ขณะนี้กำลังมีการทำแผนการเพื่อสนองต่อนโยบายใหม่ที่เลิศหรูของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี นั่นคือโครงการแก้ไขความยากจนของประเทศไทย คือ นโยบายหนึ่งข้าราชการหนึ่งครอบครัว

หมายความว่านโยบายนี้มีเป้าหมายที่จะมอบหมายภารกิจให้ข้าราชการ 1 คน ช่วยเหลือประชาชนในการแก้ไขปัญหาความยากจน 1 ครอบครัว ส่วนรายละเอียดนั้นก็ต้องมีด้วยว่าข้าราชการคนไหนและรับราชการอยู่ที่ไหนจะทำหน้าที่ช่วยเหลือแก้ไขความยากจนให้แก่ครอบครัวใด

ประเทศไทยมีข้าราชการราว 3 ล้านคน ตั้งแต่ระดับปลัดกระทรวงลงมาจนถึงข้าราชการระดับล่างสุดซึ่งถ้าเป็นสมัยก่อนก็คือข้าราชการตำแหน่งธุรการภารโรง ซึ่งต่างคนต่างก็รับราชการอยู่ในหน่วยงานต่างๆ ที่ทำงานในภารกิจของหน่วยงานนั้นๆ และโดยปกติก็มีหน้าที่ราชการอยู่แล้ว

ดังนั้นถ้าหากขับเคลื่อนนโยบายนี้ก็หมายความว่าคนไทย 3 ล้านครอบครัว จะมีพี่เลี้ยงเป็นข้าราชการมาช่วยเหลือในการแก้ไขปัญหาความยากจน และถ้าหากคิดจำนวนโดยประมาณว่าครอบครัวหนึ่งมี 3 คนก็จะครอบคลุมประชากรทั่วประเทศโดยไม่พักต้องสงสัยใดๆ

ที่สำคัญก็คือการคิดนโยบายนี้ว่าคิดโดยอาศัยพื้นฐานข้อมูลที่มีความจริงรองรับว่าจะเกิดประสิทธิภาพประสิทธิผล ดังที่กำหนดเป็นนโยบายหรือไม่ เพราะเมื่อกำหนดเป็นนโยบายแล้วก็เป็นเรื่องของฝ่ายข้าราชการประจำที่จะต้องทำแผนเพื่อให้เป็นไปตามนโยบายนั้น

ถ้าติดตามการรายงานของสื่อมวลชนล่าสุดก็พอเข้าใจได้ว่ารองนายกรัฐมนตรี นายวิษณุ เครืองามกำลังดูแลเรื่องการจัดทำแผนเรื่องนี้ จึงได้ให้สัมภาษณ์เรื่องนี้ว่ากำลังอยู่ระหว่างการจัดทำแผนงานและรายละเอียด

การทำสงครามกับความยากจนเป็นยุทธวิธีสำคัญที่สุดของยุทธศาสตร์ชาติที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 พระราชทานไว้แก่ประเทศไทยและชาวไทยทั้งผอง

เมื่อเดือนมีนาคม 2529 หลังจากเสร็จสงครามเย็นและหลังยุติสงครามกลางเมืองในประเทศที่ทำสงครามกลางเมืองกันมากว่า 30 ปี กองทัพไทยได้ประมวลพระราชดำริ พระบรมราโชวาท และพระราชดำรัสมากหลายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี 2512 จนกระทั่งถึงปี 2526 แล้วสรุปเป็นยุทธศาสตร์พระราชทานในพระมหาราชเจ้าพระองค์นั้นว่าประเทศมั่นคง ประชาชนมั่งคั่ง

ดังนั้น “ประเทศมั่นคง ประชาชนมั่งคั่ง” จึงเป็นยุทธศาสตร์ชาติในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 นับเป็นยุทธศาสตร์ชาติ ครั้งที่ 3 หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 1 และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงวางไว้ก่อนหน้านั้นโดยเป็นยุทธศาสตร์ที่สืบทอดต่อยอดต่อเนื่องกันมา

ทั้งได้สรุปยุทธวิธีที่พระราชทานว่า “ทำสงครามกับความยากจน”

กองทัพไทยได้ประกาศยุทธศาสตร์และยุทธวิธีดังกล่าวเป็นการใหญ่ โดยตั้งการพิธีประกาศยุทธศาสตร์นี้ที่ลานพระบรมรูปทรงม้า ซึ่งในขณะนั้นพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการทหารบก ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ประกาศในนามของกองทัพไทยถึงยุทธศาสตร์และยุทธวิธีดังกล่าว

