ในเมืองฟลอเรนซ์ในช่วงศตวรรษที่ 15 ต่อเนื่องถึงศตวรรษที่ 16   มีตระกูลที่ทรงอำนาจอยู่สองตระกูลใหญ่ด้วยกัน คือ  ตระกูลเมดิชี่ และ  ตระกูลบอร์เจีย(HOUSE OF BORGIA)

                ที่เป็นตระกูลที่ทรงอำนาจก็เพราะ  แต่ละตระกูลต่างก็มีสมาชิกในครอบครัวหลายคนขึ้นสู่ตำแหน่งที่ทรงอิทธิพลของยุโรปในช่วงนั้น  คือ  ตำแหน่งสันตะปาปา   โดยที่ตระกูลบอร์เจีย มีสมาชิก 2 คนที่ขึ้นสู่ตำแหน่งสันตะปาปา คือ  สันตะปาปา คาลลิคตุส ที่ 3(POPE CALIXTUS III)  และ  สันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ ที่ 6 (POPE ALEXANDER VI)

                ในขณะที่  ตระกูลเมดิชี่ ก็มี มีมีสมาชิก 2 คน ก้าวขึ้นมาเป็นสันตะปาปา มีพระนามว่า  สันตะปาปา ลีโอ ที่ 10(POPE LEO X)  และ สันตะปาปา คลีเมนต์ที่ 7 (POPE CLEMENT VII)

                ดังนั้น   ย่อมถือว่า  ศักดิ์ศรีของตระกูลเมดิชี่ แห่ง ฟลอเรนซ์ ยิ่งใหญ่ไม่แพ้ใครในยุโรปยุคนั้น 

(สันตะปาปา คลีเมนต์ที่ 7 ได้เรียกขานการหมั้นหมายระหว่าง เฮนรี่ แห่ง ออร์ลีออง กับ แคทเธอรีน ว่า  เป็นการแต่งงานครั้งยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์โลก)

                ดังนั้น  แคทเธอรีน แห่ง เมดิชี่ จึงไม่น่าจะต้องหวาดหวั่นใดๆ ในการเดินทางไปแต่งงานกับรัชทายาทของฝรั่งเศส    แต่เธอก็หวาดหวั่นมากทีเดียว

                นอกจากเหนือจากการเป็น “ผู้หญิงปากกว้างเกินไป   มีตาโปนเกินไป  และสีผิวซีดจนเกินไป ”  ตามที่ทูตจากเมืองเวนิสเคยบันทึกไว้แล้ว   

แต่บันทึกก็บอกถึงแง่มุมที่ดีๆของเธอเอาไว้เหมือนกันว่า  “ เธอเป็นผู้หญิงที่มีบุคลิคที่สะดุดตามาก  เรือนร่างมีรูปทรงแบบผู้หญิงชัดเจน  ผิวพรรณสะอาด และ  มีมือที่สวยงาม” ซึ่งน่าจะเป็นจุดที่สร้างความมั่นใจให้เธอได้

(แคทเธอรีน หลังจากวันแต่งงาน  ตาก็ไม่ได้โปนจนน่าเกลียด  อาจเป็นไปได้ว่า  ตอนอายุ 14 ปี  เธอจะผอมมากจนทำให้ดูตาโปน)

สิ่งที่แคทเธอรีน หวาดหวั่นมากที่สุดในการเดินทางไปแต่งงานกับ เฮนรี่ รัชทายาทของฝรั่งเศส ก็คือ  การที่เธอเป็นคนเตี้ยเกินไป

                เรื่องนี้ทำให้เธอถึงกับต้องเรียกหาศิลปิน หรือ หากจะเรียกตามภาษาแฟชั่นทุกวันนี้ก็คือ สไตลิสต์  ให้มาช่วยออกแบบเครื่องแต่งกายของเธอให้ดูดีที่สุดในสายตาของประชาชนชาวฝรั่งเศส

