ตั้งแต่คุณพรรณิการ์ วานิช ปรากฎตัวทางสื่อในฐานะโฆษกพรรคอนาคตใหม่ ผมก็ไม่เคยเห็นเธอจะยินดีอะไรกับสังคมไทยเลย โดยเฉพาะเรื่องการเมือง นั่นก็เพราะจิตเธอหมกมุ่นอยู่กับลัทธิอุดมการณ์ที่หลงใหลมัน เมื่อมองอะไรก็ต้องมองผ่านลัทธิอุดมการณ์โดยอัตโนมัติ เหมือนใส่แว่นสี

คุณพรรณิการ์ประกาศตัวเองอย่างภาคภูมิว่าเป็นนักประชาธิปไตย และอยู่ในฝ่ายประชาธิปไตย แต่การกระทำของเธอกลับตรงกันข้าม อะไรที่ไม่เป็นไปตามลัทธิอุดมการณ์หรืออย่างใจเธอต้องการ สิ่งนั้นต้องเป็นสิ่งที่ผิด กระทั่งชั่วร้าย ล้าหลัง และจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องยกเลิก เพิกถอน ทำลายล้างมัน

เธอเป็นนักประชาธิปไตยที่ห้ามใครคิดต่าง

เป็นนักปฏิวัติที่มุ่งแต่จะจัดการคนอื่น - สิ่งอื่น ยกเว้นตัวเอง

อย่างเรื่องรัฐธรรมนูญเธอก็ประกาศว่า “รัฐธรรมนูญฉบับนี้เฮงซวยทั้งฉบับ” ! (ต้องนับว่าเธอแน่มาก)

จึงต้องมาดูว่ามีใครบ้างที่ “เฮงซวย”

1. คณะผู้ร่างและผู้รับรองรัฐธรรมนูญฉบับนี้ เฮงซวย!

2. ประชาชนผู้ลงประชามติเห็นชอบก็ เฮงซวย!

3. ประชาชนที่ลงคะแนนทุกคน ไม่ว่าจะเลือกใคร ก็เฮงซวย!

แต่ไม่ทราบว่าคุณพรรณิการ์จะเหมารวมถึง “บุคคลและคณะบุคคล” ที่ดำรงสถานะ - หน้าที่ต่างๆในรัฐธรรมนูญนี้ ตั้งแต่ประมุขของชาติจนถึง ส.ส. - กกต. ด้วยหรือไม่?

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่ผมจะพูดถึง ผมอยากบอกแค่ว่า...อะไรที่คุณพรรณิการ์ รวมทั้งพรรคฝ่ายค้านเห็นว่าไม่ดี ไม่ถูกใจ ไม่ถูกต้อง ก็ควรจะทำให้มันดี ถูกใจและถูกต้องสำหรับตนและฝ่ายตนให้เป็นรูปธรรม

ถ้ารัฐธรรมนูญไม่ดี ไม่ถูกใจ ไม่ถูกต้อง ก็ควรอย่างยิ่งที่พรรคฝ่ายค้านจะร่างมันขึ้นมาตามทัศนะของตน จะเรียกว่าฉบับอะไรก็ตามใจ แต่ผมขอเรียกส่วนตัวว่า “ฉบับคุณช่อ”

ร่างแล้วก็นำเสนอแก่สาธารณชน เพื่อพิจารณาว่าเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยในมาตราใด

ผมเชื่อว่าคนที่เชียร์คุณพรรณิการ์กับพรรคอนาคตใหม่ รวมทั้งพรรคฝ่ายค้าน ยังมีพอๆกับคะแนนเสียงเลือกตั้งที่ผ่านมา คนเหล่านี้ต้อง “เห็นชอบ” กับร่างรัฐธรรมนูญฉบับคุณช่อแน่ และพวกเขาจะเป็นกำลังสำคัญในการ “หาเสียง” ให้แก่รัฐธรรมนูญฉบับนี้

ตอนเปิดเวทีโจมตีรัฐบาลและรัฐธรรมนูญในสถานที่ต่างๆ คนฟังก็จะได้รู้เห็นสาระในรัฐธรรมนูญอย่างเป็นรูปธรรม พร้อมกันนั้นก็สามารถสุ่มหรือลงมติอย่างไม่เป็นทางการได้ด้วย วิธีนี้ผมเห็นว่าดีกว่าการตระเวณก่นด่าไปเรื่อยๆ

ยิ่งได้รับเสียงสนับสนุนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งกดดันรัฐบาลมากเท่านั้น แม้จะยังแก้รัฐธรรมนูญไม่ได้ในสภาปัจจุบันนี้ แต่เมื่อถึงสมัยที่พรรคฝ่ายค้านได้เป็นรัฐบาล ก็สามารถนำร่างรัฐธรรมนูญฉบับคุณช่อเสนอในสภาได้เลย

รัฐธรรมนูญฉบับ คสช. ไม่ได้ดีอะไรนัก ผมก็ไม่เห็นด้วยที่ให้มี สว. แต่งตั้ง และโหวตเลือกนายกรัฐมนตรี แต่ผมยอมรับเสียงประชามติ (และเหตุผลของพวกเขา) นี่เป็นพื้นฐานง่ายๆของ “ระบอบเลือกตั้ง” คุณพรรณิการ์และ ส.ส. ทุกคนก็คลอดจากรัฐธรรมนูญฉบับนี้

ส่วนเรื่องเห็นด้วยไม่เห็นด้วยก็เป็นสิทธิ์ของคุณพรรณิการ์ และควรทำอย่างที่ผมเสนอมา

ไม่ต้องห่วงว่าหลายมาตราจะผิดกฎหมายและผิดใจประชาชนค่อนประเทศ เพราะมีคุณปิยบุตรและทีมกฎหมายที่ได้รับการยกย่องว่า “ระดับเทพ” อยู่แล้ว คือทำให้มันเป็นเรื่องที่สร้างสรรค์และแยบคายได้

แต่ต้องยอมรับว่า "เลี่ยงกฎหมายได้ เลี่ยงเจตนาไม่ได้"

แต่ทั้งหมดก็ดีกว่าทำตัวเป็น "เจ้าแม่แห่งความถูกต้อง" และก่นด่าทุกคนทุกอย่างที่ไม่ถูกใจตนอย่างทุกวันนี้.