อ่านข่าวการเลือกตั้งซ่อม สส.เขตหลักสี่-จตุจักร เห็นอดีต สส. ให้สัมภาษณ์ว่า จะปั้นเมียให้เป็นองครักษ์พิทักษ์ลุงตู่แล้วจะเป็นลม

นี่คือเจตจำนงของการจะส่งเมียมาเป็น สส.?

ลุงตู่แกง่อยเปลี้ยเสียขาปัญญาน้อย จนต้องให้คนหลักสี่เลือกตัวแทนมาเป็นองครักษ์พิทักษ์ลุง?

คนคนนี้มีความรู้ รอบจัด หรือเก่งกว่าลุงยังไงหรือ?

ยิ่งคิดก็ยิ่งต้องยัดยาดมแน่นเข้าในรูจมูก

ถึงเวลาหรือยัง ในการเลือก “ตัวแทน” ที่ “มีความคิด”ชู “ความรู้ความสามารถ” และความตั้งใจที่จะทำงานเพื่อประชาชน ให้เป็นตัวแทนของเราในทุกพื้นที่ เพื่อให้การเมือง/สภา ของเรามีคุณภาพ บ้านเมืองได้รับการพัฒนา ปัญหาของพื้นที่ได้รับการแก้ไขและพัฒนาให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป

ผมของยกตัวอย่าง “พี่เอ้” ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ ว่าที่ผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดกรุงเทพมหานคร ของพรรคประชาธิปัตย์ ที่เวลานี้ ลงพื้นที่ร่วมกับคณะทำงาน และว่าที่ผู้สมัครสมาชิกสภากรุงเทพฯ (สก.) ในเขตต่างๆ พร้อมๆ กับการ “ชวนฝัน/ขายฝัน” ให้เห็นว่าพื้นที่นั้นๆ มี“ต้นทุน” ที่พัฒนาได้ ต่อยอดได้ เปลี่ยนได้ ทำให้ดีขึ้นได้

ผมชอบการเมืองแบบนี้ การเมืองที่เอาคนมีฝัน มีความรู้ความสามารถ มีดวงตาที่จะมองเห็นทั้งปัญญาและวิกฤตของแต่ละพื้นที่ มาให้ประชาชนได้พิจารณาว่าจะเลือกหรือไม่เลือก เพราะต่อให้ท้ายที่สุดเขาไม่ได้รับเลือก แต่ความคิดที่เขาฉายออกมา เสนอไว้ ก็เป็นประกายให้คนในพื้นที่ “เห็น” พื้นที่ของตัวเองชัดขึ้น และรู้จักที่จะ “ฝัน” ว่าพื้นที่ของตนจะเป็นอย่างไรต่อไป บนพื้นฐานของ “ความเป็นไปได้”

การอ่านเฟซบุ๊ค “เอ้ สุชัชวีร์” จึงเป็นการเฝ้าดูคนคนหนึ่ง “ขายฝัน/บอกเล่าโอกาส” ของแต่ละพื้นที่ ให้เราคิดตามหรือแม้กระทั่งคิดต่างก็ยังได้

ตอนล่าสุดที่ผมชอบมาก จากเฟซบุ๊ค “เอ้ สุชัชวีร์” คือ “บางซื่อ” จากสวนสวยเชิงสะพาน ไปถนนสายไม้ ถึงตึกแดง วันนี้ไม่มีลืม”

พี่เอ้-สุชัชวีร์ เล่าในภาพรวมก่อนว่า

“...เขตบางซื่อ มีลักษณะเฉพาะตัวไม่มีใครเหมือนไม่เหมือนใครมี คือ

1. เดินทางมาได้ครบทุกช่องทาง ทั้งทางรถ ทางเรือ รถไฟ และรถไฟฟ้า

2. เป็นศูนย์กลางการคมนาคมของประเทศ คือ สถานีรถไฟกลางบางซื่อ หรือ Grand Station เชื่อมโยงได้กับรถลอยฟ้าและรถใต้ดิน

3. มีสถาบันการศึกษาชั้นนำ ทั้งพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และราชมงคลพระนคร ศูนย์พระนครเหนือ

4. มีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ทั้งสะพานพระรามหก และพระรามเจ็ด

ต้องบอกว่า เขตบางซื่อ มีครบจบในตัว”

จากนั้น เขาจึงเล่ารายละเอียดปลีกย่อย เพิ่มเติมว่า

“...วันนี้ผมเดินไปคุย เดินไปถาม นั่งฟัง หลายพื้นที่ในบางซื่อ ขอเล่าสู่กันฟังครับ

1) ผมเดินที่สวนเชิงสะพานพระรามเจ็ด เขตบางซื่อ เป็นที่ดินได้จากการเวนคืน เพื่อสร้างทางเวียนขึ้นสะพาน พื้นที่20 กว่าไร่! ปัจจุบันอยู่ในการดูแลของกรมทางหลวงชนบท น่าเห็นใจ เพราะไม่ใช่ภารกิจโดยตรงของกรม เพียงแต่ประคองไป ให้พอใช้งานได้ ตอนนี้ก็เสื่อมสภาพไปตามเวลา ทำอย่างไร ถึงจะใช้พื้นที่ตรงนี้ เพื่อให้พี่น้องประชาชน ได้ประโยชน์สูงสุด?

หากผมมีโอกาสรับใช้คนกทม. จะขอปรับปรุงสวนสาธารณะแห่งนี้ เปิดให้บริการให้เป็นที่ออกกำลังกาย เพิ่มพื้นที่สีเขียว ได้มานั่งพักผ่อนริมน้ำ ปลอดภัย สามารถพาสัตว์เลี้ยงมาเดินเล่น มีทางเชื่อมโยงกับทางเดินข้ามสะพาน และริมแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวบ้านในเขตและนอกเขต เข้าถึงง่าย

เรื่องนี้ ไม่ยากเลย จะเปลี่ยนเป็นพื้นที่คุณภาพเพื่อทุกคน เท่าเทียม ผมมั่นใจครับ เราทำได้ครับ

2) มาเยี่ยมถนนสายไม้ (Wood Street) ที่บางโพ ศูนย์กลางร้านเฟอร์นิเจอร์ ทำโดยคนไทย มากกว่า 200 ร้าน แต่วันนี้กำลังเหี่ยวเฉา... ที่นี่เป็นแหล่งเฟอร์นิเจอร์ไม้ครบครัน งานเนี้ยบ สวยมาก ราคาไม่แพง แต่เดี๋ยวนี้ เวลาจะซื้อของแต่งบ้าน ท่านก็มักจะไปห้างใหญ่ แต่อยากจะบอกว่า ไม้ไทย ฝีมือช่างไทยไม่แพ้ใครในโลกครับ

ผมรับฟังข้อเสนอของตัวแทนร้านค้า และชุมชนพบว่า ต้องรื้อฟื้น “เทศกาลถนนสายไม้” กระตุ้นเศรษฐกิจพื้นที่ และให้คนไทยได้อุดหนุนของไทย มีคุณภาพ และเปิดพื้นที่ถนนคนเดินใหม่ ในกรุงเทพฯ

3. ผมไปเยี่ยมศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก มาพื้นที่ใด ต้องขอไปโรงเรียน กับศูนย์เลี้ยงเด็ก ไม่อยากเชื่อ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กได้งบประมาณ 20 บาทต่อหัว ต้องดูแล นม อาหารกลางวันวันนี้หมูก็เกิน 200 ไปแล้ว จะพอได้ไง? การดูแลอนาคตของชาติต้องให้สิ่งที่ดีที่สุด อย่างน้อยยากดีมีจน ต้องมีโอกาสในการเติบโตเท่าเทียมกัน!!!

