พวกเราต่างก็ชอบกินอาหารต่างๆ นานา และมีความรู้เกี่ยวกับสารอาหารต่างๆ เหล่านี้ไม่มากก็น้อย เช่น อาหารทะเล บางคนคิดว่าเป็นแหล่งอาหารที่ดี บางคนคิดว่ามีไขมันมากไป ผมจึงขอนำอาหารต่างๆ เหล่านี้มาเผยแพร่ให้พวกเราทราบ ทั้งนี้ไม่ใช่ว่าให้กินหรือไม่ให้กิน แต่อยากให้มีความรู้ ข้อมูลที่ถูกต้อง จะได้กินมาก(ได้) กินน้อย (บ้าง) ตามความเหมาะสม

Shellfish ไทยเรียกกว้างๆ ว่า “หอย” ผมขอใช้คำว่า Shellfish แทนหอยนะครับ เพราะจริงๆ แล้ว Shellfish ไม่ใช่หอยอย่างเดียว มันเป็น “ต้นตระกูล” (ชื่อรวม) ของสัตว์ทะเลหลายๆ อย่างเลยครับ

Shellfish หรือ “หอย” คือ สัตว์ทะเลที่มีเปลือก แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด คือ 1) Crustaceans คือ กุ้ง Crayfish (กั้ง), ปู กุ้งมังกร ฯลฯ 2) Mollusk คือ clams (หอยชนิดหนึ่ง) หอยเชลล์ หอยนางรม หอยแมลงภู่ ฯลฯ 3) ฯลฯ cephalopods เช่น squid (ปลาหมึก), Octopus (ปลาหมึกยักษ์), cuttlefish (หมึกกระดอง) ฯลฯ

Shellfish เป็นสัตว์ที่ให้พลังงานไม่มาก เป็นแหล่งอาหารที่ดีสำหรับโปรตีน และไขมันที่มียังเป็นไขมันประเภทดี รวมทั้งยังมี micronutrients (สารอาหารรอง) อีกมากมาย

3 ounces (85 กรัม) ของ Shellfish ชนิดต่างๆ มีอะไรบ้าง

ไขมันส่วนใหญ่เป็นไขมันประเภทดี คือ omega 3 fatty acids ซึ่งมีผลดีต่อหัวใจ สมอง ฯลฯ และShellfish ยังมีธาตุเหล็ก, zinc, magnesium, วิตามินบี12 ฯลฯ

ถ้าจะกิน Shellfish ควรกินแบบนึ่ง ย่าง อบ มากกว่าทอด เพราะการทอดจะเพิ่มไขมันเข้าไปอีก

การกินอาหารที่มีโปรตีนมากจะทำให้มีความรู้สึกอิ่มนานกว่าสารอาหารประเภทอื่นๆ ทำให้กินแล้วไม่หิวอีกนาน

ข้อเสียของการกิน Shellfish คือ Shellfish อาจมีปรอท หรือ cadmium FDA แนะให้กิน 3-5 ounces (หรือ 85-140 กรัม) ของปลาที่มีปรอทน้อย 2 ครั้งต่อสัปดาห์ ฉะนั้นถ้ากิน Shellfish ที่มีปรอทไม่เกินนี้ก็จะปลอดภัย

Shellfish บางอย่าง อาจมีเชื้อโรคปนเปื้อนเช่น กลุ่ม mollusks-clams, หอยเชลล์, หอยนางรม, หอยแมลงภู่ เป็นสาเหตุมากกว่า 45% ของโรคที่เกิดจากการกินอาหารทะเลในสหรัฐอเมริกา (1973-2006) อาจเป็นได้ทั้ง bacteria, ไวรัส, พยาธิ โดยเฉพาะถ้ากินดิบๆ หรือมีการแช่เย็นไม่ถูกวิธี

คนบางคนอาจเกิดอาการแพ้ Shellfish ได้มากกว่าอาหารชนิดอื่นๆ ทำให้เกิดอาการอาเจียน คลื่นไส้ ปวดท้อง คอ ลิ้น ปากบวม ผื่น ลมพิษ หายใจไม่ออก หรือถึงกับมีภูมิแพ้รุนแรงเฉียบพลัน (anaphylactic shock) ได้

นพ.พินิจ กุลละวณิชย์