นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าฯกทม. อีกสมัย

เที่ยวนี้ จับสลากได้เบอร์ 9

เลือกตั้งรอบนี้ ประกาศนโยบายหาเสียงอีก 250 นโยบาย !!!

ครั้งที่แล้ว 214 นโยบาย!!!

ทำไปได้สำเร็จจริงๆ นับนิ้วมือ-นิ้วเท้าได้เลย

ที่เหลือ จับๆ แตะๆ ไลฟ์ๆ วิ่งๆ คุยๆ ผ่านไป 4 ปีแล้ว

สงสัยว่า คน กทม. กำลังถูกร่ายมนต์ ให้เสพติดนโยบายคุยโม้ของนักสร้างภาพ หรือไม่?

จริงๆ คน กทม. เราต้องกลับไปดู ตรวจสอบ ว่าสิ่งที่ผู้ว่าชัชชาติคุยโม้ไว้คราวที่แล้ว แต่ละเรื่องทำอะไร ได้เรื่องได้ราว หรือไม่?

1. คุยโม้เกินอำนาจหน้าที่ผู้ว่าฯสะท้อนความไม่จริงใจ แต่หวังกล่อมเอาคะแนนเสียง?

เทคนิคในการหาเสียงของนายชัชชาติ คือ คุยโม้สารพัดเรื่อง ทั้งๆ ที่ความจริง หลายเรื่องนั้น รู้ทั้งรู้ว่าเกินขอบเขตอำนาจหน้าที่ของผู้ว่าฯกทม.

แต่ก็ยัง “จงใจ” เอาเรื่องเหล่านั้นเข้ามามัดรวมเป็นนโยบายหาเสียง

เพราะพูดแล้วมันดูดี มีความหวัง สวยหรู ดูมีวิสัยทัศน์ ทั้งๆ ที่ความจริง มันเกินอำนาจหน้าที่

คนที่มีความจริงใจ จะทำเช่นนี้หรือไม่?

จะรับปาก จะสัญญา จะคุยโม้วาดฝัน ขายฝัน แต่พอได้มีอำนาจจริงๆก็ทำไม่ได้ แบบนี้ จริงใจ จริงหรือ?

2. คุยโม้เรื่องที่เป็นความคิดฝัน แม้ยังไม่ได้ศึกษารอบคอบ

เป็นเทคนิคในการหาเสียงอีกอย่างหนึ่ง คือ เสนอนโยบายที่ดึงดูดความสนใจ ขายฝัน

แต่ยังไม่มีการศึกษาถี่ถ้วน ว่าทำได้จริงหรือไม่ คุ้มหรือไม่ จะมีผลกระทบอย่างไร

นำมาหาเสียงไว้ก่อน เพื่อสร้างภาพให้ดูดี

พอได้เป็นผู้ว่าฯจริง ทำล้มเหลว เกิดผลกระทบ แป๊บเดียว ก็ต้องยกเลิก

3. เกทับบลัฟคนทำงานจริงที่รู้ข้อจำกัด แต่โม้ไม่สนใจข้อสัญญาข้อกฎหมาย

เป็นเทคนิคการหาเสียงเพื่อดิสเครดิตคู่แข่งไปในตัว พร้อมกับยกตัวเองขึ้นมาเสมือนว่าบริหารเก่งกว่า ทั้งๆ ที่ความจริง รู้แก่ใจว่าเรื่องนั้นทำไม่ได้จริง เพราะติดขัดสัญญา และข้อกฎหมาย

กรณีหาเสียงค่ารถไฟฟ้าราคาถูก ชัดเจนที่สุดแล้ว

4. ลองไล่ดูผลการทำงาน กับคำคุยโวหาเสียงคราวที่แล้วของอดีตผู้ว่าชัชชาติ

จะพบความล้มเหลว เต็มไปหมด

อดีตผู้ว่าชัชชาติ พยายามจะไปหยิบเอาการแก้ปัญหาเรื่องร้องเรียนสารพัด Traffy Fondue มาชูเป็นผลงาน อาจเพียงเพื่อกลบเกลื่อนความล้มเหลวของนโยบายหาเสียงหลักๆ

แม้แต่การเกาะกระแสเต้นที่สวนลุมฯ ซึ่งไม่ใช่ผลงานของผู้ว่าฯกทม.

