เมื่อวันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม 2569 สถาบันภาคเอกชน 3 สถาบัน ซึ่งประกอบด้วยสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สมาคมธนาคารไทย ได้ร่วมกันยื่นข้อเรียกร้องต่อฝ่ายรัฐบาล โดยมีข้อเสนอดังนี้

1.ปฏิรูปกฎหมายและลดขั้นตอน (Regulatory Guillotine

2.กระตุ้นการลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน

3.ยกระดับอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยว

4.พัฒนาและจัดระบบแรงงาน

5.ช่วยเหลือผู้ประกอบการรายย่อย

6.ปราบปรามการทุจริต

นอกจากนั้นภาคเอกชนได้มีการหยั่งเสียงเกี่ยวกับการบริหารราชการแบบไม่มีธรรมาภิบาลซึ่งมีผลออกมาว่ามีหน่วยงานระดับกรมของรัฐมีประเด็นปัญหาในเรื่องการทุจริตคอร์รัปชันดังนี้

1.กรมควบคุมมลพิษ: 102,160 บาท

2.กรมเจ้าท่า: 100,000 บาท

3.กรมสรรพสามิต: 94,667 บาท

4.กรมสรรพากร: 89,498 บาท

5.กระบวนการยุติธรรม (ยกเว้นศาล): 88,750 บาท

6.สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) / บริการสาธารณสุข: 74,643 บาท

7.กรมทางหลวง: 70,167 บาท

8.กรมโยธาธิการและผังเมือง: 70,000 บาท

9.กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช: 68,000 บาท

10.กรมป่าไม้: 67,500 บาท

ในการนี้ผมก็ต้องขอร่วมแสดงความชื่นชมยินดีต่อภาคเอกชนในการร่วมกันแสดงออกดังกล่าวเพื่อให้ระบบราชการของไทยเรามีความโปร่งใส เป็นความหวังและฝากผีฝากไข้ของสังคมได้ เพื่อความเจริญก้าวหน้าของประเทศชาติบ้านเมือง

ทั้งนี้ ก็ขึ้นอยู่กับว่า ทางฝ่ายรัฐบาลจะบริหารจัดการรับมือกับข้อเรียกร้องของทางฝ่ายเอกชนได้อย่างไร ซึ่งก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องยากลำบาก สลับซับซ้อน เพราะทางฝ่ายภาครัฐมีกลไกเครื่องมืออยู่มากมายที่ต้องให้บริการตอบสนองความต้องการของภาคเอกชนและประชาชนอยู่แล้ว แต่ยังขาดการบูรณาการ และความบกพร่องในเรื่องความเอาใจใส่ดูแลกำกับการ เพื่อให้การบริการรับใช้สังคมนั้นราบรื่นและไม่หลงทางไปกับเรื่องการหาประโยชน์เข้าตัวฉ้อราษฎร์บังหลวง เอาเปรียบสังคม และบ่อนทำลายประเทศชาติ

ในการบริหารราชการหนึ่งใดโดยเฉพาะในเรื่องที่มีความสำคัญต่อประเทศชาติ ฝ่ายภาครัฐก็จะต้องมีหน่วยงานหลักที่เป็นแกนกลาง และมีหัวหน้างานที่สามารถทำงานได้อย่างเต็มเวลา มิใช่เป็นงาน “ฝาก” ทั้งนี้ ก็เพื่อแสดงความเอาจริงเอาจังและแสดงความชัดเจนว่า ใครผู้ใดเป็นผู้รับผิดชอบ โดยในระหว่างนี้ ขณะที่ยังอยู่ในวาระการเตรียมการต่างๆ ก็คงจะไม่เกินวิสัยที่แต่ละปลัดกระทรวงจะตรวจสอบข้อบกพร่องต่างๆ ของกระทรวงของตนไปก่อนล่วงหน้า แล้วนำผลข้อคิดเห็นมาสู่ที่องค์กร หรือคณะกรรมการกลาง เพื่อมีข้อยุติร่วมกัน

หลายๆ ประเทศที่เจริญแล้ว ก็ได้มีการยกเลิกระบบการขออนุญาตต่างๆ มาเป็นระบบขั้นตอนที่ผู้ประกอบการ หรือผู้ขออนุญาตจะต้องปฏิบัติตามให้ครบถ้วน โดยที่ฝ่ายภาครัฐที่เกี่ยวข้องก็มีหน้าที่เพียงการตรวจสอบว่าได้มีการปฏิบัติแล้วครบถ้วนหรือไม่ ซึ่งทำให้ไม่ต้องพึ่งพาหลักการใช้ดุลยพินิจของเจ้าพนักงาน ที่เป็นสาเหตุพื้นฐานของความไม่ยุติธรรมมาโดยตลอด

ทั้งนี้มีข้อสังเกตว่า การสำรวจหยั่งเสียงที่มีผลสำรวจออกมาเกี่ยวกับ 10 กรม ที่มีปัญหาคอร์รัปชันหรือไม่มีธรรมาภิบาลดังกล่าวนั้น ไม่ได้มีชื่อ สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ติดเข้ามา ซึ่งก็ไม่อาจทราบได้ว่าเป็นลำดับที่เท่าไหร่หลังจากนั้น แต่ก็แน่นอนว่ามีประชาชนชาวไทยไม่น้อยที่อยากจะทราบ เพราะเป็นหน่วยงานที่มีความเกี่ยวข้องกับชาวต่างประเทศที่เข้ามายังประเทศไทยเป็นอย่างมาก ซึ่งก็เป็นที่บ่นกันอย่างกว้างขวางถึงความไม่ค่อยจะสะดวกต่างๆ อันเนื่องมาจากการกำหนดขั้นตอนที่ถี่ยิบ มากไปด้วยหลักการใช้ดุลพินิจของเจ้าพนักงาน

ขณะที่ประเทศไทยพยายามเดินหน้าไปสู่การเป็นศูนย์กลางการลงทุนของนานาชาติ แต่สังคมไทยเรากลับไม่สามารถจะเชื่อมั่นในการทำงานของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่เป็นประตูต้อนรับแรกของประเทศไทยอย่างเต็มที่ มันจึงเป็นสิ่งที่ย้อนแย้ง และควรได้รับการสนใจแก้ไขอย่างเร่งด่วน

กษิต ภิรมย์

[email protected]