การตรวจสอบของปปง.ก่อนหน้านี้ ยังไม่ได้มีการแจ้งข้อหาเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย สมคบกัน ร่วมกัน ฟอกเงิน รับของโจร แต่ถึงวันนี้ เมื่อศาลอาญาอนุมัติหมายจับ อนุมัติหมายค้น (แต่ถูกลูกศิษย์วัดขัดขวาง) ก็ยิ่งเพิ่มข้อครหาสงสัยว่า อะไรซุกอยู่ในวัดพระธรรมกาย?

นอกจากปกป้องตัวพระธัมมชโยแล้ว ยังต้องการปกป้อง หรืออำพรางเครือข่ายผลประโยชน์ในนามมหาอาณาจักรธรรมกาย ที่ใครหลายคนมีส่วนแบ่งในผลประโยชน์มหาศาล มโหฬาร แผ่ไพศาล ยาวนาน มิให้ถูกตรวจสอบ เปิดเผยเส้นสายความสัมพันธ์ลึกลับซับซ้อน ออกสู่สาธารณชน หรือไม่?

ทรัพย์สินเงินทอง มีมากมายมหาศาลแค่ไหน?

แจกแจงที่มาและที่ไปได้หรือไม่?

ทรัพย์สินส่วนไหนเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดกฎหมายบ้าง?

1) ดีเอสไอดำเนินการสอบสวนคดียักยอกทรัพย์สหกรณ์ฯคลองจั่น และคดีฟอกเงินอันได้จากการโกงสหกรณ์คลองจั่น จำแนกแยกย่อยออกเป็นหลายคดี หลายสาย ตามเส้นทางการเมือง

เฉพาะกลุ่มทรัพย์สินและเงินที่ถูกถ่ายโอนออกจากสหกรณ์ไปสู่เครือข่ายวัดพระธรรมกาย อันนำมาสู่การแจ้งข้อหาและขอศาลออกหมายจับธัมมชโยนั้น ปรากฏว่า มีมูลค่าความเสียหายรวม 2,993 ล้านบาท

ผู้ถูกตรวจสอบมี 2 กลุ่ม ประกอบด้วย

ชุดแรก ผู้ต้องหา นายศุภชัย ศรีศุภอักษร น.ส.ศรัณยา นางทองพิน พระธัมมชโย และนางศศิธร โชคประสิทธิ์ ปัจจุบันได้ส่งสำนวนพร้อมความเห็นให้อัยการสั่งฟ้อง โดยอัยการนัดสั่งคดี 13 ก.ค. 2559

นอกจากนี้ ยังส่งเรื่องให้กับ ปปง. ดำเนินการตามกฎหมายฟอกเงินต่อไปแล้วด้วย

ชุดที่สอง คือ วัดพระธรรมกาย มูลนิธิรัตนคีรี สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนมงคลเศรษฐี วัดเครือข่าย ฯลฯ ปรากฏเส้นทางการเงินไหลไปยังกลุ่มบุคคลเหล่านี้ แล้วมีการโอนหรือเปลี่ยนสภาพทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดเพื่อซุกซ่อน หรือปกปิดแหล่งที่มาของทรัพย์สิน อาจเข้าข่ายกระทำความผิดฐานฟอกเงิน

เพราะฉะนั้น เงินที่เกี่ยวข้องกับเครือข่ายทั้งหมดรวมเกือบ 3 พันล้านบาท (เท่าที่ตรวจพบในขณะนี้)

จึงมิใช่แค่หลักพันล้าน ตามที่ทางวัดอ้างว่าคืนหมดแล้วแต่อย่างใด

2) ส่วนเส้นทางการเงินสายอื่นๆ เช่น ดีเอสไอพบว่า อดีตไวยาวัจกรของวัดมีการโอนเงินที่ยักยอกมาจากสหกรณ์ สั่งจ่ายเช็คให้แก่นายสถาพร อดีตพระลูกวัดพระธรรมกาย ก็น่าสงสัยว่า จริงๆ แล้ว มีความเกี่ยวข้องกับเครือข่ายพระธรรมกายหรือไม่? อย่างไร? หรือนายสถาพรเป็นเจ้าของตัวจริงทั้งหมดนั้น แน่ละหรือ?

แล้วไหนจะมีการนำเงินซึ่งเชื่อได้ว่ายักยอกทรัพย์สินสหกรณ์ ไปซื้อที่ดิน แล้วอดีตไวยาวัจกรวัดก็โอนขายออกไปก่อนหน้าจะถูกอายัดทรัพย์ไม่กี่วัน ที่ดินแปลงดังกล่าวก็อยู่ข้างๆ ติดรั้ววัดพระธรรมกาย แปลงงาม ห่างกุฏิเจ้าอาวาสวัดนิดเดียว ก็น่าสงสัยว่า แท้จริงเป็นของใคร?