ลองถาม AI ดูก็ได้

ยกตัวอย่าง 9 เรื่องล้มเหลว

(1) การแก้หนี้ BTS คุยโวว่าจะทำค่าโดยสารถูกลง

โจมตีแนวทางมาตรา 44 หาว่าทำให้ค่าโดยสารแพง

คุยโม้ว่ามีแนวทางอื่น ทำให้ค่าโดยสารถูกลงได้จริง

แต่สุดท้าย แนวทางชัชชาติ ต้องเอาเงินไปจ่ายหนี้สัญญา แถมต้องจ่ายดอกเบี้ยเพิ่มมหาศาลบานตะไท จากความล่าช้า ยืดยื้อของชัชชาติ

และแถมค่าโดยสาร ก็ยังต้องปรับขึ้นตามสัญญา

ที่สำคัญ แพงกว่าที่คุยโม้ไว้ และส่วนรวมได้รับผลประโยชน์น้อยกว่าแนวทางตามมาตรา 44เสียอีก

(2) เดินเรือโดยสารคลองผดุงกรุงเกษม: นโยบายหาเสียงที่เคยให้สัญญาจะพิจารณา

ในช่วงหาเสียงเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. ปี 2565 ชัชชาติให้สัญญาว่าจะ “พิจารณาเดินเรือ เพื่อเพิ่มตัวเลือกในการเชื่อมต่อการเดินทาง”ให้กับประชาชน

แต่หลังจากรับตำแหน่ง ได้ตัดสินใจสั่งทบทวนและไม่สานต่อโครงการเดินเรือโดยสารในคลองผดุงกรุงเกษม

ให้เหตุผลว่าเป็นเรื่องของความคุ้มค่าและประโยชน์สูงสุดของประชาชน

สวนทางกับนโยบายหาเสียงของตนเอง จนเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก

การดำนินการ แม้จะมีผู้ใช้บริการน้อย เดือนละประมาณ 14,000 คน

ค่าใช้จ่ายในการเดินเรืออยู่ที่ ประมาณ 2.4 ล้านบาทต่อเดือน

แต่ถ้าบริหารเป็น บริหารเก่ง และคิดว่าเป็นแนวทางที่ดี ก็ควรจะมีวิธีการส่งเสริม ดึงดูดให้คนเข้ามาใช้มากขึ้น คุ้มค่าขี้น ไม่ใช่ยกเลิก

(3) Lane Block (เลนบล็อก) : โครงการนำร่องเพื่อลดพื้นที่จราจรให้คนเดินและปั่นจักรยาน

พอทำจริง ส่งผลให้การจราจรติดขัดรุนแรง ต้องถูกยกเลิกหลังเปิดใช้จริงเพียงวันเดียว

คงจำได้ โครงการ Lane Block หรือ “เลนบล็อก” เป็นอีกหนึ่งนโยบายของชัชชาติ

การทดลองใช้: เริ่มทดลองวันที่ 19 พฤศจิกายน 2567 ที่ ซอยสุขุมวิท 39 โดยกั้นช่องทางจราจร 1 เลน เป็นเลนจักรยาน

ผลกระทบ: ส่งผลให้การจราจรติดขัดอย่างรุนแรง (“วินาศสันตะโร”) ใน 17 เส้นทาง ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

ชัชชาติต้องสั่งยกเลิกโครงการทันที

หลังจากยกเลิก ได้มีการรื้อเสาล้มลุกออก และ ตีเส้นช่องจราจรใหม่

สะท้อนการขาดการศึกษาที่รอบคอบก่อนหาเสียง และลงมือทำ

(4) การแก้ปัญหาฝุ่น PM2.5: สถานการณ์ฝุ่นยังคงเป็นปัญหาเรื้อรังและรุนแรง

ตอนหาเสียงคุยโม้ราวกับทำได้ง่ายๆ โดยผู้ว่าที่แข็งแกร่งที่สุด แต่สุดท้าย ล้มเหลว ต้องทำเหมือนที่เคยโจมตีอดีตผู้ว่าคนอื่นนั่นเอง

สุดท้าย ยอมรับติดขัดและข้อจำกัดด้านอำนาจ

สุดท้าย แนะนำให้ “Work From Home”

(5) นโยบายย้ายท่าเรือคลองเตย : เป็นนโยบายใหญ่ที่หาเสียงไว้

แต่หลังจากชนะเลือกตั้ง ชัชชาติยอมรับว่าโครงการนี้เกินภาระและอำนาจของ กทม. ทำได้แค่เพียง “จุดประเด็น” ระดับชาติ

ความจริง พึงรู้ตั้งแต่ต้นว่าท่าเรือคลองเตยหรือท่าเรือกรุงเทพเป็นทรัพย์สินและอยู่ในความดูแลของการท่าเรือแห่งประเทศไทย (กทท.) สังกัดกระทรวงคมนาคม

แต่ยังนำมาคุยโม้หาเสียง เพื่อผลประโยชน์ทางคะแนนนิยมทางการเมือง

(6) นโยบายปรับปรุงอัตราภาษีที่ดิน: การผลักดันปรับปรุงอัตราภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง

เพื่อเพิ่มรายได้ให้ กทม. แต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ เพราะเกินขอบเขตอำนาจผู้ว่าฯ

(7) การแก้ปัญหาคอร์รัปชัน

เป็นเรื่องที่สถานการณ์แทบไม่ต่างจากอดีตเลย

ทั้งๆ ที่ชัชชาติหาเสียงไว้ เล่นใหญ่มาก

ส่วย แลกกับการละเว้นในพื้นที่ต่างๆ ย่านตลาด ตรอกซอกซอยต่างด้าว ฯลฯ ยังคงมีปัญหาเหมือนเดิม

เจ้าตัวก็ให้คะแนนตัวเองในภาพรวมเพียง 5 เต็ม 10

ต่างจากตอนหาเสียง ที่สร้างภาพแข็งแกร่งที่สุดในปฐพี

(8) การแก้ปัญหาแผงลอย : เป็นอีกหนึ่งนโยบายที่ชัชชาติ เคยหาเสียงไว้

แต่ระหว่างการปฏิบัติจริง กลับไม่ตรงปก

หาเสียงว่า จะจัดระเบียบแบบ win-win ไม่ตัดที่ทำมาหากิน แต่จากการลงพื้นที่จริง ชัชชาติยอมรับว่าเป็นเรื่องยากมาก

ความขัดแย้งปลายปี 2566 ชัชชาติถูกผู้ค้าถล่มย่านสีลมประท้วงทวงสัญญา

ตอกย้ำว่า บริหารจัดการล้มเหลว

(9) นโยบายแก้ปัญหาคนไร้บ้าน

จริงๆ เป็นเรื่องที่ กทม.มีศักยภาพจัดการได้เอง ไม่ต้องพึ่งรัฐบาลส่วนกลาง

แต่ปัจจุบัน ก็ยังคงเป็นปัญหา

ช่วงหาเสียง ชัชชาติเสนอแนวทางแก้ปัญหาคนไร้บ้านแบบ “ยั่งยืน”โดยจะเปิด “บ้านอุ่นใจ”

แต่ในการดำเนินงานจริง ชัชชาติได้เปลี่ยนชื่อโครงการเป็น “บ้านอิ่มใจ” ดำเนินการที่อาคารของการประปาแม้นศรี (เดิม)

จนขณะนี้ ยังมีคนไร้บ้านนอนตามสถานที่สาธารณะ เช่น บริเวณเสาชิงช้า

สะท้อนว่า พอลงมือทำงานจริง ก็ไม่ได้บริหารจัดการง่าย เหมือนคำคุยตอนหาเสียง

5. บัดนี้ คน กทม. มีโอกาสพิจารณากำหนดอนาคตการบริหารเมือง กทม.อีกครั้ง

ผ่านการเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. และ สก.

ต้องประเมินว่า ที่ผ่านมา กทม. กำลังสูญเสียโอกาสที่จะได้คนที่บริหารเป็นจริงๆ เข้ามาขับเคลื่อนให้ กทม. ดีกว่าที่เป็นอยู่นี้ หรือไม่?

สารส้ม