ผมสนใจการใช้พลังงานทางเลือก โดยเฉพาะพลังงานจากแสงอาทิตย์ (solar) ผมอยากให้รัฐบาลสนับสนุนประชาชนให้ติด solar panel ไว้ใช้ในบ้าน จริงอยู่ เรามักใช้พลังงานตอนกลางคืน ตอนเรากลับมาจากที่ทำงาน เราออกจากบ้านตั้งแต่ 06.00 น. จนถึง 18.00 น. แล้วจึงค่อยใช้ไฟฟ้า แต่ solar ผลิตกลางวัน ต้องใช้กลางวัน แบตเตอรี่ที่จะเก็บไฟฟ้าไว้ใช้ตอนกลางคืนยังมีราคาแพงอยู่ แต่ผมอยากให้ทุกบ้านติด solar แล้วรัฐบาลซื้อไฟฟ้าเองไปหมดเลย ในราคาที่สมเหตุสมผล แล้วพอเราต้องใช้เราก็ซื้อจากราชการ คิดตังค์เราแบบสมเหตุสมผลเหมือนกัน แบบนี้ง่ายดี และรัฐต้องสนับสนุนการติดตั้ง solar ไม่ให้แพงเกินไป ฯลฯ ผมคิดว่าสมัยนี้ทุกบ้านที่ปลูกใหม่ และบ้านที่ปลูกแล้วถ้ามีศักยภาพ หรือกายวิภาคที่จะติดได้ ควรติดให้หมด รัฐหรือเอกชนจะได้ไม่ต้องลงทุนสร้างโรงไฟฟ้าเองมากนัก

รัฐต้องสนับสนุนอุตสาหกรรมรถยนต์ไฟฟ้าอย่างเต็มที่ จริงจัง ควรมีที่ชาร์จรถไฟฟ้าอย่างทั่วถึงทั้งประเทศ โดยขอร้องให้ปั๊มต่างๆ มีที่ชาร์จไฟฟรี หรือถ้าจะเก็บเงินก็เก็บในราคาต้นทุน อาจรวมไปถึงที่สถานีรถไฟ สถานีรถไฟฟ้า สถานีรถใต้ดิน สถานีตำรวจ อำเภอ ที่ราชการต่างๆ ฯลฯ อาจจะเก็บตังค์ก็ยังดี แต่โดยสรุปรัฐบาล (เอกชน และประชาชนด้วย) ต้องเก่งคิด คือ คิดโน่น นี่ นั่น เพื่ออำนวยความสะดวก เพิ่มการบริการให้ประชาชน ตอนนี้การใช้รถยนต์ไฟฟ้าไปต่างจังหวัดไกลๆ ยังมีปัญหา ถ้าไปใกล้ๆ ชาร์จเต็มจากบ้านก็อาจไม่มีปัญหา แต่รัฐต้องคิดเรื่องการลงทุนเรื่องเครื่องชาร์จรถยนต์ไฟฟ้า หรือขอให้เอกชน บริษัทขายรถ หน่วยงานต่างๆ ลงทุนทางด้านนี้ ให้ทั่วถึงทั้งประเทศ ถ้าจะคิดเงินขอให้มีมิเตอร์จ่ายไฟโดยตรงเลย โดยหน่วยงานนั้นๆ ไม่ได้อะไร คนใช้ที่ชาร์จรถยนต์ไฟฟ้าเสียเงินโดยตรงเท่าที่จำเป็น

และผมคิดเองว่า ในระยะยาวรัฐอาจพิจารณาไม่ใช้เงินอุดหนุนกองทุนน้ำมันหรืออุดหนุนมากไป (หรืออุดหนุนเฉพาะผู้มีรายได้น้อย) ปล่อยให้เป็นภาระของผู้ใช้ แต่ต้องปรับค่าแรงงาน เงินเดือนค่าสินค้าต่างๆ ที่ผูกพันกับค่าน้ำมัน แต่ต้องค่อยเป็นค่อยไป และต้องมีระบบที่จะช่วยเหลือผู้มีรายได้น้อย ชาวนา ชาวไร่ ฯลฯ ผมพูดในหลักใหญ่ๆ แบบคนไม่รู้เรื่อง หลักการคือ อยากให้รัฐ เอกชน ทุกองค์กร หน่วยงาน และประชาชนคิดถึงเรื่องนี้ แต่ต้องพยายามไม่ให้ผู้มีรายได้น้อยเดือดร้อน รวมทั้งในช่วงนี้ด้วย