ไหนจะมีการนำเงินที่ยักยอกทรัพย์สินสหกรณ์ ไปซื้อหุ้นบริษัทเอกชน ที่ตั้งอยู่ใกล้วัด ถือกรรมสิทธิ์ที่ดินใกล้ชิดแปลงใหญ่ ห่างมหาเจดีย์ธรรมกายไม่ไกล ก็น่าสงสัยว่า แท้จริงเป็นของใคร? ฯลฯ

ทั้งหมดยังมีเงื่อนงำน่าค้นหาว่า มีความเกี่ยวข้องกับใคร? พระรูปไหน? เจ้าอาวาสวัดไหน?

3) นายไพศาล พืชมงคล ผู้ช่วยฯ รองนายกฯ ฝ่ายความมั่นคง พลเอกประวิตร วงษ์สุวรรณ โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊ค ตั้งข้อสังเกตน่าฉงนว่า

“ถ้าหากว่า ธรรมกายมีทรัพย์สินถึง 4 ล้านล้านบาทจริง !!

ก็หมายความว่าได้รับบริจาคเงินมา ถึง 4 ล้านล้านบาท 

เงินจำนวนนี้ ถ้ามีออกใบอนุโมทนาบัตรเพื่อให้ไปหักภาษี ก็จะหักภาษีได้ 20% คิดเป็นเงิน 800,000 ล้านบาท ซึ่งหมายความว่าประเทศขาดรายได้จากภาษีอากร จากการหักภาษีเงินบริจาคนี้ถึง 8 แสนล้านบาท นับเป็นจำนวนเงินมหาศาลมาก

เงินแผ่นดิน ถ้าหากขาดหายไป 8 แสนล้านบาท จะไม่ตรวจสอบกันหน่อยหรือครับ”

4) ในประเทศไทย จะมีสักกี่คนรู้? แม้แต่คนที่อ้างว่าเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อเองก็ตาม ว่าแท้จริงแล้ว วัดพระธรรมกายและเจ้าอาวาสวัด “ธัมมชโย” ถือครองทรัพย์สินอยู่จริงๆ มากมายมหาศาลแค่ไหน?

ที่ดินกี่แปลง? เงิน-ทองเท่าใด?

อยู่ในชื่อใครบ้าง?

การจัดซื้อจัดจ้างแต่ละเดือนแต่ละปี เงินเข้าผลประโยชน์ใคร อย่างไร โปร่งใสแค่ไหน?

มีการออกใบอนุโมทนาบุญครบถ้วนแค่ไหน เท่าใด อย่างไร? ใครบริจาคบ้าง?

ใครได้รับผลประโยชน์ทางการเงินจากเครือข่ายธรรมกายบ้าง?

ที่ถูกวิจารณ์ว่าใช้เงินจ่ายแก่พระสงฆ์ตามวัดต่างๆ เพื่อให้ร่วมมือกับกิจการของวัดพระธรรมกายมากมายมหาศาลนั้น จริงแท้แค่ไหน? หากเปิดเผยบัญชีรายรับ-รายจ่ายทั้งหมด ก็จะได้เห็นกันจะจะ

เมื่อเกิดคดีสำคัญ ถึงขนาดศาลอาญาออกหมายจับธัมมชโย เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ข้อหาร่วมกัน สมคบกัน ฟอกเงิน รับของโจร หากมีความโปร่งใส ตรงไปตรงมา แล้วจะไม่มีการเปิดเผยบัญชีการเงิน รายละเอียดเงินๆ ทองๆ ของวัด เพื่อแสดงความโปร่งใส กันเลยหรือ?

เอาให้พวกที่ยังสงสัยหน้าหงายกันไปเลย ดีไหม?

5) ปปง. มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายในการเข้าไปตรวจสอบการเงิน

โดยคณะกรรมการธุรกรรม

ความผิดเกี่ยวกับการฉ้อโกงประชาชน ความผิดเกี่ยวกับการยักยอกหรือฉ้อโกงสหกรณ์ออมทรัพย์ ล้วนแต่เป็นความผิดมูลฐาน ตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน 2542

“ธุรกรรมที่มีความซับซ้อนผิดไปจากการทำธุรกรรมในลักษณะเดียวกันที่ทำกันอยู่ตามปกติ” ประเภทอ้างบริจาคเงินเป็นร้อยล้านพันล้าน หรือรับงานจ้างจากวัดร้อยล้านพันล้าน