และที่ประทับใจที่สุด คือ คุณน้าปวีณา FC ของผมในชุมชนตึกแดง ควักเงิน 100 บาท ให้ไปสร้างโรงพยาบาลพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร โรงพยาบาลของคนไทย เพื่อคนไทย

ผมจำน้ำใจวันนี้ไม่มีลืม ขอขอบคุณน้าปวีณา และขอสัญญาว่า หากมีโอกาสทำงานให้คนกทม. จะไม่ทำใหัผิดหวัง เชื่อมั่นครับ เปลี่ยนกรุงเทพ #เราทำได้

และเมื่อคลิกดูภาพทีละภาพ พี่เอ้ก็บรรยายภาพพร้อมให้ข้อมูล/ฉายภาพความคิดประกอบลงไปอีกว่า

เริ่มต้นเดินทางวันนี้ ที่ใต้สะพานพระราม 7 และวันนี้ผมไม่ได้มาคนเดียวนะครับ

แต่มากับ น้องกระรอก เรวัตร คงชาติ ว่าที่ผู้สมัครสก.เขตบางซื่อ (เสื้อแจ๊กเกตสีฟ้า) และน้องเบศ กัปตันภูเบศร์อภัยวงศ์ ว่าผู้สมัคร สส.เขตบางซื่อ (ที่ยืนข้างพี่เอ้ครับ) รู้จักผู้ร่วมเดินทางแล้ว เราออกเดินทางกันเลยครับ

วันนี้ผมและทีมมาที่สวนสาธารณะใต้สะพานพระราม 7 สวนที่นี่ ถูกแบ่งเป็นสามส่วน เป็นสวนออกกำลังกาย เป็นที่เล่นกีฬา และพื้นที่ริมน้ำ รวมพื้นที่ 3 ส่วน 23 ไร่ เชื่อมต่อกันด้วยสะพานลอยครับ

สวนนี้ เจ้าของคือ กรมทางหลวงชนบทครับ เขาได้เข้ามาสร้างพื้นที่สีเขียวในเมือง เพราะพื้นที่ตรงนี้ เป็นพื้นที่ที่ถูกเวนคืนสำหรับสร้างสะพานพระราม 7 แนวคิดดีมากๆ ครับเพราะคนในชุมชนสามารถใช้เป็นที่ออกกำลังกาย พักผ่อนหย่อนใจได้ กลายเป็นสวนแห่งเดียวในเขตบางซื่อ

แต่สร้างแล้ว ไม่ใช่จบกันไปนะครับ ต้องดูแลรักษา จะเห็นนะครับว่าพนักงานของกรมทางหลวงชนบท ต้องกวาดใบไม้ คอยรดน้ำต้นไม้ ดูแลรักษากันมาเป็นสิบๆ ปี

ถ้าผมได้มีโอกาสเป็นผู้ว่าฯกทม. อยากจะขออาสาดูแลพื้นที่ตรงนี้ เข้ามาปรับปรุง มาทำให้ดีขึ้น

สร้าง Join Space ริมน้ำ คนเดินได้ สัตว์เลี้ยงเดินดีพื้นที่สำหรับทุกคน

ปรับปรุงพื้นที่เล่นกีฬา ปรับปรุงสนามบาส สนามบอล ที่มีรอยร้าว เริ่มขรุขระ ให้เรียบ พร้อมสำหรับการเล่นกีฬา

และที่สำคัญที่สุด ปรับปรุงส่วนของพื้นที่เดินออกกำลังกาย ให้ผู้สูงอายุ เด็กเล็ก ชาวกทม. มีสวนสาธารณะ สูดอากาศบริสุทธิ์ในเมือง

และสวนนี้ยังมีเป็นแก้มลิงขนาดย่อม เป็นพื้นที่รองรับน้ำจากถนนได้เมื่อฝนตกได้ด้วยนะครับ

พื้นที่ตรงนี้ถ้าหากการเชื่อมต่อดี คนได้เดิน คนจากทั้งในและนอกชุมชน นักศึกษา คนทำงาน จะมีพื้นที่ที่อยู่ร่วมกัน เป็นปอดของทุกคนครับ

