แม้สุภาษิตไทยจะพร่ำสอนจน “ปากเกือบฉีกถึงใบหู” เอาไว้ว่า “คนล้มอย่าข้าม” และ “เสือผอมอย่าพลิก” เพราะทั้งสองกรณีอาจถูก “สวนกลับอย่างรุนแรง”

“สวนกลับ” เพราะคนล้มบางรายสามารถกลับมายืนผงาดได้ใหม่อย่างองอาจ และ “เสือผอมที่ถูกพลิก” อาจมีฤทธิ์เดช
ทำร้ายจอมบังอาจได้

แต่ดูเหมือนผู้คนจำนวนไม่น้อยทั้งในสังคมไทยและสังคมไพรัชประเทศ ต่างยังเห็นคนล้มไม่มีราคา จึงไม่เพียงก้าวข้ามอย่างยโสสุดประมาท แต่บางคนยังเล่นถึงขั้น “เหยียบซ้ำคนล้มให้จมธรณี”

โดยเฉพาะใน “แวดวงการเมือง” ศัตรูทางการเมืองจำนวนมากจะ “เหยียบ” คนล้มให้จมธรณีชนิด “ไม่ให้ผุดเกิด”

ส่วนกรณี “เสือผอมอย่าพลิก” นั้น การเมืองในไพรัชประเทศเกิดขึ้นอย่างถี่บ่อย แต่การเมืองไทยเกิดขึ้นไม่บ่อยครั้ง ผิดกับในวงการนักเลง ที่ “เสือผอม” กลับมาทวงศักดิ์ศรีจนกลายเป็นข่าวประจำ

ในแวดวงการเมืองไทยวันนี้ ตัวอย่าง “คนล้มที่ถูกข้าม และถูกเหยียบถึงขั้นจมธรณี” น่าจะมี “สองตัวอย่าง” ที่เกิดขึ้นอย่างสดๆ ร้อนๆ จากผลเลือกตั้งนายกอบจ.ที่ผ่านมา

“รายแรก” ได้แก่กรณี “แม่หญิงจาริกหาบุญ” ที่โบกมืออำลาจากพรรคท่านตะขิ่นบ้านไกล แล้วไปช่วยหาเสียงให้แก่ “เพื่อนน้ำมิตร” หลายจังหวัดอย่าง “สุดเหนื่อย” ท้ายสุดผู้ที่แม่หญิงจาริกหาบุญได้สนับสนุนทุกราย ต่าง “สอบตก” กันอย่างทั่วถึงแบบ “หมดสิทธิ์ลุ้น”

แม่หญิง “ล้มอย่างหมดท่า” ครั้งนี้ ปรากฏว่า “ขาใหญ่” จากพรรคตะขิ่นบ้านไกล ต่างออกมาสวดกงเต๊กให้แม่หญิงอย่างสุดมันถ้อยวจีล้วน “บาดลึก” จนเห็นกระดูก ทำนองว่า “แม่หญิงสิ้นบารมี” ไปแล้วในทางการเมือง

“รายสอง” ได้แก่ “ท่านสีส้ม” จอมปั้นวาทกรรมเลียนแบบฝรั่ง ที่ส่งขุนพลลงสนามเลือกตั้งนายกอบจ. ถึง 42 จังหวัดแล้วลุยหาเสียงให้แก่ “นักเลือกตั้ง” ของตนเองอย่างทุ่มเท โดยเชื่อมั่นว่า “สีส้มฟีเวอร์” จะปรากฏในสนามเลือกตั้งครั้งนี้

แล้วในที่สุด ผลเลือกตั้งคนของพรรคสีส้มสอบตกนายกอบจ.ทั้งประเทศ จนทำให้นักการเมืองขั้วตรงข้าม “สวดกระหน่ำ” ให้ “ตี๋หมื่นล้าน” ที่กลายเป็น “คนล้ม” ให้จมธรณี

ทั้ง “แม่หญิงจาริกหาบุญ” และ “ท่านตี๋หมื่นล้าน” จะพลิกฟื้นกลับมาเป็น “คนล้มที่ลุกขึ้นมายืนได้อย่างแข็งแกร่งหรือไม่?” หรือ “ยังเป็นเสือผอมที่เขี้ยวเล็บสุดคม?” คงต้องติดตามหนังดังเรื่อง “ป่าทึบทางการเมือง” ภาคต่อไป

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม