ปัญหาเรื่องยาเสพติดได้รับการขันนอตจากรัฐบาลอีกครั้งหนึ่ง หลังเกิดคดีอื้อฉาวกรณีเจ้าหน้าที่ออสเตรเลียจับกุมแอร์โฮสเตสสาวไทย ในข้อหาลักลอบขนเฮโรอีนเข้าประเทศ ขณะนี้อยู่ระหว่างการสืบสวนขยายผลทั้งของเจ้าหน้าที่ออสเตรเลีย กับเจ้าหน้าที่ฝ่ายไทย ซึ่งไม่ว่าจะถูกหลอกหิ้วของเข้าประเทศ หรือมีเจตนาหรือไม่ ก็ต้องว่ากันไปตามกฎหมาย

คดีนี้ส่งผลต่อภาพลักษณ์ของประเทศไทยพอสมควร ยิ่งกว่านั้นก็คือ ในช่วงเวลาเดียวกับที่มีการจับกุมแอร์สาวไทย ทางตำรวจออสเตรเลียยังได้รายงานการจับกุมยาเสพติดที่เมืองเพิร์ธ
คราวนี้เป็นผู้ต้องหาเป็นหญิงชาวฝรั่งเศส แต่ที่เหมือนกันก็คือ เธอเดินทางมาจากประเทศไทย โดยซุกซ่อนยาเสพติดในขวดครีมอาบน้ำ และยังกลืนเข้าไปอีก 40 เม็ด

คดีถัดมา เป็นโปแลนด์สนธิกำลังร่วมกับทางการเยอรมนี และหน่วยงานความมั่นคงยุโรป เปิดปฏิบัติการสากลทลายเครือข่ายลักลอบค้ายาเสพติดข้ามทวีป บุกยึดกัญชาลอตมหึมา
น้ำหนักเกือบ 1.2 ตัน มูลค่าตลาดมืดกว่า 425 ล้านบาท โดยซุกซ่อนมาในตู้คอนเทนเนอร์ขนส่งอิฐต้นทางจากประเทศไทย ผ่านท่าเรือฮัมบูร์ก รวบผู้ต้องสงสัยได้ 8 ราย

เพียงไม่ถึงสัปดาห์ ประเทศไทยได้ตกเป็นข่าวอื้อฉาวทั่วโลกเกี่ยวกับการลักลอบขนยาเสพติดไปยังต่างประเทศซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยังไม่นับรวบคดีอินโดนีเซียจับเครือข่ายลักลอบขนกัญชาจากไทย 3.37 ตัน หรือศุลกรฮ่องกงจับ 2 หญิงไทยแอบขนดอกกัญชาเข้าไป ทั้งหมดนี้สถานการณ์จริงที่เกิดขึ้น และเป็นเรื่องที่รัฐบาลไทยไม่อาจจะนิ่งเฉยได้อีกต่อไป

ล่าสุดคือ นายกรัฐมนตรี นายอนุทิน ชาญวีรกูล ได้ประชุมร่วมกับหลายหน่วยงานเพื่อยกระดับแก้ไขและป้องกันปัญหายาเสพติดในประเทศไทย โดยคลอด 6 มาตรการออกมาเบื้องต้นเน้นการควบคุม และสกัดกั้นไม่ให้ยาเสพติดถูกลำเลียงออกไปยังต่างประเทศ พร้อมๆ กับเห็นชอบในหลักการปฏิบัติการพิฆาตยาเสพติด ตามนโยบายของรัฐบาลที่เคยประกาศไว้

ประเด็นที่น่าสนใจคือ รัฐบาลเองก็มองเห็นสาเหตุของปัญหายาเสพติดที่ไหลทะลักเข้ามายังประเทศไทยว่า มาจากพื้นที่สามเหลี่ยมทองคำ ซึ่งมีศักยภาพการผลิตในระดับสูง โดยเฉพาะยาบ้าและไอซ์ ทำให้มีขบวนการค้ายาตามแนวชายแดน ลักลอบลำเลียงนำเข้าสู่ประเทศไทย เข้ามาพักคอยในพื้นที่ตอนในและขนส่งผ่านระบบโลจิสติกส์เพื่อส่งต่อกระจายในพื้นที่ต่างๆ

ถามว่าข้อมูลเหล่านี้ ใหม่หรือไม่ ก็ไม่ใช่เพราะรู้กันมานานแล้ว ทั่วโลกก็รู้ว่า สามเหลี่ยมทองคำคือแหล่งผลิตยาเสพติด และประเทศไทยคือเส้นทางลักลอบลำเลียง นั่นคือปัญหาว่า ทำไมเราถึงได้มีการจับยาเสพติดเหล่านี้ได้ทีละมากๆในแต่ละวัน แต่ละเดือน และแต่ละปี สูญเสียทั้งงบประมาณ และบุคคลไปไม่ใช่น้อยๆ รวมทั้งผลกระทบทางสังคมที่เกิดขึ้น

ถึงแม้ว่ารัฐบาลไทยจะพยายามออกมาอธิบายอย่างมักง่ายว่าประเทศไทยไม่ใช่ทางผ่านยาเสพติด แต่โดยข้อเท็จจริงคงไม่อาจปฏิเสธได้ เนื่องจากสถิติและปริมาณการจับกุมของกลางที่ยึดได้ในแต่ละปีนั้น มันบ่งชี้อยู่ทนโท่ว่ามีปริมาณมากน้อยแค่ไหน โดยเฉพาะคดีประเภทของยาเสพติดถูกจับกุมแทบไม่เว้นในแต่ละวัน

จริงอยู่ ประเทศไทยไม่ใช่ฐานผลิตยาเสพติดแต่ข้อเท็จจริงคือ ทุกวันนี้เราเปรียบเสมือนเป็นโกดังพักเก็บยาเสพติด ที่ผ่านมาเราใช้มาตรการซีลชายแดนเพื่อสกัดกั้นการไหลทะลักของยาเสพติดเข้าสู่ชั้นใน แต่ทุกวันนี้ปริมาณการลักลอบนำเข้ามาก็ยังไม่ลดลง คำถามคือเกิดอะไรขึ้น มาตรการต่างๆ ที่ออกมาเพียงพอกำจัดเชื้อชั่วพวกนี้หรือไม่ คำตอบจึงอยู่ที่รัฐบาลว่ากล้าทำและจริงจังแค่ไหนที่ไม่ใช่แค่การล้อมคอก