เพราะผมว่า ถ้าเราพยุงราคาน้ำมัน สินค้าต่างๆ มาก นาน เกินไป ประชาชนจะไม่รู้สึกและจะยังใช้น้ำมัน ซื้อของกันอย่างไม่จำเป็น แต่ถ้าทุกอย่างมีราคาตามความเป็นจริงถึงแม้แพง คนเราจะคิดหนักก่อนใช้หรือซื้อ

เรื่องนี้เรื่องใหญ่ ผู้เชี่ยวชาญทางด้านเศรษฐศาสตร์คงต้องคิดหนัก อย่างรอบคอบ ถ้าเก่งคิด เก่งงาน เก่งคน เก่งเงิน และเป็นคนดี คงทำได้ดีกว่านี้แน่ ไม่ว่าจะพยุงหรือไม่พยุงสินค้าต่างๆ หรือพยุงสำหรับบางกลุ่ม ฯลฯ

อยากให้พวกเราอยู่ในโลกของความเป็นจริง ว่าน้ำมันจริงๆ ต้นทุนมีราคาลิตรละเท่าไหร่ ข้าวราดแกง ก๋วยเตี๋ยวชามละเท่าไหร่ ในปัจจุบันนี้ทุกๆ คนไม่ว่าจะเป็นข้าราชการ หรือเอกชนต่างก็ต้องทำงาน 2 งานเพื่อมีรายได้ที่เพียงพอต่อการครองชีพ แม้กระทั่งแพทย์ยังต้องทำนอกเวลาเกือบทุกคน มีอย่างที่ไหนนายกรัฐมนตรีได้เงินเดือนเพียง 1.2 แสนบาทต่อเดือน ส่วนตัวผมคิดว่าให้ท่านไปเลย 1 ล้านบาท และตำแหน่งต่างๆ ก็ลดหลั่นลงไป แต่ต้องรู้จักพอด้วย ถ้าโกงจริงโดยไม่ใช่แกล้งกัน ทำโทษหนักไปเลย ทหาร ตำรวจผู้น้อยเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ได้เงินเท่าไหร่ แล้วเขาจะไปหางานที่ 2 ได้อย่างไร ทุกๆ คนต้องทำงานที่เดียวและอยู่ได้อย่างสมศักดิ์ศรี ชาวนาชาวไร่ ต้องขายผลผลิตได้ในราคาที่เหมาะสม รัฐต้องแนะนำเทคโนโลยีมาช่วยให้ชาวนา ชาวไร่ ผลิตสินค้าได้อย่างเท่าเทียมกับประเทศอื่นๆ

จากบทเรียนสงครามนี้ ทุกๆ คน ประเทศ ต้องเรียนจากมันให้ได้และต้องจำไว้ตลอดไป ต้องเตรียมตัวต่อไปสำหรับอนาคตให้ได้ ด้วยการวางแผนและป้องกัน นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า (ผมพูดบ่อยแล้ว!?) เราต้องวางแผนช่วยตัวเราเอง ช่วยประเทศจะดีที่สุด เราต้องช่วยกันเอง อย่าไปพึ่งประเทศอื่นมากไป ต้องพยายามพึ่งตนเอง ประเทศ ในหลวง ร.9 ท่านทรงสอนไว้ดีแล้วใน “ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง” ประเทศไทยต้องพยายามพึ่งตนเองให้ได้มากที่สุด เราโชคดีมากที่ผลิตอาหารเพียงพอ เราต้องรักษาจุดแข็งอันนี้ไว้ อาจต้องดูแลเรื่องปุ๋ย เทคโนโลยีในการเพิ่มผลผลิต ต้องพึ่งน้ำมัน ก๊าซ ให้น้อยลง ด้วยการผลิต solar ทั้งในการใช้ไฟฟ้า รถยนต์ไฟฟ้า หาที่ผลิตพลังงานจากลม หาพลังงานใต้พิภพ ฯลฯ เราโชคดีมีแดดตลอดทั้งปี ใช้ให้เป็นประโยชน์มากที่สุด ลดการพึ่งน้ำมัน ก๊าซ ให้มากที่สุด ถ้าทั้งประเทศหันมาใช้ solar รถยนต์ไฟฟ้า ฯลฯ เราน่าจะลดการใช้น้ำมันลงไปได้มากทีเดียว

ผู้บริหารทุกคนต้องเก่งคิด คิดนอกกรอบ คิดสร้างสรรค์ เจอปัญหา ทางตัน ต้องไม่ยอมแพ้ ต้องคิด คิด คิด โดยต้องเอาส่วนรวม ประเทศเป็นที่ตั้ง

ฉะนั้นเหนือสิ่งอื่นใด ต้องเป็นคนดี

นพ.พินิจ กุลละวณิชย์