นับตั้งแต่ “คลิปเสียง” อุ๊งอิ๊งค์ แพทองธาร ชินวัตร พูดคุยกับสมเด็จฮุนเซน ในแบบ“หลาน-ลุง” ไม่ใช่ในแบบ “ผู้นำประเทศ” แถมบอกว่า “แม่ทัพภาคที่ 2 เป็นฝ่ายตรงข้าม” สายตาผู้คนที่มองไปยังเธอและรัฐบาลก็แปรเปลี่ยนไป

ยิ่งสถานการณ์ความขัดแย้ง “ไทย-กัมพูชา” ดุเดือดมากขึ้นเท่าไร ความไว้วางใจที่ประชาชนมีต่อ “รัฐบาลชินวัตร” ก็ยิ่งจางลงและหมดลง

1) สังคมเริ่มเห็น “ความเกรงใจ” และ “ความสยบยอม” ที่ผู้นำประเทศของเรามีต่อประเทศเพื่อนบ้าน จนทำให้เกียรติและศักดิ์ศรีของประเทศสิ้นลง ในเวลาเดียวกัน ท่าที บทบาท ความมุ่งมั่นของกองทัพ ในการรักษาอธิปไตยของชาติก็ชัดเจนกว่า

2) หมดยุคของการ “ปากชั่ว” ด้วยการตั้งคำถามว่า “ทหารมีไว้ทำไม” เพราะไม่ว่าจะน้ำท่วม ไฟป่า และความขัดแย้งไทย-กัมพูชา ก็เห็นทหารนี่แหละ ที่ยืนอยู่เคียงข้างประเทศชาติ ประชาชน ท่ามกลางเสียงก่นด่า แซะ และตรวจสอบกองทัพ โดยไม่เคยหวั่นไหว ไม่ลดความใส่ใจต่อหน้าที่ที่มีอยู่

3) เมื่อกัมพูชาเปิดเกมรุก ใช้อาวุธ ยิงเข้าใส่ทหาร พลเรือน ปั๊มน้ำมัน ร้านสะดวกซื้อโรงพยาบาล และโรงเรียน ทหารไทยก็ไม่ถอย เข้าเผชิญสถานการณ์อย่างกล้าหาญ จนเจ็บ ตาย และ “ได้หัวใจประชาชน” ไปเต็มๆ ทั้งมีการสื่อสารเชิงบวก สื่อสารอย่างสร้างสรรค์ เป็นผู้นำไประชาชนในการติดแฮชแท็กที่สำคัญ เพื่อปกป้องประเทศไทยและตอบโต้การบิดเบือนของกัมพูชา

4) ขณะที่ผู้นำรัฐบาล หลัง “แพทองธาร” ถูกศาลสั่งยุติปฏิบัติหน้าที่ชั่วคราว “ทักษิณ” ถูกฮุนเซนขู่ปล่อยคลิป และ “ภูมิธรรม เวชยชัย” ขึ้นนำรัฐบาลชั่วคราว ในฐานะ “รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรี” พวกเขาก็เอาแต่ปกป้องนาย ปกป้องตัวเอง

5) อุบาทว์หนักถึงขั้น “ทักษิณ ชินวัตร” เลือกไปฉลองวันเกิดในค่ายอพยพของประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อนจากการสู้รบระหว่างทหารไทย-กัมพูชา โดยที่กัมพูชา “ยิงไม่เลือก” ว่าเป็นทหารหรือพลเรือน จนลืมไปว่า ตนเองกับลูกสาว คือ “สารตั้งต้นของความเดือดร้อน” ของชาวบ้าน และเดินแจก “เงินสด” แบบ “ใช้เงินฟาดหัว” แลกกับคะแนนนิยมที่กำลังตกต่ำ

6) ขณะที่ อุ๊งอิ๊งค์ แพทองธาร ก็เดินออกมาแถลงข่าวอย่างงงๆ สับสนในบทบาทของตัวเอง ระหว่างการเป็น “นายกฯที่ถูกพักงาน” กับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม แถมประเด็นที่แถลงก็ไม่สะท้อนความสำนึกผิด ด้วยการโยนประเด็นถึงชนวนเหตุการสู้รบไทย-กัมพูชา ว่า ไม่ได้เกิดจากความขัดแย้งของสองตระกูล แต่เกิดจากการปราบปรามแก๊งคอลเซ็นเตอร์ ซึ่งเป็นการแถลงเพื่อตนเองและโคตรญาติ ไม่ใช่เป็นการแถลงเพื่อชาติและประชาชน