                ต้องไม่ลืมว่า  ฟลอเรนซ์ในช่วงเวลานั้น  เป็นแหล่งชุมนุนของศิลปินระดับพระกาฬของอิตาลีทั้งสิ้น  ไม่ว่าจะเป็น  ไมเคิลแองเจโล  และบรรดาลูกศิษย์ลูกหาของเขา และ ศิลปินคนดังอื่นๆอีกมากมาย   และ ตระกูลเมดิชี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลอเรนโซ ผู้ยิ่งยง จากตระกูลเมดิชี่ ก็เป็นผู้อุปถัมภ์บรรดาเหล่าศิลปินเกือบทุกคนของฟลอเรนซ์ในยุคก่อนหน้านี้

                ท่านผู้อ่านอาจจะไม่เชื่อว่า   ในยุคปี ค.ศ. 1533  เมืองฟลอเรนซ์ มีความเจริญก้าวหน้าในด้านศิลปะ  การออกแบบ มากกว่าประเทศฝรั่งเศสอย่างเทียบกันไม่ได้เลย 

(กระเป๋าเดินทางในยุคศตวรรษที่ 16  สมัยเดียวกับ แคทเธอรีน)

                ในตอนนั้น  เครื่องหนังของฟลอเรนซ์ มีความก้าวหน้าไปไกลกว่าฝรั่งเศสอย่างมาก  จนถึงขั้นสามารถตอกทองคำลงไปบนเครื่องหนังให้เป็นลวดลายที่สวยงามได้  ซึ่งแคทเธอรีน ก็ได้ขนเอากระเป๋า   กล่องใส่เสื้อผ้า  และ อุปกรณ์อื่นๆที่ทำด้วยหนังสัตว์จำนวนมาก  เดินทางกับเธอไปยังฝรั่งเศสด้วย

                ว่ากันว่า  บรรดาเครื่องหนังเหล่านี้ ได้สร้างความตื่นเต้นประทับใจให้แก่ชาวฝรั่งเศสเป็นอย่างมาก  จนบางกระแสบอกว่า  เครื่องหนังชื่อดังของฝรั่งเศสยี่ห้อ หลุยส์ วิตอง อาจเป็นการพัฒนาต่อยอดมาจากเครื่องหนังที่แคทเธอรีน นำมาจากฟลอเรนซ์ในวันนั้น ก็เป็นไปได้   

                การออกแบบเสื้อผ้าหน้าผมของแคทเธอรีน นั้น  คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับบรรดาศิลปินเอกของฟลอเรนซ์   แต่สิ่งที่แคทเธอรีนต้องการมากที่สุดดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ศิลปินเหล่านี้คาดไม่ถึง

(กระเป๋าถือของ แคทเธอรีน ในยุคนั้น   ก็น่าจะมีรูปร่างหน้าตาไม่ต่างไปจากนี้เท่าไหร่นัก)

                เธอต้องการสิ่งออกแบบที่ทำให้เธอดูสูง   และมีความสง่างามกว่า  ผู้หญิงที่มีรูปร่างเตี้ยกว่า 150 เซนติเมตร  

                ดังนั้น  ศิลปินของฟลอเรนซ์จึงต้องระดมหัวสมอง เพื่อจะคิดสร้างสรรค์สิ่งประดิษฐที่จะทำให้เธอดูสูงขึ้น  และลงท้ายด้วยรองเท้าที่เสริมพื้นให้ผู้สวมใส่ดูสูง

(กระโปรงของสุภาพสตรีในศตวรรษที่ 15 -16 )

                โดยปกติ   กระโปรงของสุภาพสตรีในยุคนั้น  จะยาวจนระพื้นอยู่แล้ว   จึงไม่มีใครที่จะสามารถมองเห็นว่า   เธอสวมใส่รองเท้าอะไรอยู่ข้างในกระโปรงนั้นๆ 

                แต่ปัญหาว่า  แคทเธอรีนไม่เคยสวมรองเท้าที่มียกพื้น หรือ  นั่งร้านสูงๆแบบนี้มาก่อน   เธอจะทำอย่างไร 

                พบกับ  รองเท้าส้นสูงของแคทเธอรีน ในสัปดาห์หน้าครับ  

เสรษฐวิทย์  ชีรวินิจ