ดังนั้นนับแต่บัดนั้นมา ยุทธวิธีทำสงครามกับความยากจนเพื่อนำพาประชาชนให้พ้นจากความลำบากยากจนขาดแคลนและล้าหลังในพื้นที่ทั่วประเทศก็มีการดำเนินการมาโดยลำดับ แต่ด้วยพิษภัยและผลพวงทางการเมืองจึงมิได้ต่อเนื่องและเป็นมรรคผลให้เป็นที่ประจักษ์

ในขณะที่ประเทศมหาอำนาจอย่างรัสเซียและจีนรวมทั้งประเทศเล็กๆ ในทวีปแอฟริกาคือประเทศเลโซโทก็ได้น้อมนำอัญเชิญยุทธวิธีดังกล่าวไปใช้เป็นจริงเป็นจังเป็นล่ำเป็นสัน และบังเกิดมรรคผลที่เป็นอาณาประโยชน์ต่อประชาชาติของประเทศนั้นๆ

ประธานาธิบดีปูตินเคยประกาศว่ารัสเซียเป็นหนี้บุญคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9เพราะพระราชทานคำแนะนำในการแก้ไขปัญหาความยากจนและในการขาดแคลนข้าวปลาอาหาร ซึ่งรัสเซียทำได้สำเร็จ ต่อมาประธานาธิบดีปูตินก็ได้ประกาศอีกว่าเพราะความสำเร็จนี้จึงทำให้รัสเซียรอดพ้นจากการถูกคว่ำบาตรในเรื่องอาหารได้

ในขณะที่ประเทศจีนก็ได้นำยุทธวิธีนี้ไปใช้อย่างเป็นล่ำเป็นสันและถือเป็นวาระแห่งชาตินับตั้งแต่ประธานสี จิ้นผิง เข้าสู่อำนาจหลังการประชุมสมัชชาพรรคคอมมิวนิสต์ครั้งที่ 18 โดยดำเนินการเรื่องนี้ในฐานะที่เป็นวาระที่สำคัญยิ่ง และตั้งเป้าหมายว่าจะบรรลุความสำเร็จที่ทำให้ชาวจีนทั้งประเทศพ้นจากความยากจนก่อนวาระพรรคคอมมิวนิสต์จีนครบ 100 ปี

และประเทศจีนก็ทำได้สำเร็จ จึงมีการประกาศผลสำเร็จจากการทำสงครามกับความยากจนก่อนวาระการเฉลิมฉลองพรรคคอมมิวนิสต์จีนครบ 100 ปี ซึ่งเป็นเรื่องลือลั่นสนั่นโลกให้ปรากฏมาแล้ว

สำหรับประเทศไทย ยุทธวิธีทำสงครามกับความยากจนแทบไม่มีการพูดถึงมานานแล้ว ดังนั้นปัญหาความลำบากยากจนขาดแคลนและล้าหลังจึงขยายตัวลุกลามไปอย่างกว้างขวาง ในขณะที่เกิดความเหลื่อมล้ำขึ้นเพื่อทุนใหญ่ไม่กี่รายนั้นกลายเป็นผู้มั่งคั่งติดลำดับโลก

ดังนั้นการที่นายกรัฐมนตรีมาพูดถึงนโยบายแก้ไขปัญหาความยากจน ว่าโดยเรื่องแล้วต้องถือว่าเป็นเรื่องที่ดีและถูกต้อง แต่ในการปฏิบัติที่จะใช้ข้าราชการ 1 คนช่วยแก้ไขปัญหาความยากจน 1 ครอบครัวนั้นยังต้องติดตามดูกันต่อไป

เพราะในวันนี้ผู้ที่ได้ชื่อว่ายากจนจนมีหนี้สินล้นพ้นตัวนั้นหาใช่มีอยู่เฉพาะประชาชนไม่ แต่ในวงข้าราชการนั่นแหละที่ความยากจนแผ่ซึมลึกกัดกร่อนเข้าไปถึงกระดูกและจิตวิญญาณ จนเกิดการคอร์รัปชั่นครั้งใหญ่หลวงที่สุดในประวัติศาสตร์ของชาติ

จึงต้องดูกันต่อไปว่านโยบายนี้ที่แท้จริงแล้วจะกลายเป็นใครช่วยใคร หรือใครเกาะกินใครกัน?