7) ถึงจุดหนึ่ง มีการผลักดันให้เกิดการเจรจาหยุดยิง แต่มิได้ให้หยุดยิงทันที มีเวลายิงกันต่อจนถึงเที่ยงคืนของคืนวันที่ 28 กรกฎาคม 2568 จากเย็นถึงเที่ยงคืนนั้น จึงเป็นเวลาวิกฤต ที่คนอยากรู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร แต่ก็ไม่มีคนใดในฝั่งรัฐบาลทำหน้าที่สื่อสารในช่วงเวลาวิกฤตนั้น

8) กรณีทหารไทย พลีชีพจากเหตุปะทะกับทหารกัมพูชา รวมทั้งประชาชนผู้บริสุทธิ์ ต้องสูญเสียชีวิตจากเหตุปะทะกันดังกล่าว ทำคนไทยเกาะติดความเคลื่อนไหวเรื่องนี้ตลอดเวลา ขณะที่รัฐบาลชุดปัจจุบัน ถูกนำไปเปรียบเทียบกับกัมพูชา เรื่องการอัปเดตข้อมูลข่าวสารที่ช้ากว่า ไม่มีการแถลงการณ์ใดๆ ออกมาเลย งานนี้ทำเอา “อ๋อม สกาวใจ พูนสวัสดิ์” ซึ่งเพิ่งได้รับตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ยังทนไม่ไหว ออกมาเรียกร้องในเรื่องนี้

“ขอเรียกร้องให้ภาครัฐออกมาแถลงการณ์สรุปสถานการณ์ชายแดน ตั้งแต่ต้นจนถึงปัจจุบัน รวมถึงสถานการณ์หลัง 24.00 น. ของเมื่อคืนที่ผ่านมาด้วยค่ะ แล้วทิศทางที่เราจะเดินหน้าต่อ เราจะทำอะไรบ้าง ทั้งหมดนี้ก็เพื่อการกำหนดทิศทางข่าวสารให้ประชาชนรับรู้ สถานการณ์ “ความจริง” ในทางเดียวกัน กราบขอโทษอย่างสูง หากมีการเตรียมการในเรื่องนี้แล้ว แต่ทั้งหมดนี้นำเสนอด้วยความหวังดีจากใจค่ะ” พร้อมเขียนแคปชั่นว่า “ปัจจุบันนี้การสื่อสารเป็นเรื่องที่สำคัญมาก แต่ที่สำคัญมากกว่าคือการสื่อสารด้วยความจริงและความจริงใจ”

9) ต่อมาอ๋อมก็ได้โพสต์อีกว่า “หากรัฐเน้นการสื่อสารภาพใหญ่ต่อประชาคมโลกเป็นเรื่องที่ดีที่ควรทำค่ะ แต่สิ่งที่ต้องเน้นก่อนคือภาพเล็ก (ก็ไม่เล็กนะคะ) ในความหมายคือสื่อสารกับประชาชนคนไทยกันเองก่อน

ตอนนี้อ๋อมเองก็เสพข่าวจากทุกสารทิศ แต่ที่ใจต้องการและคิดว่าประชาชนต้องการ คือการสื่อสารจากภาครัฐบาล สถานการณ์ ณ ปัจจุบันคืออะไร ยังไงบ้างคะ จะแถลงการณ์ เช้า กลางวัน เย็น ค่ำ ทุกเวลา อ๋อมเชื่อว่าประชาชนก็รอฟังค่ะ” รวมทั้งได้เขียนแคปชั่นว่า “สงครามสื่อสารด่วน”

10) นายอิราวัต อารีกิจ หรือ หมออั้ม นักเคลื่อนไหวทางการเมืองผู้สนับสนุนพรรคเพื่อไทย โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก อั้ม อิราวัต ระบุว่า “เวลาแบบนี้ รัฐบาลควรแถลงสดป่ะ? โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจ ไปไหน? ควรไลฟ์ทุกช่องทาง อัพเดทข้ามคืนป่ะ? คือให้ประชาชนเดาเองเหรอ? ถ้าเขมรมันไม่จบ เราก็ได้ฟ้องโลก และแจ้งคนของเราไปในตัวด้วย..”