“ธุรกรรมที่ขาดความเป็นไปได้ในเชิงเศรษฐกิจ” ประเภทสินเชื่อเพื่อการทำบุญ หรือการก่อสร้างอภิมหาโครงการทั้งหลาย

“ธุรกรรมที่มีเหตุอันควรเชื่อได้ว่ากระทำขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงมิให้ต้องตกอยู่ ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัตินี้” หรือ “ธุรกรรมที่เกี่ยวข้องหรืออาจเกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดมูลฐาน”

ทั้งหมด อาจเข้าข่ายเป็น “ธุรกรรมที่มีเหตุอันควรสงสัย” ทั้งสิ้น

อาจถูกตรวจสอบเส้นทางการเงินได้ทั้งหมด

ยิ่งกว่านั้น “ทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิด” ตามกฎหมายฟอกเงิน ได้แก่ “(1) เงินหรือทรัพย์สินที่ได้มาจากการกระทำซึ่งเป็นความผิดมูลฐานหรือจากการสนับสนุนหรือช่วยเหลือการกระทำซึ่งเป็นความผิดมูลฐาน (2) เงินหรือทรัพย์สินที่ได้มาจากการจำหน่าย จ่าย โอนด้วยประการใดๆ ซึ่งเงินหรือทรัพย์สินตาม(1) หรือ (3) ดอกผลของเงินหรือทรัพย์สินตาม (1) หรือ (2) ทั้งนี้ ไม่ว่าทรัพย์สินตาม (1) (2) หรือ (3) จะมีการจำหน่าย จ่าย โอนหรือเปลี่ยนสภาพไปกี่ครั้งและไม่ว่าจะอยู่ในความครอบครองของบุคคลใด โอนไปเป็นของบุคคลใด หรือปรากฏหลักฐานทางทะเบียนว่าเป็นของบุคคลใด”

กฎหมายฟอกเงิน มาตรา 35 ระบุชัดเจนว่า ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าธุรกรรมใดเกี่ยวข้องหรืออาจเกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดฐานฟอกเงิน ให้คณะกรรมการธุรกรรมมีอำนาจสั่งเป็นหนังสือยับยั้งการทำธุรกรรมนั้นไว้ก่อนได้ภายในเวลาที่กำหนดแต่ไม่เกินสามวันทำการ

มาตรา 36 ในกรณีที่มีหลักฐานเป็นที่เชื่อได้ว่าธุรกรรมใดเกี่ยวข้องหรืออาจเกี่ยวข้อง กับการกระทำความผิดฐานฟอกเงิน ให้คณะกรรมการธุรกรรมมีอำนาจสั่งเป็นหนังสือยับยั้งการทำธุรกรรมนั้นไว้ชั่วคราวภายในเวลาที่กำหนดแต่ไม่เกินสิบวันทำการ

ยิ่งกว่านั้น ประการสำคัญ คือ มาตรา 48 บัญญัติชัดเจนว่า “ในการตรวจสอบรายงานและข้อมูลเกี่ยวกับการทำธุรกรรม หากมีเหตุอันควรเชื่อได้ ว่าอาจมีการโอน จำหน่าย ยักย้าย ปกปิด หรือซ่อนเร้นทรัพย์สินใด ที่เป็นทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิด ให้คณะกรรมการธุรกรรมมีอำนาจสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้นไว้ชั่วคราวมีกำหนดไม่เกินเก้าสิบวัน... ผู้ทำธุรกรรมซึ่งถูกสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์สิน หรือผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์สินจะแสดงหลักฐานว่าเงินหรือทรัพย์สินในการทำธุรกรรมนั้นมิใช่ทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิด เพื่อให้มีคำสั่งเพิกถอนการยึดหรืออายัดก็ได้ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง..”

ที่สำคัญ ที่ผ่านมา คณะกรรมการธุรกรรมก็เคยอายัดทรัพย์สินตามกฎหมายฟอกเงิน ทั้งทรัพย์สินของพระ หรือของมูลนิธิ หรือคนที่ถือครองแทนพระ ล้วนแต่เคยอายัดไว้แล้วทั้งนั้น

คอยดูการทำหน้าที่ของ ปปง.ยุคนี้ จะทำหน้าที่อย่างกล้าหาญ เด็ดขาด แม่นยำ ฉับไว มีประสิทธิภาพ ตรงไปตรงมา เพื่อปกป้องผลประโยชน์สูงสุดของประเทศชาติ จัดการกับขบวนการฟอกเงินอย่างอุกอาจที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติไทย ประหนึ่งเหลือบพระพุทธศาสนา อย่างไร? และเมื่อใด?

สารส้ม