การเลือกตั้งเมื่อปี 2566 กกต.ใช้เวลา 35 วันหลังการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2566 ได้ประกาศรับรอง สส.ครบ 500 คน ทั้งแบบแบ่งเขตและแบบบัญชีรายชื่อจาก 67 พรรคการเมืองที่ส่งสมาชิกลงสมัครรับเลือกตั้ง ในวันที่ 19 มิถุนายน 2566

โดยแขวนเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับความไม่ชอบมาพากล 365 เรื่อง ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่เป็นเรื่องการซื้อสิทธิ์ขายเสียง การหาเสียงหลอกลวงใส่ร้าย และเรื่องเจ้าหน้าที่ของรัฐใช้ตำแหน่งหน้าที่โดยมิชอบ เป็นต้น ซึ่งเรื่องร้องเรียนทั้งหมดนี้ กกต.จะดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 1 ปีนับตั้งแต่วันประกาศผลการเลือกตั้ง

ทั้งนี้ กกต.อ้างถึงสาเหตุที่ต้องแขวนเรื่องร้องเรียนไว้ก่อน เพราะด้วยกระบวนการและวิธีพิจารณาเรื่องสืบสวน อาจจะไม่แล้วเสร็จทันภายใน 60 วันหลังวันเลือกตั้ง โดยที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ว่า ให้ กกต.ประกาศผลการเลือกตั้งเมื่อตรวจสอบเบื้องต้นแล้ว มีเหตุอันควรเชื่อว่า ผลการเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม และมีจํานวนไม่น้อยกว่าร้อยละเก้าสิบห้าของเขตเลือกตั้งทั้งหมด แต่ต้องไม่ช้ากว่า 60 วันนับแต่วันเลือกตั้ง

สำหรับการเลือกตั้งครั้งนี้ผ่านมา 11 วันหลังการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ปรากฏว่ายังอีนุงตุงนังแบบฝุ่นตลบ และมีปัญหาใหญ่หลวงซึ่งต่างจากปี 2566 ด้วยเหตุที่ครั้งนี้ กกต.เป็น“เป้าใหญ่”ของการร้องเรียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้กลายเป็นจำเลยของนักการเมืองพรรคส้ม และ“ด้อมส้ม”ที่แพ้แล้วยังไม่ย้อมแพ้

จากปัญหาเรื่อง“บัตรเขย่ง”ในตอนต้น ก็บานปลายมาเป็นเรื่อง“บาร์โค้ด-คิวอาร์โค้ด”ที่บัตรเลือกตั้ง ซึ่ง“ด้อมส้ม”ทั้งองค์กรนักศึกษาและแกนนำ“ม็อบสามนิ้ว”หน้าเดิมๆ ที่เคยเคลื่อนไหวในสมัยรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ที่เวลานี้จากการเรียกร้องให้มีการนับคะแนนใหม่ก็เพิ่มเพดานถึงขั้นเสนอให้ กกต.จัดการเลือกตั้งใหม่

ที่น่าจับตาก็คือ “คณาจารย์-นักกฎหมาย-นักวิชาการ”กว่า 209 คน ทั้งอาจารย์มหาวิทยาลัย นักวิชาการอิสระ ทนายความ และภาคประชาสังคมที่ใครๆ ก็รู้ว่าเอียงกระเท่เร่อยู่ฝั่งพรรคส้ม ได้ร่วมลงชื่อเรียกร้องให้ กกต. ชี้แจงปัญหาเลือกตั้งที่เกิดขึ้น ซึ่งหัวขบวนที่คุ้นหน้าคุ้นตาและคุ้นชื่อก็คือ “สมชาย ปรีชาศิลปกุล”อาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, “พวงทอง ภวัครพันธุ์” อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ“ทัศนัย เศรษฐเสรี”อาจารย์คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ข้อเรียกร้องจากการออกแถลงการณ์เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ของ“คณาจารย์-นักกฎหมาย-นักวิชาการ”กลุ่มนี้ โดยใช้คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นศูนย์บัญชาการในการประกาศแถลงการณ์ ให้ กกต. ต้องชี้แจง มีอยู่
4 ประเด็น คือ

