว่านำมาปกกับอกตน

                                                                            มีอะไรให้เชื่อได้ในข้าวเน่า
                                                               ตีหน้าเศร้าเฝ้าก่นร้องว่าหมองหม่น
                                                               อันงูร้ายย่อมคายเชื้อเพื่อฆ่าคน
                                                               ย่อมต้องพ่นพิษใส่หมายชีวิต !

“เจริญขวัญ”