11) นอกจากนี้ นายอิราวัต ยังได้เข้าไปคอมเมนต์ในโพสต์ดังกล่าว ระบุว่า

“แม่งไม่มีเอกภาพ ไม่มีเหี้ยไรเลย สื่อสารกับประชาชน ใครจะไปรู้วะ ว่าต้องดูเพจไหน”

“คือ มึงต้องมีทีมสด ทีมข้อมูลดิบด้วย ไลฟ์ให้คนเห็น ตามเหตุการณ์ แล้วจะแถลงแบบทางการ ช้าหน่อย ไม่เป็นไร อย่างน้อย ให้ประชาชนรู้ว่าตรงไหนสงบ ตรงไหนควรระวัง

ผมไม่ได้อยากรู้ละเอียดอะไรมาก แต่ควรให้ช่องทางคนได้ติดตาม ไอ้พวกทำข่าวกันเอง หลายหัวก็บิด ปั่น ก็รู้ว่ามันเกลียดรัฐบาล ทำไมเราไม่สู้มัน ไม่ทำให้ดีกว่าอ่ะ? เรื่องการสื่อสารกับประชาชน ยิ่งในเวลาแบบนี้ โอยยยย..”

“รัฐมนตรีทั้งหลาย โฆษกฯ สส.รัฐบาลท่านไหน ไม่หลับ (มึงหลับได้ก็บ้าแล้ว) ก็แสดงตัวออกมา สื่อสารพูดคุยกับประชาชน คนเขาต้องการกำลังใจ เขาต้องการความมั่นใจ จาก “รัฐบาล” ไม่ใช่จากเพจหิวแสง เลอะเทอะ ปั่นมั่วซั่ว ที่คอยด่าพวกท่าน รัฐบาลโว้ย ถ้าทหารหลับไม่ได้ พวกท่านก็ไม่ต้องนอน แสดงตัวออกมา”

12) การออกมาแสดงอาการ “สุดทน” ของนายแบก นางแบก สองคนนี้ สะท้อนความล้มเหลว เหลาะแหละ ไม่ได้เรื่องของรัฐบาลชินวัตรอย่างชัดเจน เพราะรัฐบาลชินวัตรไม่ได้หายใจเข้าออกเป็น “ประเทศชาติ-ประชาชน” แต่หายใจเข้าออกเป็น “ช่วยทักษิณ-อุ้มอุ๊งอิ๊งค์” จึงเป็นเรื่องอัปยศและน่ารังเกียจที่สุด

13) น่ารังเกียจยิ่งกว่า คือ นายสหัสวัต คุ้มคง สส.ชลบุรี พรรคประชาชน (ปชน.) ที่ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กระบุว่า สิ่งแรกที่ถูกฆ่าในสงครามคือ ความจริง และทหารไทย แม่งทำแบบนี้มาตลอด ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา สถานการณ์แบบนี้ ไม่ใช่ว่ากองทัพส้นตีนนี่ จะไม่ใช่โอกาสนี้ สร้างความชอบธรรมให้ตัวเอง อย่าเชื่อทุกอย่างที่ออกจากกองทัพ

นอกจากนี้ นายสหัสวัต ยังโพสต์อีกด้วยว่า ผ่านมาเกือบ 40 นาที รัฐบาลไม่แถลงควยไรเลย ปล่อยกองทัพคุมข่าวสาร ข้อมูลทั้งหมด อันนี้เหี้ย อันตราย ห่วยแตก”

14) แม้จะเป็นเรื่องผิดหวังต่อการจัดการกับ “ข่าวสาร” ของรัฐบาลเหมือนกัน แต่เพิ่มเติมคือความหยาบต่ำ และความชิงชังที่มีต่อกองทัพ

สรุป : นี่คือภาพรวมของการเมืองไทยในเวลานี้ ที่นับวันกระแสจะตกต่ำลงเรื่อยๆ จากความศรัทธาของประชาชน บนความอัปยศของการเมืองแบบ “ชินวัตร” และแบบ “พรรคส้ม” ที่สักแต่
“สำเร็จความใคร่ทางวาจา” ไปวันๆ

จิตกร บุษบา