1.ตั้งคำถามถึงการทำเครื่องหมาย“บาร์โค้ด-คิวอาร์โค้ด”บนบัตรเลือกตั้ง สส. ว่าอาจกระทบหลักการลงคะแนนโดยลับ หากสามารถสืบย้อนถึงตัวผู้ใช้สิทธิได้ 2.กระบวนการนับคะแนนระดับหน่วย มีข้อร้องเรียนเกี่ยวกับการนับคะแนนในบางหน่วย เช่น การนับระหว่างไฟดับ การขีดคะแนนบนเอกสารที่ซ้อนทับกัน และความคลาดเคลื่อนของตัวเลขคะแนน 3.การนับคะแนนภาพรวมระดับชาติ ชี้ว่าการรายงานผลหยุดอยู่ที่ 94 เปอร์เซ็นต์ แม้การนับระดับหน่วยเสร็จสิ้นแล้ว อีกทั้งพบความแตกต่างของจำนวนบัตรเลือกตั้ง สส. แบบแบ่งเขตและบัญชีรายชื่อ ทั้งที่ผู้มีสิทธิได้รับบัตร 2 ใบเท่ากัน และ 4.การรวบรวมและจัดเก็บหีบบัตร โดยได้ตั้งข้อสังเกตถึงกระบวนการเคลื่อนย้ายและจัดเก็บกล่องลงคะแนนในบางพื้นที่ที่อาจไม่เป็นไปตามระเบียบอย่างเคร่งครัด จนอาจก่อให้เกิดข้อสงสัยเรื่องความโปร่งใส

ว่าไปแล้วการเคลื่อนไหวของ“คณาจารย์-นักกฎหมาย-นักวิชาการ”กลุ่มนี้ ก็เหมือนเป็นการส่งเสียงเพื่อประสานเสียงกับพรรคการเมืองส้ม ที่จะทำให้เห็นว่าการเลือกตั้งครั้งนี้“สกปรก”ไม่ต่างจากปี 2500 ในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เพราะถึงแม้ กกต.จะออกมาตั้งโต๊ะแถลงชี้แจงอย่างไรเกี่ยวกับปม“บาร์โค้ด-คิวอาร์โค้ด” ก็หาได้มีใครสนใจฟังหรือยอมรับไม่

และที่เห็นว่า “เป็นการส่งเสียงเพื่อประสานเสียงกับพรรคการเมืองส้ม”นั้น ก็เพราะถ้าบรรดา“คณาจารย์-นักกฎหมาย-นักวิชาการ”บรรดานี้ ต้องการจะเห็นความสุจริตและเที่ยงธรรมเกิดขึ้นจริง ในกระบวนการเลือกตั้งและการดำเนินงานทางการเมืองของพรรคการเมือง ก็ควรจะต้องเรียกร้องให้มีการตรวจสอบพรรคประชาชน กรณี“IO สเปกเตอร์ ซี” กับกรณี“Laser ID” ซึ่งในกรณีหลังนี้ เข้าข่ายว่าพรรคประชาชนอาจละเมิดกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล หรือพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ.2562

และทั้งหมดที่กล่าวมานั้น โดยเฉพาะเรื่องการประกาศรับรอง สส.ซึ่งนอกจากจะต้องรอผลการนับคะแนนใหม่ และออกเสียงลงคะแนนใหม่อีกหลายเขตเลือกตั้งทั้งในกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์นี้แล้ว ก็จะต้องฟังคำวินิจฉัยของศาลปกครองสูงสุดด้วยว่าจะชี้ว่าการเลือกตั้ง สส.เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมาซึ่งได้มีผู้ยื่นฟ้องนั้น “เป็นโมฆะ”หรือไม่ รวมทั้งการเอาผิดกับ กกต. ฐานกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการจัดการเลือกตั้งด้วย

สุดท้ายแล้วรัฐบาล“มีรู-มีหนู”ซึ่งมีพรรคภูมิใจไทยเป็นแกนนำ และมีนายอนุทิน ชาญวีรกูล เป็นนายกรัฐมนตรี หน้าตาจะเป็นอย่างไร พรรคกล้าธรรม ของ ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า จะได้เข้าร่วมหรือไม่ ก็คงต้องฟังบรรดา“กูรู-กูรู้”ทั้งหลายวิเคราะห์ไปพลางก่อน

เพราะทุกเรื่องทุกกรณียังไม่มีอะไรแน่นอนทั้งสิ้น ต้องรอผลการประกาศรับรอง สส.อย่างเป็นทางการจาก กกต.เท่านั้น !

รุ่งเรือง ปรีชากุล