เมื่อ “นิด” ยังเยาว์วัย

Quand Nit était un p’tit enfant

เมื่อ “นิด” ยังเยาว์วัย

ใครๆ ก็บอกกับเขาว่า

“จงรักพี่ๆ น้องๆ ให้มาก

เพราะพวกเขาคือพวกพ้องของเจ้า”

เมื่อ “นิด” ยังเป็นเด็กชายเล็กๆ

พ่อแม่สั่งสอนเขาเสมอว่า

“จงช่วยเหลือเพื่อนร่วมชาติเถิด

เพราะพวกเขาคือพวกพ้องของเจ้า”

บัดนี้ “นิด” เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

จิตวิญญาณที่หนักแน่นของเขาได้ย้ำเตือนว่า

“โอ้ นิดเอ๋ย จงทำดีกับทุกๆ คน

เพราะพวกเขาคือพวกพ้องของเจ้า”

๒๕๑๖

เกร็ดประวัติ

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระราชนิพนธ์บทกวีนี้ใน พ.ศ. ๒๕๑๖ ช่วงเวลาใกล้เคียงกับที่ทรงประพันธ์บทกวีชื่อ“เลอ นาวีร์” (Le navire) หรือ “เรือ” ทรงเล่าว่า

“ตอนที่เขียนคิดถึงการอบรมเด็กเรื่องความรักหรือความเมตตา เมื่อยังเยาว์ สอนให้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ในแวดวงพี่น้องเพราะเป็นพวกพ้องของตน พอโตขึ้นรู้ความ สังคมของเด็กกว้างขึ้น ต้องรู้จักรักและช่วยเหลือเพื่อนร่วมชาติ เป็นหน้าที่ของพลเมืองดีเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่อายุมากขึ้น แวดวงของชีวิตยิ่งกว้างขึ้น ต้องมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ ไม่ควรที่จะให้ใครต้องมานั่งสั่งสอนอีกต่อไป มโนธรรมต้องเตือนตนเองอยู่เสมอว่า จะต้องมีจิตใจกว้างขวาง มีเมตตากรุณาต่อมนุษยชาติ
ทั้งมวล

ในการแต่งนั้นเล่นคำว่า “les tiens” (เล เตียง) ในความหมาย “พวกพ้อง” แต่มีระดับในการสื่อความต่างกันในตอนแรกหมายถึงพี่น้อง (เซอร์-soeurs, แฟรร์-frère) ขยายมาเป็นเพื่อนร่วมชาติ (กงปาตริย็อตส์-compatriotes) แล้วขยายกว้างขึ้นมาเป็นมนุษยชาติ (ออมส์-Hommes) แต่ละบทจึงจบด้วยประโยคที่ว่า Car ils sont certainement les tiens เพราะพวกเขาคือพวกพ้องของเจ้า”