จากสวนสาธารณะสู่ถนนสายไม้ บางโพ เขตบางซื่อ เดินทางกันต่อเลยครับ

ที่นี่ เคยมีเทศกาลถนนสายไม้ แต่ไม่ได้เกิดขึ้นเป็นสิบปีแล้วครับ จนภาพเริ่มจางจนแทบหายไปแล้วเทศกาลถนนสายไม้ที่เคยจัดปีละครั้ง เชื่อไหมครับว่า ชาวชุมชนสามารถอยู่ได้ทั้งปี เพราะเมื่อเป็นที่รู้จัก ก็มีออเดอร์ ชาวบ้านที่ขายอาหาร ขายของก็มีรายได้ แต่วันนี้ฝีมือไม้กำลังจะหายไป เพราะสภาพเศรษฐกิจ คนขายของไม่ได้ ไม้กำลังเป็นไม้เทียม แทนที่ไม้บางโพ เพราะราคาถูกกว่า

มากันต่อที่ ศูนย์เด็กเล็ก ชุมชนหัวรถจักรตึกแดง ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับครูกบ ครูกบเล่าว่า ที่นี่มีเด็ก 20 คน คุณพ่อคุณแม่ผู้ปกครองส่วนใหญ่ ทำอาชีพค้าขายครับ ตอนนี้ศูนย์เด็กเล็กปิดอยู่นะครับ เพราะเป็นช่วงโควิดและยังเล่าต่อว่า น้องๆที่นี่ ตามปกติ จะได้ค่าอาหาร ประมาณ 20 บาทต่อคน ต้องมีนม ขนม และอาหารกลางวัน ซึ่งนมก็เกือบสิบบาทแล้วครับ

ผมไม่ว่าไปที่เขตไหน ที่แรกที่อยากไป คือศูนย์เด็กเล็กและโรงเรียน เพราะคน สำคัญที่สุด โดยเฉพาะเด็กเล็กหากดูแลให้ดีที่สุด เมืองก็ดี มีอนาคต ผมเลยจริงจังกับเรื่องการศึกษา และเด็กเล็ก อย่างจริงใจ

เดินทางไปต่อที่ชุมชนหัวรถจักรตึกแดง เขต 3 ผมได้มีโอกาสคุยกับพี่ๆ ชาวชุมชน พี่ๆ เล่าให้ฟังครับว่าจนถึงตอนนี้ (บ่ายโมงกว่าแล้วครับ) ชาวบ้านที่ออกไปหาหมอที่ศูนย์สาธารณสุข ยังไม่ได้กลับมาที่บ้านเลยยิ่งย้ำ นโยบายยกระดับศูนย์สาธารณสุข ให้เป็นศูนย์การแพทย์ ดูแลผู้ใหญ่ ดูแลเด็ก ดูแลคนในชุมชน ไม่ต้องไปรอตั้งแต่เช้า กว่าจะได้กลับบ้านก็เย็นแล้วครับ

และพี่ๆยังเล่าให้ฟังครับว่า อยากได้ไฟทางเดิน เพราะอันตรายมากครับ ผมและทีม น้องกระรอก น้องเบศ ซึ่งประสานงานไปแล้ว แต่จะเร่งประสานให้อีกแรงแน่นอนครับ

ก่อนกลับ พี่ปวีณา เรียก เอ้ๆ กวักมือเรียกผมครับ พร้อมมอบเงิน ฝากบริจาคสร้างโรงพยาบาลพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร เพราะพี่ปวีณาเป็นแฟนรายการ FM100.5ที่ผมเคยไปออกทุกสัปดาห์ จึงรู้จักจากรายการ ดีใจมากๆครับการเดินทางมาที่เขตบางซื่อวันนี้ ยิ่งเดิน ยิ่งได้เห็นยิ่งได้รับฟัง ยิ่งอยากแก้ไขและเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนกรุงเทพ #เราทำได้

สรุป : เราได้เห็นการทำงานเชิงวิสัยทัศน์ เชิงนโยบาย ทำเป็นทีม และใช้ “ต้นทุนของพื้นที่” เป็นตัวตั้งไม่ได้คิดฝันเองเรื่อยเปื่อยแบบละเมอเพ้อพก

หากผู้แข่งขันทุกคน ทำหน้าที่อย่างนี้ บ้านและเมืองของเรา จะได้รับการสะท้อนปัญหาออกมาอย่างคมชัด นั่นคือ “ต้นทาง” ที่จะนำไปสู่การแก้ปัญหาและการพัฒนาที่ดีครับ!!